آیه خیر البریة: تفاوت میان نسخه‌ها

علّامه حلّی در کتاب [[شریف]] [[منهاج الکرامة]] این آیۀ را به عنوان [[برهان]] سی و سوم از ادلّه [[قرآنی]] [[امامت امیرالمؤمنین]]{{ع}} پس از [[رسول خدا]]{{صل}} مطرح ساخته است. ایشان می‌فرماید: «برهان سی و سوم: قول [[خدای تعالی]] است [که فرمود]، {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ}}. [[حافظ ابونعیم]] به اسناد خود از [[ابن عباس]] [[روایت]] کرده که گفت: وقتی این [[آیه]] نازل شد، رسول خدا{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: «ایشان [یعنی کسانی که [[ایمان]] آورده و [[نیکوکار]] شدند] تو و شیعیانت هستید. تو و شیعۀ تو [[روز قیامت]] حاضر می‌شوید، در حالی که [[خشنود]] و مورد [[رضایت]] هستید و [[دشمن]] تو وارد می‌شود، در حالی که مورد [[غضب]] و دست بر گردن است» و چون او بهترین [[خلق]] است، [[واجب]] است که او [[امام]] باشد»<ref>منهاج الکرامة، ص141-142.<ref/>.

[[سید شرف الدین]] نیز در کتاب [[اثبات ولایت]] و [[خلافت بلافصل امیرالمؤمنین]]{{ع}} به این آیه چنین [[استدلال]] کرده و می‌فرماید: «[[خداوند]] دربارۀ ایشان و شیعیانشان فرمود: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ}}»<ref>المراجعات، ص96. <ref/>.

ایشان در حاشیۀ این [[کلام]] می‌نویسد: «در این باب برای تو همین کافی است که [[ابن حجر عسقلانی]] (از [[علمای اهل سنت]]) به [[نزول]] این آیه دربارۀ ایشان [[اعتراف]] کرده و آن را در شمار [[آیات]] [بیان کنندۀ] [[فضیلت]] ایشان آورده است. آن آیۀ یازدهم از آیاتی است که در فصل یکم از باب یازدهم از کتاب صواعقش آورده است»<ref>المراجعات، ص96.<ref/>.