آیه اشتری: تفاوت میان نسخه‌ها

| مداخل مرتبط =  

| نام آیه = آیه نجوی

| نام تصویر =  

'''آیه اشتری''': {{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ}}؛ <ref>«از [[مردم]] کسی است که جانش را در مقابل به دست آوردن [[خشنودی خدا]] می‌فروشد و [[خدا]] نسبت به [[بندگان]] [[مهربان]] است»</ref>، از جمله آیاتی است که در جریان [[هجرت رسول خدا]]{{صل}} از [[مکه]] به [[مدینه]]، نازل شده است. بر اساس روایاتی که در شأن نزول این آیه، وارد شده، هنگامی که [[رسول خدا]]{{صل}} [[عزم]] [[هجرت]] [به [[مدینه]]] کرد، علیّ بن أبی‌طالب{{ع}} را برای بازگرداندن دَیْن‌ها و امانت‌هایی که نزد ایشان بود به جای خود گمارد و دستور داد شبی که به سوی [[غار]] خارج می‌شود ـ در حالی که [[مشرکان]] [[خانه]] پیامبر{{صل}} را محاصره کرده و قصد ترور آن حضرت را داشتند، در رختخواب او بخوابد. آن حضرت آن شب را در بستر رسول خدا{{صل}} خوابید؛ در این هنگام بود که این آیه نازل شد. مفسران و متکلمان شیعه با استناد به این آیه بر [[برتری]] و [[افضلیت امام علی]]{{ع}} بر دیگران استدلال کرده‌اند. روشن است که پس از اثبات افضلیت، به [[حکم عقل]]، [[امامت]] آن حضرت به راحتی قابل اثبات خواهد بود. با این وجود برخی سعی کرده‌اند تا با خدشه در [[احادیث]] دال بر افضلیت امام علی{{ع}} که در [[تفسیر]] این آیه نقل شده‌اند، دلالت آیه بر امامت آن حضرت را زیر سؤال برند لذا گاه در سند آن احادیث مناقشه کرده‌اند و گاه در دلالت آنها.

[[روایات صحیح]] و معتبری در منابع [[فریقین]] نقل شده که این [[آیه]] را در [[شأن امام علی]]{{ع}} دانسته‌اند به عنوان نمونه [[ثعلبی]] از [[علمای اهل سنت]] چنین نقل کرده که «هنگامی که [[رسول خدا]]{{صل}} [[عزم]] [[هجرت]] [به [[مدینه]]] کرد، علیّ بن أبی‌طالب{{ع}} را برای بازگرداندن دَیْن‌ها و امانت‌هایی که نزد ایشان بود به جای خود گذارد و دستور داد شبی که به سوی [[غار]] خارج شد ـ در حالی که [[مشرکان]] [[خانه]] ایشان را محاصره کرده بودند ـ در رختخواب او بخوابد، از این رو رسول خدا{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: «ای علی، خودت را به عبای [[حضرمی]] سبز رنگ من بپیچ و در رختخواب من بخواب که اگر [[خدا]] بخواهد، از سوی مشرکان [[امر]] ناخوشایندی به تو نخواهد رسید». پس علی{{ع}} نیز چنین کرد.

آن‌گاه [[خدای عزّوجلّ]] به [[جبرئیل]] و [[میکائیل]] [[وحی]] فرستاد که: «همانا من میان شما دو نفر [[اخوّت]] و [[برادری]] برقرار کردم و عُمْر یکی از شما را از دیگری طولانی‌تر ساختم؛ پس کدام یک از شما [[زندگی]] دوستش را بر خود ترجیح می‌دهد؟». آن‌گاه هر دو زندگی را برای خود [[اختیار]] کردند و [[خداوند عزّوجلّ]] به آن دو وحی کرد: «آیا شما مثل علیّ بن أبی‌طالب نیستید؟ من میان او و محمّد برادری قرار دادم، پس علی در رختخواب او خوابید و جانش را فدای او کرد و زندگی او را برخود ترجیح داد. به [[زمین]] فرود آئید و او را از دشمنانش [[محافظت]] کنید». پس آن دو فرود آمدند و جبرئیل بالای سر و میکائیل پایین پای [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود.[[ جبرئیل]] گفت: آفرین، احسنت! از مثل تو ای پسر [[ابوطالب]]. [[خداوند]] به تو بر [[ملائکه]] [[مباهات]] می‌کند.  

پس خداوند در حالی که رسولش به سوی [[مدینه]] در [[حرکت]] بود، [این آیه را] در [[شأن]] علیّ بن أبی‌طالب{{ع}} نازل فرمود که: {{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ}}».<ref>سید علی میلانی، جواهر الکلام، ج۵، ص۳۷۷-۳۸۰.</ref>

== مناقشات [[عامه]] ==