قضاعه: تفاوت میان نسخه‌ها

قضاعه (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۲۴

۳۷٬۳۲۰ بایت اضافه‌شده ، دیروز در ‏۱۲:۲۴

←‏منابع

دیداریویکی‌متن

Jaafari

مدیران

۸۰٬۴۱۹

ویرایش

@@ خط ۲۵۶: / خط ۲۵۶: @@
 در میان [[طوایف]] و شعب [[قبیله قضاعه]]، [[قبیله بنی‌کلب]] از جایگاه ویژه ای در بین احادیث آخرالزمان برخوردار است و وقایع مهمی به این قبیله منتسب است. قبیله «بنی‌کلب» که در روایات از اعضای آن به عنوان «داییان سفیانی»<ref>علت انتساب عبارت «داییان سفیانی» به «بنی‌کلب»، این است که معاویه با زنی از این طایفه ازدواج کرده بود. از آنجا که مطابق روایات، سفیانی ملعون از نسل یزید بن معاویه می‌باشد، به صورت تلویحی «بنی‌کلب» یا «دروزی‌های کنونی»، داییان سفیانی هستند؛ چراکه جده سفیانی از قبیله «بنی‌کلب» می‌باشد. (مجتبی السادة، کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی{{ع}} و ارهاصات الیوم الموعود)، ص۱۲۳ و ۱۲۴.)</ref>، «بنی‌کلب» و «کلب» و … سخن به میان آمده است، نقش مهمی در وقایع آخرالزمان و زمان نزدیک به ظهور بازی می‌کنند. مطابق متون برخی [[روایات]]، «[[بنی‌کلب]]» گروهی از [[اشرار]] [[آخرالزمان]] هستند که [[سفیانی]] (یکی از [[دشمنان]] بزرگ [[حضرت مهدی]]{{ع}} را در [[نبرد]] با [[حضرت قائم]]{{ع}} [[یاری]] می‌نمایند<ref>کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی{{ع}} و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر{{ع}}، چاپ چهارم، ۱۳۸۵، صفحات ۱۲۳ و ۱۲۴.</ref>. تعداد زیادی از [[روایات]] مربوط به [[آخرالزمان]]، به «[[بنی‌کلب]]» اشاره کرده‌اند و نقش مخرب آنان را در آخرالزمان بیان نموده‌اند. در این روایات از [[بیعت]] و [[همکاری]] تعداد زیادی از افراد قبیله «بنی‌کلب» با [[سفیانی]] خبر داده شده است که [[احادیث]] «بیعت ۳۰۰۰۰ هزار تن از [[کلبیان]] در [[ماه رمضان]] با سفیانی در آغازین روزهای خروج او»<ref>{{متن حدیث|عن النبی{{صل}} قال: «... یخرج السفیانی فی ستین و ثلاثمائة راکب، حتی یأتی دمشق فلا یأتی علیهم شهر رمضان حتی یبایعه من کلَب ثلاثون ألفاً}}. (المرعشی النجفی، شرح احقاق الحق، ج۲۹، ص۵۴۹))</ref>، «[[خروج سفیانی]] با [[پرچم]] سرخ که [[فرمانده]] آن مردی از [[قبیله بنی‌کلب]] است»<ref>{{متن حدیث|عن أمیرالمؤمنین{{ع}} قال: «و لذلک آیات وعلامات … و خروج السفیانی برایة حمراء، أمیرها رجل من بنی‌کلب}}. (مجلسی، بحار الانوار، ج۵۲، ص۲۷۳)»</ref> و..... نمونه ای از این احادیث بسیار است.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
+==اعلام و رجال این قوم==
+مردان و [[زنان]] نام آور بی‌شماری در [[دوران جاهلی]] و [[اسلامی]] از [[قبیله]] بزرگ [[قضاعه]] به پا خاستند که از مشاهیر و بزرگان [[جاهلی]] آنان می‌توان به نام افراد شهیری چون [[زهیر بن جناب]] -از تک سواران [[عرب]] و مشهورترین چهره جاهلی [[بنی‌کلب]] که توانست [[قبایل]] قضاعه را زیر یک [[پرچم]] جمع کرده و بر کلب و قضاعه همزمان [[حکم]] براند-<ref>سجستانی، المعمّرون والوصایا، ص۳۵؛ برو، تاریخ العرب القدیم، ص۲۱۰؛ بغدادی، المحبر، ص۲۵۰.</ref>، [[حنظلة بن نهد بن زید]] -[[قاضی]] جاهلی دارای [[منزلت]] و جایگاه ویژه در [[عکاظ]]، تهامه و [[حجاز]]-<ref>زرکلی، الاعلام، ج۲، ص۲۸۷</ref>، [[شهر]] بن وائل مهری -[[پادشاه]] بلاد [[مهره]] فی دوران [[پادشاهی]] قدیم ([[قرن دوم]] میلادی)-<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۱۱۸-۱۲۴؛ یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۳۸؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۲۵۶-۲۵۸. نیز ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۵۶-۵۷؛ بلاذری، انساب الاشراف،، ج۱، ص۵۰</ref>، [[رزاح بن ربیعه عذری]] -[[برادر]] [[مادری]] [[قصی بن کلاب]] و از حامیان بزرگ او در به‌دست گرفتن امور [[مکه]]-<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۱۱۸-۱۲۴؛ یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۳۸؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۲۵۶-۲۵۸. نیز ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۵۶-۵۷؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۵۰</ref>، [[نعمان بن عمرو تنوخی]] و [[ضجعم بن معد سلیحی]] –از [[پادشاهان]] تنوخی در [[شام]]-<ref>مسعودی، مروج الذهب و معادن الجوهر، ج۲، ص۸۲-۸۳؛ ابن خلدون، تاریخ، ج۲، ص۲۹۸-۲۹۹. نیز ر.ک: یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۰۶؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۳۷۰-۳۷۱</ref>، [[صالح بن لأم بن حصن]] و برادرش جبله -از سران قضاعه در [[جنگ]] با قبیله بَلقَین-<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۷۹.</ref>، [[کرز بن روعان مهری]] -[[زعیم]] مهره در ایام [[جاهلیت]]-<ref>الموسوعة الحره، مقاله تاریخ المهره.</ref> و [[مرضاوی بن سعوه مهری]] -[[شاعر]] و تک سوار این قوم که حدوداً ۱۵ سال قبل از [[میلاد پیامبر]]{{صل}} در [[سرزمین]] مهره تولد یافت،-<ref>الموسوعة الحره، مقاله تاریخ المهره.</ref> اشاره کرد.
+ضمن این که از مشاهیر و معاریف بزرگ آنها در [[دوره اسلامی]] نیز می‌توان علاوه بر نام اصحابی چون: [[ابوالهیثم مالک بن تیهان بلوی]]<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۴۳۳؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۳۴۸؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۹۶.</ref> -یکی از دو [[نقیب بنی عبدالاشهل]]<ref>بیهقی، دلائل النبوه، ج۲، ص۴۴۸؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۳، ص۱۶۶؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۷، ص۳۶۵.</ref> و از شهدای [[جنگ صفین]]<ref>ابن اعثم، الفتوح، ج۳، ص۱۷۷؛ ابن شهر آشوب، مناقب آل ابیطالب، ج۲، ص۳۶۳؛ مجلسی، بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، ج۳۲، ص۵۸۷.</ref>- و برادرش [[عبید بن تیهان بن مالک]]-از شهدای جنگ صفین-<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۰۱۶.</ref>، [[ابوبرده هانی بن نیار بلوی]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۷۱۰؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۴۵۵؛ ابو نعیم، معرفة الصحابه، ج۴، ص۳۸۱.</ref>،–از [[مسلمانان نخستین]] و [[پرچمدار]] [[بنی حارثة بن حارث]] در [[فتح مکه]]-<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۳۴۴؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۵، ص۳۰؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۸، ص۶۱. </ref>، [[أبوعبدالرحمن یزید بن ثعلبة بن خزمه بلوی]]<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۴۶۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۳۵۵؛ ابن ماکولا، اکمال الکمال، ج۲، ص۴۴۴-۴۴۵.</ref>، [[عبداللّه بن انیس بن اسعد]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۸۷۰؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۵۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۷۵. نیز ر.ک: ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۴۶۳؛ ابن قتیبه، المعارف، ص۲۸۰. برخی منابع از او به عنوان «مهاجری انصاری» یاد کرده‌اند. (ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۸۷۰؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۵۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۷۵)</ref>، [[عمرو بن مره جهنی]] -از وفد کنندگان و از امرای برخی [[سرایا]]-<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۱-۲۵۲. نیز ر.ک: ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱۰، ص۳۶۸۶؛ ابو نعیم، معرفة الصحابه، ج۳، ص۴۰۷.</ref>، [[ابوثعلبه خشنی]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۹؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۵، ص۹۵.</ref>، [[حمل بن سعدانه]] کلبی<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۲.</ref>، [[زهیر بن قرضم بن عجیل]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۷۱۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۴۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۱۱۵.</ref>، [[حبیب بن عمرو سلامانی]]<ref>ابن حبان، الثقات، ج۳، ص۸۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۴۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۲، ص۱۹.</ref>، [[سعد بن مالک عذری]]<ref>ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۴، ص۹۳؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۶۰۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۲۱۴.</ref>، [[عبدالعزی بن بدر جهنی]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۱.</ref>، [[اصقع بن شریح بن صریم جرمی]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۳.</ref>، سلمة بن قیس جرمی –همگی از وفود کنندگان [[قضاعه]]-<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۳.</ref>، [[مغیث بن عبید بن ایاس]] و [[برادر]] مادری‌اش [[عبدالله بن طارق]] -از شهدای [[رجیع]]-<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۳، ص۱۸۰ـ۱۸۱؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۵۵، ۳۵۷ـ۳۵۸، ۳۶۱ـ۳۶۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۵۴۲</ref>، [[زید بن حارثه کلبی]] -دومین [[مرد]] [[مسلمان]]<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۲۴۷-۲۴۸؛ ابو نعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۳۲۱.</ref> و [[شهید]] [[جنگ موته]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۷۵۵-۷۶۵؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۳۷۰-۳۸۳؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۹۷-۹۸.</ref>- [[مقداد بن عمرو]] ([[مقداد بن اسود]])<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۶۶۶ و ج۲، ص۹؛ خلیفة بن خیاط، الطبقات، ص۲۰؛ ابن حبان، الثقات، ج۳، ص۳۷۱.</ref>، [[دحیة بن خلیفه کلبی]] -[[سفیر]] [[پیامبر]]{{صل}} در رساندن [[نامه]] حضرت نزد [[قیصر روم]]-<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، ج۲ ص۴۶۱؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۴۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۶۰۷. نیز ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۶۱۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۵۸.</ref>، [[خدیج بن سلامة بن أوس بلوی]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۴۵۹-۴۶۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۶۰۱.</ref>، [[مجذر بن ذیاد]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۷۰۹؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۴۵۹؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۵۷۲-۵۷۳. نیز ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۱۷؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۵۰-۴۵۱.</ref>، [[عبدالرحمن بن عبدالله بلوی]] معروف به «[[ابوعقیل بلوی]]»<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۳۶۱؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۷۱۸؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۵، ص۲۱۹.</ref>، [[سواد بن غزیه]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۳۹۱؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۶۷۳. نیز ر.ک: ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۷۰۴؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۶۴.</ref>، [[سنان بن عمرو بن طلق]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۶۵۹؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۳۱۰؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۵، ص۵۶۲.</ref>، عبادة (عبدة) بن حسحاس(خشخاش) –از [[شهدای احد]]-<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۱۸؛ دار قطنی، المؤتلف و المختلف، ج۱، ص۲۸۷؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۸۰۷.</ref>، [[عاصم بن عدی بن جد بلوی]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۷۸۱.</ref>، [[امرؤالقیس بن اصبغ کلبی]] -از عمال [[رسول خدا]]{{صل}} و عامل حضرت بر [[بنی‌کلب]]-<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، ج۱، ص۱۰۵-۱۰۶؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۱۳۷.</ref>، [[جمهرة بن نعمان بن هوذه]] -بزرگ [[بنی کاهل]] و از وفود کنندگان-<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۷۱۹. </ref>، [[سبرة بن معبد جهنی صحابی]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۲۵۹؛ ابو نعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۵۲۴؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۵۷۹.</ref> و...، از بزرگانی نظیر: [[خالد بن عرفطة بن ابرهه]] -از [[فرماندهان جنگ]] [[قادسیه]]-<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۷۱۹.</ref>، [[علسة بن عدی بلوی]] –از فاتحان [[مصر]]-<ref>ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۵۷۸.</ref>، [[ابو عبدالرحمن نبیه بن صؤاب مهری]] -از فاتحان [[مصر]]-<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۴۵.</ref>، [[رویفع بن ثابت بلوی]]<ref>ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۲۶۱؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۸، ص۶۱.</ref>، [[عبدالرحمن بن عدیس بلوی]] -از رؤسای معترضان مصر علیه عثمان-<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‏۲، ص۴۵۴؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۵۴۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۴، ص۳۶۹. در این منابع، از عبدالرحمن بن عدیس با نسبت «تجیبی» یاد شده است.</ref>، [[یزید بن واصل مهری]]<ref>نصر بن مزاحم منقری، وقعة صفین، ص۵۵۶.</ref>، [[مطاع بن مطلب قینی]]<ref>نصر بن مزاحم منقری، وقعة صفین، ص۵۵۶.</ref>، - هر دو از شهدای [[جنگ صفین]]- [[نعمان بن جبله قضاعی]] -[[فرمانده]] قضاعی‌های [[سپاه معاویه]] در [[صفین]]-<ref>ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۳، ص۶۹.</ref>، [[شریک بن شیخ مهری]] -از [[قیام]] کنندگان علیه [[دولت]] [[عباسیان]]-<ref>نرشخی، تاریخ بخارا، ص۸۶. نیز ر.ک: بلاذری، انساب الأشراف، ج۴، ص۱۷۱؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۷، ص۴۵۹؛ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء و التاریخ، ج۶، ص۷۴.</ref>، [[ابوالخطار حسام بن ضرار]] -تک سوار [[عرب]] در [[افریقا]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۷۲.</ref> و از امرای [[اندلس]]-<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۵۷؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۲۷۲-۲۷۳؛ ابن خلدون، تاریخ، ج۴، ص۱۵۳.</ref>، [[داوود اللثق بن هبولة بن عمرو]] -از [[پادشاهان]] [[نصرانی]] [[قضاعه]]-<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۶۹۱.</ref>، [[دوید بن نهد قضاعی]] -از نخستین شعرای عرب-<ref>ابن قتیبه، الشعر و الشعراء، ج۱، ص۱۰۵.</ref>، [[ابوسهله قضاعی شاعر]]<ref>مرزبانی، معجم الشعراء، ص۵۸۹.</ref>، [[دجلة بن قنافه کلبی]] –فرمانروای [[دومة الجندل]] و [[تبوک]] در [[صدر اسلام]]-<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۹۶.</ref>، [[امرؤ القیس بن عدی]] –از بزرگان [[بنی‌کلب]] و پدر [[همسران]] علی{{ع}}، [[امام حسن]]{{ع}} و [[امام حسین]]{{ع}}<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۸۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۵۷.</ref>، [[حسان بن مالک بن بحدل]] -عامل [[بنی امیه]] در [[فلسطین]] و [[اردن]] و از محکم کنندگان پایه‌های [[حکومت]] [[مروان بن حکم]]،-<ref>ر.ک: محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۵، ص۶۱۰؛ مسعودی، التنبیه و الاشراف، ص۲۶۶؛ ابو علی مسکویه، تجارب الامم، ج۲، ص۱۰۲.</ref> یاد کرد.
+[[حمید بن حریث بن بحدل]] -[[فرمانده]] شرطه‌های یزید-<ref>ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۳۷۳؛ بلاذری، انساب الأشراف، ج۵، ص۲۹۲.</ref>، [[سفیان بن أبرد]] -از [[فرماندهان]] بزرگ [[بنی امیه]] در [[قتال]] با [[خوارج]] و دیگر [[دشمنان]] این [[خاندان]]-<ref>ابن قتیبه دینوری، الامامه و السیاسه، ج۲، ص۵۲؛ بلاذری، انساب الأشراف، ج۷، ص۳۲۴، ۳۲۶، ۳۴۲، ۴۳۸ و ۸، ص۲۶؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۶، ص۲۵۹، ۳۴۲، ۳۶۳.</ref>، [[إبراهیم الغزی]] [[شاعر]]<ref>ابن خلکان، وفیات الاعیان، ج۱، ص۵۷</ref>، [[بشر]] بن صفوان -عامل [[یزید بن عبد الملک]] بر [[مصر]] سپس إفریقا-<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۳۱۳ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۰۹؛ ابن خلدون، تاریخ، ج۴، ص۲۴۰</ref> و برادرش [[حنظلة بن صفوان]] -[[والی مصر]]-<ref>خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۳۴و ۲۳۹؛ زرکلی، الاعلام، ج۲، ص۲۸۶. نیز ر.ک: یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۳۱۸.</ref>، [[حکم بن عوانه]] -از بزرگترین [[عالمان]] به انساب و [[اخبار]] [[عرب]] و [[فرماندار]] هشام در [[خراسان]] و سپس سند، که سرانجام به همراه ۴۰۰ تن از [[کلبیان]] در آنجا کشته شد،-<ref>ر.ک: بلاذری، فتوح البلدان، ص۴۱۳ و ۴۲۸؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۲۳؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۷، ص۴۹</ref> [[عنبسة بن سحیم کلبی]] -[[امیر]] [[اندلس]] در [[قرن دوم]]-<ref>ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۵۷؛ ابن فرضی، تاریخ العلماء و الرواة للعلم بالاندلس، ج۱، ص۳۸۶.</ref>، [[شریح بن میمون مهری]] -فرمانده نیروهای دریایی [[اسلام]] در [[فتوحات]] شمال [[افریقا]]- در [[سال ۹۸ هجری]]<ref>ابن عبدالحکم، فتوح مصر و اخبارها، ص۲۱۸.</ref>، [[بشر بن حسان مهری]] -عامل [[سلیمان بن عبدالملک اموی]] در [[کوفه]]-<ref>خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۰۳.</ref>، [[عمرو بن مره مهری]] -از [[فرماندهان سپاه]] اسلام در [[حمله]] به [[روم]]-<ref>خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۱۳۹.</ref>، [[ابوبکر بن عمار مهری اندلسی]] ملقب به «ذو الوزارتین» -از [[شعرا]] و [[حکام]] امارت مرسیّه اندلس در سال۴۷۱ [[هجری]]-<ref>ر. ک. حنبلی دمشقی، شذرات الذهب، ج۵، ص۳۳۴؛ ابن خلکان، وفیات الاعیان، ج۴، ص۴۲۵، ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۳۲، ص۲۰۷.</ref>، نیز، از دیگر [[رجال]] برجسته این [[قوم]] بودند که نامی از آنان در منابع به ثبت و ضبط رسیده است. ضمن این که از [[عبدالرحمن بن مل نهدی]] معروف به «[[ابوعثمان نهدی]]» - از کبار [[تابعین]] [[بصره]] و از فاتحان [[ایران]] و [[شام]]-<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۷۱۳؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۳۹.</ref>، [[تمیم بن فرع مهری]]<ref>عجلی، معرفة الثقات، ج۱، ص۲۵۹؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۳۵۰.</ref>، [[ابوعمرو عبدالرحمن بن شماسه مهری مصری]]<ref>رازی، الجرح و التعدیل، ج۵، ص۲۴۳؛ ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۹۶.</ref>، [[سعوة بن حیدان مهری]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۲۱۴؛ ابن حبان، الثقات، ج۴، ص۳۵۰.</ref> در شمار تابعین و روات این [[قبیله]] و از دیگر [[محدثان]] آنان به نام [[عبدالله بن محمد قضاعی]] [[اهل]] بجانه<ref>ابن فرضی، تاریخ العلماء و الرواة للعلم بالاندلس، ج۱، ص۲۷۵.</ref>، [[عیسی بن سعید بن سعدان کلبی]] اهل قرطبه<ref>ابن فرضی، تاریخ العلماء و الرواة للعلم بالاندلس، ج۱، ص۳۷۹.</ref>، [[ثواب بن عتبه مهری]]<ref>ابن حنبل، مسند، ج۵، ص۳۶۰؛ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۱۸۴.</ref>، [[سعد بن مالک عذری]]<ref>ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۴، ص۹۳.</ref>، [[جدار عذری]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۲۵۲.</ref>، [[ابراهیم بن جدار عذری]]<ref>ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۲، ص۹۲.</ref>، [[انس بن ابی انیس عذری]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۳۳؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۲، ص۲۸۸.</ref>، [[عیسی بن هلال سلیحی]]<ref>ابن حبان، الثقات، ج۸، ص۴۹۳.</ref>، [[عبدالملک بن ملیل سلیحی]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۵، ص۴۳۳؛ ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۱۲۲؛ سمعانی، الانساب، ج۷، ص۱۹۲.</ref>، [[عبدالعزیز بن عبدالملک بن ملیل]]<ref>ابن حبان، الثقات، ج۷، ص۱۱۳.</ref>، [[ابوعبدالحمید محمد بن حمیر حمصی سلیحی]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۱، ص۶۸؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۷، ص۲۴۰؛ ابن ماکولا، اکمال الکمال، ج۲، ص۵۱۶ </ref>، [[ابوالفیض موسی بن ایوب مهری حمصی]]<ref>مزی، تهذیب الکمال، ج۲۹، ص۳۵؛ فسوی، المعرفة و التاریخ، ج۳، ص۳۷۴؛ المبارکفوزی، تحفة الاحوذی، ص۱۶۹.</ref>، [[خالد بن حمید مهری اسکندرانی]]<ref>رازی، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۳۲۵؛ ابن حبان، الثقات، ج۸، ص۲۲۱؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۱۱، ص۱۵۱.</ref>، [[حی بن لقیط بن ناشره مهری]]<ref>ابن ماکولا، اکمال الکمال، ج۲، ص۹۷؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۱، ص۲۱۵.</ref>، [[سلیمان بن داوود مهری]]<ref>ابی داوود سلیمان بن اشعث، سنن، ج۱، ص۲۷۳؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۱۶، ص۲۰۱.</ref> و... اشاره شده است. از دیگر [[رجال]] [[علمی]] این [[قوم]] نیز می‌توان از [[ابوالولید مهری قیروانی]] -شیخ [[اهل]] [[ادب]] در [[مغرب]]-<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۱۹، ص۱۵۹.</ref>، [[أبوالقاسم اصبغ بن محمد بن سمح مهری قرطبی]]-از علمای بزرگ [[اندلس]] در [[حساب]] و [[هندسه]] و هیئت و [[نجوم]] و [[طب]]-<ref>زرکلی، الاعلام، ج۱، ص۳۳۳. نیز ر.ک: ذهبی، تاریخ اسلام، ج۲۹، ص۱۷۳.</ref> [[ابوالحجاج یوسف بن عبدالرحمن مزی کلبی]] صاحب «تـهذیب الکمال»<ref>زرکلی، الاعلام، ج۸، ص۲۳۶.</ref>، [[ابن الأبار محمد بن عبدالله قضاعی بلنسی]] از [[مورخان]] بزرگ و ادبای [[قرن هفتم هجری]] در اندلس و صاحب «إعتاب الکتّاب» و«تکمـلة الصلة»<ref>زرکلی، الاعلام، ج۶، ص۲۳۳.</ref>، [[ابوالولید عبدالملک بن قطن مهری]] -از [[شعرا]] و و علمای لغت و ادب-<ref>زرکلی، الاعلام، ج۴، ص۱۶۲.</ref>، [[سلیمان بن أحمد بن سلیمان مهری فلکی]] مشهور [[قرن نهم]] و [[دهم هجری]] و ملقب به «[[معلم]] [[البحر]]»<ref>زرکلی، الاعلام، ج۳، ص۱۲۱</ref> [[محمد بن سائب کلبی]] [[مفسّر]] و [[محدث]] بزرگ و پسرش هشام أبو منذر «شیخ النَّسَّابین العرب»، عَوانة بن [[حکم]] بن عوانه -از [[فقها]] و [[محدثین]]- [[أسامة بن منقذ کنانی کلبی]] -از [[امرا]] و شعرای [[عرب]]- ابن [[عطیه]] و ابن جُزَی -از [[مفسران]] بنام [[اهل سنت]]-<ref>الموسوعه العربیه، مقاله «کلْبُ بْنُ وَبْره»، محمد شفیق البیطار. نیز ر.ک: ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۵۶-۴۵۸.</ref> و جمع بسیار دیگر یاد کرد.
+همچنین از [[زنان]] نام آور و شهیر این قوم هم، می‌توان از خویله مهریه قضاعیه (متوفای حدود سال ۳۳ بعد از میلاد [[نبی]]) -از شخصیت‌های [[قدرتمند]] این [[قبیله]] در تأثیرگذاری بر [[نفوس]] بواسطه [[بلاغت]] در [[نثر]] و [[نظم]]- [[عاتکه]] [[مهریه]]-ضرب المثل در داشتن تعداد پسران از [[قبایل]] مختلف<ref>الموسوعة الحره، مقاله تاریخ المهره.</ref>، [[ام کبشه عذریه کوفی]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۳۸؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۹۵۱.</ref>، [[ام صبیه خوله بنت قیس جهنی]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۲۹؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۹۴۳؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۶، ص۹۷. نیز ر.ک: ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۱۱.</ref>، [[قتیله بنت صیفی جهنی]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۳۸؛ ابن حبان، الثقات، ج۳، ص۳۴۹؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۹۰۳.</ref>،–هر سه از [[صحابیات]] و روات [[نبی اکرم]]{{صل}}- [[سوده بنت ابی ضبیس جهنی]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۳۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۶، ص۱۵۹. ابن حجر نام و نسب او را «سوده بنت ابوحبیش» عنوان کرده است. (ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۱۹۷)</ref>، [[فاطمه بنت سودة بن ابوحبیش]]<ref>ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۱۱؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۶، ص۲۲۷؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۲۷۲.</ref>، [[هند بنت سهل جهنی]]<ref>ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۶، ص۲۹۰؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۳۴۵.</ref>، [[امیمه بنت ابوالهیثم مالک بن تیهان بلوی]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۴۸؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۶، ص۳۰.</ref>، –همگی از صحابیات و [[بیعت کنندگان]] با [[رسول خدا]]{{صل}}- و نیز [[کریمه بنت مقداد بن اسود]] –از روات [[حدیث اهل سنت]]-<ref>ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۳۴۳.</ref>، [[حبره بنت ابی ضیغم بلوی]] شاعره<ref>ابن ماکولا، اکمال الکمال، ج۲، ص۳۰. ابن طیفور در کتاب خود «بلاغات النساء» از او با نام «خیره» یاد کرده است. (ابن طیفور، بلاغات النساء، ص۲۱۷)</ref>، [[ربیعه بنت حمیضه عذریه]] شاعره<ref>ابن ماکولا، اکمال الکمال، ج۲، ص۵۳۹.</ref> و [[نائله بنت فرافصه کلبی]] -[[همسر]] [[عثمان بن عفان]]-<ref>ابن شبه نمیری، تاریخ المدینة المنوره، ج۱، ص۱۶۶؛ ابن قتیبه دینوری، الامامه و السیاسه، ج۱، ص۶۳؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۵۶.</ref> نام برد.
+به علاوه این که از چهره‌های ممتاز [[شیعی]] و از [[اصحاب]] و روات [[ائمه اطهار]]{{ع}} برخاسته از این [[قبیله]] هم باید من باب نمونه از [[ابوالهیثم مالک بن تیهان بلوی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۸۶؛ علامه حلی، خلاصة الاقوال، ص۳۰۲؛ ابن داوود حلی، رجال ابن داود، ص۲۳۱-۲۳۲. </ref>،- از خصصین [[اصحاب امام علی]]{{ع}} و از شهدای [[جنگ صفین]]-<ref>ابن اعثم، الفتوح، ج۳، ص۱۷۷؛ ابن شهر آشوب، مناقب آل ابیطالب، ج۲، ص۳۶۳؛ مجلسی، بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، ج۳۲، ص۵۸۷.</ref>، [[مقداد بن عمرو]] ([[مقداد بن اسود]]) دوم نفر از [[ارکان اربعه]] [[شیعه]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۸۱؛ علامه حلی، خلاصة الاقوال، ص۲۷۷؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱۹، ص۳۴۰. ارکان اربعه شیعه به چهار شخصیت بزرگ شیعه گفته می‌شود که افتخار آن را داشتند به عنوان نخستین معتقدان به ولایت امیرالمؤمنین{{ع}} شناخته شوند و شیعه با آنها شناخته شود. این شخصیت‌های بزرگوار عبارتند از: سلمان فارسی، مقداد بن اسود، ابوذر غِفاری و عمار یاسر.</ref> و از [[خواص]] [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}}<ref>علامه حلی، خلاصة الاقوال، ص۲۷۷؛ ابن داوود حلی، رجال ابن داود، ص۱۹۲.</ref>، [[ابوالمنذر جهنی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۸۷؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۲۳، ص۶۶.</ref>، [[زید بن وهب جهنی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۶۴؛ ابن داوود حلی، رجال ابن داود، ص۱۰۱.</ref>، [[زید بن خالد جهنی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۶۴.</ref>، [[کلیب بن شهاب جرمی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۸۰؛ تفرشی، نقد الرجال، ج۴، ص۷۰.</ref>، [[نشاء بن مالک جهنی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۸۴.</ref>، [[ابوصادق بن عاصم بن کلیب جرمی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۸۷؛ ابن داوود حلی، رجال ابن داود، ص۲۱۹.</ref>، [[عمارة بن ربیعه]]<ref>تفرشی، نقد الرجال، ج۳، ص۳۲۰.</ref>، –همگی از اصحاب امام علی{{ع}}- [[حطان بن خفاف]] معروف به «[[ابوجویریه جرمی]]»<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۱۱۲؛ تفرشی نقد الرجال ۲، ص۱۲۷؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۷، ص۱۳۶.</ref> -از [[اصحاب امام سجاد]]{{ع}}- [[ابومالک الجهنی]]<ref>نجاشی، رجال، ۴۶۱؛خویی، معجم رجال الحدیث، ج۲۳، ص۳۵.</ref>، [[محمد بن مروان کلبی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۱۴۴.</ref>، [[مالک بن اعین جهنی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۱۴۵.</ref>، [[محمد بن سائب کلبی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۱۴۵.</ref> نام برد. ضمن این که از [[علی بن عبدالله جرمی]] هم به عنوان [[صحابی]] [[امام محمد باقر]]{{ع}} و [[امام صادق]]{{ع}}<ref>تفرشی، نقد الرجال، ج۳، ص۲۷۹.</ref> نام برده شده است. از [[اصحاب]] و [[راویان]] بسیار [[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} نیز می‌توان از شخصیت‌های بزرگی چون: [[اسماعیل بن محمد مهری کوفی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۱۶۱؛ تفرشی، نقد الرجال، ج۱، ص۲۳۲.</ref>، [[عمر بن ابان کلبی]]<ref>نجاشی، رجال، ص۲۸۵؛ ابن شهرآشوب، معالم العلماء، ص۱۲۰.</ref>، [[حسین بن علوان کلبی]]<ref>نجاشی، رجال، ص۵۲.</ref>، [[اسماعیل بن عبدالرحمن جرمی]]<ref>تفرشی، نقد الرجال، ج۱، ص۲۲۰؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۶۳.</ref>، [[اسید بن حبیب جهنی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۱۶۵؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۱۲۴.</ref>، [[انس بن اسود کلبی کوفی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۱۶۵.</ref>، [[بشیر بن خارجه جهنی مدنی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۱۶۹؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۳۴.</ref>، [[حماد بن عبدالعزیز جهنی]]<ref>خویی، معجم رجال الحدیث، ج۷، ص۲۲۲.</ref>، [[خالد بن سلمه]] معروف به «[[ابوسلمه جهنی کوفی]]»<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۱۹۸.</ref>، [[رزین بن انس کلبی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۲۰۶.</ref>، [[سوید بن طالب مهری جدی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۱۸۹..</ref>، [[عبدالصمد بن عبدالله جهنی [[کوفی]]]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۲۴۱.</ref>، [[عبدالاعلی بن یزید بن جهنی کوفی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۲۴۱.</ref>، [[عمران بن ابی مسلم عمار جهنی]] معروف به «[[ابوذر کوفی]]»<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۲۵۶.</ref>، [[عوام بن عبدالرحمن جرمی کوفی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۲۶۳؛ تفرشی، نقد الرجال، ج۳، ص۳۸۱.</ref>، [[محمد بن شهاب جرمی کوفی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۲۸۶؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱۷، ص۱۹۰.</ref>، [[حفص بن حبیب کلبی کوفی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۱۸۹.</ref>، [[عبدالرحمن بن سوید کلبی کوفی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۲۳۷.</ref>، [[غالب بن سهل کلبی کوفی]]<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۲۶۷.</ref>، [[یحیی بن علیم کلبی]]<ref>نجاشی، رجال، ص۴۴۱.</ref> و.... یاد کرد. ضمن این که [[حماد بن عیسی جهنی بصری]]<ref>نجاشی، رجال، ص۱۴۲؛ شیخ طوسی، رجال، ص۱۸۷، ۳۳۴؛ ابن شهر آشوب، معالم العلماء، ص۷۹.</ref> -صحابی بزرگ امام صادق{{ع}} و امام [[موسی کاظم]]{{ع}} و مؤلف کتبی چون: النوادر، کتاب الصلاة و کتاب الزکاة،-<ref>ابن شهر آشوب، معالم العلماء، ص۷۹.</ref> و [[ابوخداش عبدالله بن خداش مهری]] – از [[اصحاب امام کاظم]]{{ع}} و [[امام هادی]]{{ع}}-<ref>شیخ طوسی، رجال، ص۱۶۱، ۲۲۳، ۳۴۰ و ۳۸۱.</ref>، نیز، از دیگر [[اصحاب]] و [[راویان ائمه]]{{ع}} هستند که نامی از ایشان در کتب و منابع [[شیعی]]، به ثبت رسیده است.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
 == منابع ==