آیه فتلقی آدم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
}} | }} | ||
{{متن قرآن|فَتَلَقَّى آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref> آنگاه آدم از پروردگارش کلماتی فرا گرفت و (پروردگار) از او در گذشت که او بسیار توبهپذیر بخشاینده است؛ سوره بقره، آیه ۳۷.</ref>. این آیه که از یک سو گوشهای از داستان [[حضرت آدم]]{{ع}} را بیان میکند و از سوی دیگر دلیل مهمّی بر [[مشروعیّت]] [[توسّل]] میباشد و از سوی سوم سخن از توبه و [[بازگشت به سوی خدا]] دارد، از [[آیات]] فضایل خمسه طیّبه{{عم}} محسوب میشود. | {{متن قرآن|فَتَلَقَّى آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref> آنگاه آدم از پروردگارش کلماتی فرا گرفت و (پروردگار) از او در گذشت که او بسیار توبهپذیر بخشاینده است؛ سوره بقره، آیه ۳۷.</ref>. این آیه که از یک سو گوشهای از داستان [[حضرت آدم]]{{ع}} را بیان میکند و از سوی دیگر دلیل مهمّی بر [[مشروعیّت]] [[توسّل]] میباشد و از سوی سوم سخن از توبه و [[بازگشت به سوی خدا]] دارد، از [[آیات]] فضایل خمسه طیّبه{{عم}} محسوب میشود. | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||