پرش به محتوا

عوالم سه‌گانه: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱۲: خط ۱۲:
# عالم «[[عالم حقیقت|حقیقت]]» یا «[[عالم امر|امر]]» یا «[[عالم عقل|عقل]]»<ref>حسن حسن‌زاده آملی، شرح مصباح الانس، ص۵۳۹.
# عالم «[[عالم حقیقت|حقیقت]]» یا «[[عالم امر|امر]]» یا «[[عالم عقل|عقل]]»<ref>حسن حسن‌زاده آملی، شرح مصباح الانس، ص۵۳۹.
{{عربی|فَالْإِنْسَانُ طُبِعَ بَرْزَخٌ وَ مُفَارِقٌ *** وَ يَدْعُو الْإِلَهَ كَالْعُقُولِ الْبَسِيطَةِ}}
{{عربی|فَالْإِنْسَانُ طُبِعَ بَرْزَخٌ وَ مُفَارِقٌ *** وَ يَدْعُو الْإِلَهَ كَالْعُقُولِ الْبَسِيطَةِ}}
ترجمه: انسان عبارت از طبیعت و مثال و عقل است و خدا را همانند عقول بسیط می‌خواند. (حسن حسن‌زاده آملی، صحیفه زمردین در سخنان سید ساجدین و سرچشمه حیات، ص۱۵۲، ۱۵۳) عارف وارسته الهی، [[میرزا جواد ملکی]] نشئت‌های سه‌گانه انسانی را در کتابش موسوم به «لقاء الله» بیان فرمودند و علامه حسن‌زاده آن را به نقل از ایشان در صفحات ۱۴۹ الی ۱۵۶ کتاب لقاء‌الله خویش نگاشته است.</ref>.
ترجمه: انسان عبارت از طبیعت و مثال و عقل است و خدا را همانند عقول بسیط می‌خواند. (حسن حسن‌زاده آملی، صحیفه زمردین در سخنان سید ساجدین و سرچشمه حیات، ص۱۵۲، ۱۵۳) عارف وارسته الهی، میرزا جواد ملکی نشئت‌های سه‌گانه انسانی را در کتابش موسوم به «لقاء الله» بیان فرمودند و علامه حسن‌زاده آن را به نقل از ایشان در صفحات ۱۴۹ الی ۱۵۶ کتاب لقاء‌الله خویش نگاشته است.</ref>.


[[ملاصدرا]] نیز این سه عالم را در اسفار به [[استدلال]] و [[برهان]] می‌آورد و [[نفس انسانی]] را دارای سه نشئت ادراکی می‌داند<ref>حسن حسن‌زاده آملی، ترجمه رساله لقاء الله، ص۱۵۶، ۱۵۷.</ref>:
[[ملاصدرا]] نیز این سه عالم را در اسفار به [[استدلال]] و [[برهان]] می‌آورد و [[نفس انسانی]] را دارای سه نشئت ادراکی می‌داند<ref>حسن حسن‌زاده آملی، ترجمه رساله لقاء الله، ص۱۵۶، ۱۵۷.</ref>:
۱۳۱٬۴۶۰

ویرایش