ابومعن صاحب اسکندریه: تفاوت میان نسخه‌ها

نامش [[عبدالواحد بن ابوموسی]] است<ref>بخاری، ج۶، ص۵۸؛ ابن حبان، الثقات، ج۷، ص۱۲۴؛ ابن ابی‌حاتم، ج۶، ص۲۴.</ref>. مستغفری او را [[صحابی]] شمرده و ابوموسی مدینی از او [[پیروی]] کرده است؛ در حالی که ابومعن]] به [[یقین]] - به ویژه با توجه به سال مرگش - [[تابعی]] است <ref>ابن اثیر، ج۶، ص۲۹۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۳۴.</ref>. شاید اینکه ابن یونس<ref>ابن یونس، ج۱، ص۵۲۵.</ref> می‌گوید: ابومعن [[زمان]] [[عمر بن عبدالعزیز]]<ref>خلافت: ص۱۰۱-۹۹.</ref> را [[درک]] کرده، گویای تابعی بودن اوست. [[تصور]] [[اشتباه]] صحابی بودن ابومعن، همانند دیگر موارد مشابه، برگرفته از [[روایت]] مرسل او از [[رسول خدا]] {{صل}} است که فرمود: "تمام [[کارهای نیک]] در مقابل [[جهاد در راه خدا]]، مانند آب دهان است در برابر دریای بیکران"<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۲۹۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۳۴.</ref>. مستغفری، روایت دوم او را از [[پیامبر]] چنین آورده است: "از هر نعمتی جز نعمتی که در [[راه خدا]] صرف شده سؤال می‌شود"<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۲۹۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۳۴. این روایت از امام صادق {{ع}} نقل شده است: ر. ک: قاضی نعمان، ج۱، ص۳۴۲؛ صدوق، ج۲، ص۲۲۱.</ref>.