فرزندان امام حسن مجتبی: تفاوت میان نسخهها
←فاطمه بنت حسن بن علی بن ابیطالب
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۷۵: | خط ۷۵: | ||
«امسلمه» دختر [[امام حسن مجتبی]]{{ع}}، مادرش کنیزی به نام [[ظمیا]] است. و با دو برادرش: «[[حسین أثرم]]» و «[[عبدالرحمن بن حسن بن علی|عبدالرحمان]]» از یک مادر هستند<ref>الارشاد، ج۲، ص۲۰.</ref>. وی با پسر [[امام سجاد]]{{ع}} به نام «عمر» ملقب به «اشرف» که او را «[[عمر اشرف]]»<ref>گویند از آن جهت که از طرف پدر و مادر دارای شرف و شرافت بود، به این لقب خوانده میشد.</ref> میگفتند [[ازدواج]] کرد. [[سیدرضی]] و [[سیدمرتضی]] علمالهدی از طرف مادرشان فاطمه بنت حسین بن احمد، از نسل عمر اشرف میباشند<ref>منتهی الامال، ص۷۲۷.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۲۱۶.</ref> | «امسلمه» دختر [[امام حسن مجتبی]]{{ع}}، مادرش کنیزی به نام [[ظمیا]] است. و با دو برادرش: «[[حسین أثرم]]» و «[[عبدالرحمن بن حسن بن علی|عبدالرحمان]]» از یک مادر هستند<ref>الارشاد، ج۲، ص۲۰.</ref>. وی با پسر [[امام سجاد]]{{ع}} به نام «عمر» ملقب به «اشرف» که او را «[[عمر اشرف]]»<ref>گویند از آن جهت که از طرف پدر و مادر دارای شرف و شرافت بود، به این لقب خوانده میشد.</ref> میگفتند [[ازدواج]] کرد. [[سیدرضی]] و [[سیدمرتضی]] علمالهدی از طرف مادرشان فاطمه بنت حسین بن احمد، از نسل عمر اشرف میباشند<ref>منتهی الامال، ص۷۲۷.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۲۱۶.</ref> | ||
== | == فاطمه بنت حسن بن علی بن ابیطالب == | ||
{{اصلی|فاطمه بنت حسن بن علی بن ابیطالب}} | |||
فاطمه بنت الحسن مادر بزرگوار [[امام باقر]] {{ع}}، نوه [[امام]]، دختر امام و [[همسر]] امام است. وی سومین «فاطمه» از تبار [[بنیهاشم]] است که در رحم [[مطهر]] و [[پاک]] او امامی پرورش یافته است. وی اولین دختر از نسل علی {{ع}} و زهرا {{س}} است که امامی را به [[دنیا]] آورده و آخرین [[زن]] [[علوی]] و فاطمی است که افتخار مادر بودن امام را کسب نموده است؛ زیرا بعد از امام باقر {{ع}} مادران [[امامان]] از تبارهای مختلف دیگری بودهاند. | |||
ازدواج [[امام سجاد]] {{ع}} با دختر عمویش [[فاطمه]]، دختر [[امام حسن]] {{ع}}، از خاطرهانگیزترین ازدواجها در [[بیت]] [[امامت]] است. با این ازدواج، دو نسل [[امامت امام حسن]] و [[امام حسین]] {{عم}} به هم رسیدند و فرزندانی [[پاک]] و [[طاهر]] به [[دنیا]] آمدند<ref>اعلام الوری، ص۲۴۶؛ اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۵۰.</ref>. | |||
شیرینترین و [[بهترین]] دوره [[عمر]] فاطمه وقتی بود که پنجمین اختر فروزان و چراغ هدایت، [[امام باقر]] {{ع}} را به دنیا آورد. جدّش، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} از طریق [[جابر بن عبداللّه انصاری]]، نویدِ فرزندش را داده و به او [[سلام]] رسانده و نام او را نیز فرموده بود<ref>الفصول المهمة، ص۱۵؛ کشف الغمه، ص۱۲۳.</ref>. امام صادق {{ع}} درباره مادربزرگش، فاطمه بنت الحسن، فرمود: {{متن حدیث|كَانَتْ صِدِّيقَةً لَمْ تُدْرَكْ فِي آلِ الْحَسَنِ {{ع}} مِثْلُهَا}}<ref>اصول کافی، ج۱، ص۵۳۶؛ بحارالانوار، ج۴۶، ص۲۱۵.</ref>؛ «او زنی راستگو بود و نظیری در خاندان امام حسن {{ع}} نداشت». | |||
ام عبداللّه همراه همسرش [[امام زین العابدین]] {{ع}} و فرزندش [[امام باقر]] {{ع}} در کربلا حضور داشت<ref>أعلام النساء المؤمنات، ص۴۹۸؛ ریاحین الشریعه، ج۳، ص۱۲؛ در مکتب فجر دانشها حضرت امام باقر {{ع}}، ص۲۸.</ref> و [[شهادت]] عمویش [[امام حسین]] {{ع}} و برادرانش قاسم و عبداللّه و به [[غل و زنجیر]] کشیدن و [[اسارت]] [[همسر]] بیمارش و [[تشنگی]] فرزند خردسالش، امام باقر {{ع}} را به چشم دید<ref>[[حیدر مظفری ورسی|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)|مادران چهارده معصوم]]، ص۱۳۵ ـ۱۴۰.</ref>. | |||
== [[عمرو بن حسن بن علی بن ابیطالب]] == | == [[عمرو بن حسن بن علی بن ابیطالب]] == | ||