بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
'''[[آیه اکمال دین]]''' بخشی از [[آیه]] سوم [[سوره مائده]] است. در این آیه از روزی سخن به میان آمده که چهار امر مهم در آن رخ داده است که عبارتاند از: [[مأیوس]] شدن [[کافران]]، کامل شدن [[دین]]، تکمیل [[نعمت الهی]] و پذیرش [[دین اسلام]] به عنوان [[آیین]] نهایی [[انسانها]]. به [[باور]] [[اهل سنت]] این آیه در [[روز عرفه]] و پس از [[حجة الوداع]] نازل شده با این حال در [[شأن نزول آیه]] و دلالت آن میان [[پیروان]] اهل سنت اختلافاتی جدی به چشم میخورد. از دلالت آیه بر [[اکمال دین]] به واسطه نزول تمامی [[احکام]] گرفته تا اکمال دین به واسطه نزول معظم احکام و حتی [[انتصاب امام]] علی{{ع}} به [[ولایت]]. برغم اینکه محدثان و بزرگانی از اهل سنت نزول این آیه را در [[روز غدیر]] و در شأن [[امام علی]]{{ع}} دانسته و روایاتی را در این خصوص نقل نمودهاند اما مشهور ایشان معتقدند این آیه بر اساس [[روایات]] دیگر از جمله [[حدیث]] [[ابن عباس]] در [[عرفه]] و در آخرین [[حج]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نازل شده است. | '''[[آیه اکمال دین]]''' بخشی از [[آیه]] سوم [[سوره مائده]] است. در این آیه از روزی سخن به میان آمده که چهار امر مهم در آن رخ داده است که عبارتاند از: [[مأیوس]] شدن [[کافران]]، کامل شدن [[دین]]، تکمیل [[نعمت الهی]] و پذیرش [[دین اسلام]] به عنوان [[آیین]] نهایی [[انسانها]]. به [[باور]] [[اهل سنت]] این آیه در [[روز عرفه]] و پس از [[حجة الوداع]] نازل شده با این حال در [[شأن نزول آیه]] و دلالت آن میان [[پیروان]] اهل سنت اختلافاتی جدی به چشم میخورد. از دلالت آیه بر [[اکمال دین]] به واسطه نزول تمامی [[احکام]] گرفته تا اکمال دین به واسطه نزول معظم احکام و حتی [[انتصاب امام]] علی{{ع}} به [[ولایت]]. برغم اینکه محدثان و بزرگانی از اهل سنت نزول این آیه را در [[روز غدیر]] و در شأن [[امام علی]]{{ع}} دانسته و روایاتی را در این خصوص نقل نمودهاند اما مشهور ایشان معتقدند این آیه بر اساس [[روایات]] دیگر از جمله [[حدیث]] [[ابن عباس]] در [[عرفه]] و در آخرین [[حج]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نازل شده است. | ||
== متن آیه == | |||
{{متن قرآن|حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلَامِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«مردار و خون و گوشت خوک و آنچه جز به نام خداوند ذبح شده باشد و مرده با خفگی و مرده با ضربه و مرده با افتادن از بلندی و مرده از شاخ زدن حیوان دیگر و آنچه درندگان نیمخور کرده باشند- جز آن را که (تا زنده است) ذبح کردهاید- و آنچه بر روی سنگهای مقدّس (برای بتها) قربانی شود و آنچه با تیرهای بختآزمایی قسمت کنید (خوردن گوشت همه اینها) بر شما حرام و آنها (همه) گناه است؛ امروز کافران از دین شما نومید شدند پس، از ایشان مهراسید و از من بهراسید! امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم پس، هر که در قحطی و گرسنگی ناگزیر (از خوردن گوشت حرام) شود بیآنکه گراینده به گناه باشد بیگمان خداوند آمرزندهای بخشاینده است» سوره مائده، آیه ۳.</ref>. | |||
== شان نزول آیه اکمال دین == | == شان نزول آیه اکمال دین == | ||