آیه فی بیوت اذن الله: تفاوت میان نسخه‌ها

استاد [[علامه طباطبایی]] با بیان اینکه در عبارت یاد شده [[اقامه نماز]] به [[وظیفه]] [[عبودیت]] [[بنده]] در برابر [[خدا]] اشاره دارد و [[ایتاء زکات]] به وظیفه او در برابر [[خلق]]، از مقابله عبارت {{متن قرآن|ذِكْرِ اللَّهِ}} با عبارت {{متن قرآن|وَإِقَامِ الصَّلاةِ وَإِيتَاء الزَّكَاةِ}} با توجه به اینکه [[نماز]] و [[زکات]] به ویژه [[نماز]] {{عربی|ذکر الله}} هستند، چنین استفاده فرموده که مراد از {{متن قرآن|ذِكْرِ اللَّهِ}}، [[ذکر قلبی]] است و مراد از {{متن قرآن|وَإِقَامِ الصَّلاةِ وَإِيتَاء الزَّكَاةِ}}، ذکر عملی<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، ج۱۵، ص۱۲۷-۱۲۸</ref>.<ref>جوادی [[آملی]]، عبدالله، [[تفسیر تسنیم]]، ج۶۰، ص۷۳</ref>

"[[بیت]]" در این گونه از [[روایات]] از سنخ بنای [[حجر]] و مدر نیست، بلکه ناظر به [[مکتب]] خاص و [[فضیلت محوری]] مخصوص است. بر پایه این گونه روایات عنوان "بیوت" در {{متن قرآن|فِي بُيُوتٍ...}} تنها به بیوت ظاهری یعنی [[مساجد]] و مشاهد مشرف اختصاص ندارد و بیت [[معنوی]] [[نبوت]] و [[ولایت]] و [[ایمان]] را نیز در برمی‌گیرد و ذوات قدسی حضرات [[معصومان]]{{عم}}از مصادیق بارز آن بیوت رفیع هستند زیرا پایگاه [[راستین]] [[نور الهی]] و جایگاه اصلی یاد [[خدای سبحان]]، [[جان]] [[پاک]] [[مقربان]] است و روشن بودن مساجد ظاهری نیز در گرو حضور آن ذوات [[نورانی]] و [[پیروان راستین]] آنان در این مراکز [[دینی]] و [[عبادی]] است همان‌گونه که [[رفعت]] آن مراکز ظاهری دینی و عبادی از سنخ رفعت معنوی و [[عقلی]] است؛ نه رفعت مادی و [[حسّی]].