ریحانه بنت زید: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ریحانه دختر زید بن عمرو]] از [[قبیله]] [[بنی نضیر]] است. چون [[همسر]] او، «حَکَم»، از [[بنی قریظه]] بود، بعضی او را به قبیله بنی قریظه نسبت داده‌اند<ref>زوجات النبی {{صل}}، سعید ایوب، ص۱۱۶.</ref>. حکم، مردی [[یهودی]] بود که به [[ریحانه]] بسیار علاقه مند و به او [[احترام]] می‌گذاشت. ریحانه هم با آنکه [[زن]] بسیار [[زیبایی]] بود، می‌گفت: پس از او، همسری نخواهم گرفت.

هنگامی که [[پیامبر]] {{صل}} با بنی قریظه جنگید و آنها را [[اسیر]] کرد و به حکم [[سعد بن معاذ]] بنا شد مردان کشته شوند، [[اسیران]] را به نزد [[رسول خدا]] {{صل}} آوردند. [[حضرت]] [[دستور]] داد ریحانه را از میان [[اسرا]] جدا کرده و به [[خانه]] [[ام منذر]]، دختر [[قیس]]، بفرستند. از این عمل معلوم شد که حضرت او را برای خود [[انتخاب]] کرده است؛ زیرا گزیده از [[غنایم]]، مخصوص [[امام]] و پیامبر می‌باشد.

موقعی که رسول خدا {{صل}} از کار بنی قریظه خلاص شد، به خانه ام منذر رفت و ریحانة را ‌طلبید و جلو روی خود نشانید و او را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد. ریحانه ابتدا نپذیرفت و سپس پیامبر {{صل}} به او فرمود: "اگر [[خدا]] و رسولش را [[اختیار]] کنی، رسول خدا {{صل}} هم تو را برای خود اختیار خواهد کرد". ریحانه گفت: "خدا و رسولش را اختیار می‌کنم" و [[مسلمان]] شد.

پیامبر {{صل}} او را [[آزاد]] ساخت و پس از [[آزادی]] او را به همسری خود درآورد، و مهریه او را مانند دیگر [[همسران]] خود [[دوازده]] و نیم اوقیه طلا یا نقره معادل پانصد [[درهم]] [[تعیین]] کرد. این [[ازدواج]] در [[محرم]] [[سال ششم هجری]] واقع شد.

از این [[تاریخ]]، ریحانه جزو [[زنان]] رسول خدا {{صل}} شد و پیامبر {{صل}} مانند سایر زن‌ها برای او سهمی قرار داد. پیامبر {{صل}} به ریحانه بسیار توجه و علاقه داشت تا جایی که هر چه از پیامبر {{صل}} می‌خواست، حضرت از او دریغ نمی‌فرمود، تا آنجا که به او گفتند: اگر آزادی بنی قریظه را تقاضا می‌کردی، پذیرفته می‌شد ولی وقت گذشته بود <ref>الطبقات الکبری، ابن سعد، ج۸، ص۱۰۳.</ref>.<ref>[[جعفر جوان هوشیار|جوان هوشیار، جعفر]]، [[ریحانه بنت زید (مقاله)|مقاله «ریحانه بنت زید»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۵، ص ۱۱۴-۱۱۱۵.</ref>