پرش به محتوا

آیه خیر البریة از دیدگاه اهل سنت: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۸: خط ۸:
'''[[آیه خیر البریة]]''': {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ}}<ref>بی‌گمان آنانکه ایمان آورده‌اند و کردارهایی شایسته کرده‌اند، بهترین آفریدگانند؛ سوره بینه، آیه ۷.</ref>.از جمله آیاتی است که بر اساس احادیث متعددی که محدثان اهل سنت نقل کرده‌اند در شأن حضرت علی{{ع}} نازل شده و فضیلتی بزرگ برای آن حضرت به شمار می‌آید. چرا که [[خداوند سبحان]] در این آیۀ و آیه بعد از آن می‌فرماید: «همانا کسانی که [[ایمان]] آورده و [[نیکوکار]] شدند، آنان بهترین مردمانند.[[ پاداش]] ایشان نزد [[خداوند]] جنّات عدنی است که از زیر آن جوی‌هایی جاری است! ایشان در آن تا [[ابد]] جاودانند و خداوند از آنان [[خشنود]] است و آنان از خداوند خشنودند و آن برای کسی است که از خداوند [[خشیت]] دارد»
'''[[آیه خیر البریة]]''': {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ}}<ref>بی‌گمان آنانکه ایمان آورده‌اند و کردارهایی شایسته کرده‌اند، بهترین آفریدگانند؛ سوره بینه، آیه ۷.</ref>.از جمله آیاتی است که بر اساس احادیث متعددی که محدثان اهل سنت نقل کرده‌اند در شأن حضرت علی{{ع}} نازل شده و فضیلتی بزرگ برای آن حضرت به شمار می‌آید. چرا که [[خداوند سبحان]] در این آیۀ و آیه بعد از آن می‌فرماید: «همانا کسانی که [[ایمان]] آورده و [[نیکوکار]] شدند، آنان بهترین مردمانند.[[ پاداش]] ایشان نزد [[خداوند]] جنّات عدنی است که از زیر آن جوی‌هایی جاری است! ایشان در آن تا [[ابد]] جاودانند و خداوند از آنان [[خشنود]] است و آنان از خداوند خشنودند و آن برای کسی است که از خداوند [[خشیت]] دارد»


بر اساس آن احادیث،[[پیامبر]]{{صل}} " خیرالبریه" (بهترین [[آفریدگان]]) را به [[امام علی]]{{ع}} و [[شیعیان]] او [[تفسیر]] فرموده است. <ref>سیوطی، الدرالمنثور، ۱۴۰۴ق، ج۶، ص۳۷۹؛ استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۸۰-۸۰۳؛ آلوسی، روح المعانی، ۱۴۱۵ق، ج۱۵، ص۴۳۲.</ref>. حاكم حَسكانی از علمای اهل‌سنت، در کتاب شَواهدُ التَنزیل بیش از بیست [[روایت]] در این باره با سندهای مختلف نقل می‏‌كند. <ref>نگاه کنید به حسکانی، شواهدالتنزیل، ۱۴۱۰-۱۴۱۱ق، ج۲، ص۴۵۹-۴۷۳.</ref>.  
بر اساس احادیثی که سیوطی، حاکم حسکانی، شبلنجی و برخی دیگر از بزرگان اهل سنت از طریق ابن عباس، ابوبرزه و جابر بن عبدالله انصاری و .. نقل کرده‌اند، [[پیامبر]]{{صل}} " خیرالبریه" (بهترین [[آفریدگان]]) را به [[امام علی]]{{ع}} و [[شیعیان]] او [[تفسیر]] فرموده است. <ref>سیوطی، الدرالمنثور، ۱۴۰۴ق، ج۶، ص۳۷۹؛ استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۸۰-۸۰۳؛ آلوسی، روح المعانی، ۱۴۱۵ق، ج۱۵، ص۴۳۲.</ref>. حاكم حَسكانی از علمای اهل‌سنت، در کتاب شَواهدُ التَنزیل بیش از بیست [[روایت]] در این باره با سندهای مختلف نقل می‏‌كند. <ref>نگاه کنید به حسکانی، شواهدالتنزیل، ۱۴۱۰-۱۴۱۱ق، ج۲، ص۴۵۹-۴۷۳.</ref>.  


و از آنجا که با استناد به این احادیث، می‌توان افضلیت امام علی{{ع}} و به تبع آن امامت آن حضرت را ثابت نمود، برخی همچون ابن تیمیه و آلوسی و دیگران مناقشاتی را پیرامون صحت و دلالت آن احادیث مطرح ساخته‌اند.  
و از آنجا که با استناد به این احادیث، می‌توان افضلیت امام علی{{ع}} و به تبع آن امامت آن حضرت را ثابت نمود، برخی همچون ابن تیمیه و آلوسی و دیگران مناقشاتی را پیرامون صحت و دلالت آن احادیث مطرح ساخته‌اند.  
خط ۷۷: خط ۷۷:
همین طور برخلاف ادّعای دنباله رو ابن تیمیه، [[عالمان شیعه]] هرگز صرف وجود خبری در یکی از منابع اهل تسنن را دلیل بر [[صحت]] آن خبر نمی‌دانند و لو آن خبر در کتاب مسلم و [[بخاری]] آمده باشد. [[عالمان]] [[بزرگوار]] [[شیعه]] به این [[حدیث]] استناد کرده‌اند؛ چراکه متفق علیه میان [[فریقین]] است و جمع بسیاری از [[اندیشمندان]]، حفاظ،[[ حدیث]] پژوهان و [[مفسران]] [[سنی]] آن را در کتب خود [[روایت]] کرده‌اند و این حقیقتی است که با نگاهی به اسانید [[حدیث]] در [[کتب حدیثی]] و [[تفسیری]] [[اهل تسنن]] آشکار می‌شود. این حدیث از تعدادی از [[صحابه]] [[روایت]] شده است که از جمله می‌توان افراد زیر را نام برد:
همین طور برخلاف ادّعای دنباله رو ابن تیمیه، [[عالمان شیعه]] هرگز صرف وجود خبری در یکی از منابع اهل تسنن را دلیل بر [[صحت]] آن خبر نمی‌دانند و لو آن خبر در کتاب مسلم و [[بخاری]] آمده باشد. [[عالمان]] [[بزرگوار]] [[شیعه]] به این [[حدیث]] استناد کرده‌اند؛ چراکه متفق علیه میان [[فریقین]] است و جمع بسیاری از [[اندیشمندان]]، حفاظ،[[ حدیث]] پژوهان و [[مفسران]] [[سنی]] آن را در کتب خود [[روایت]] کرده‌اند و این حقیقتی است که با نگاهی به اسانید [[حدیث]] در [[کتب حدیثی]] و [[تفسیری]] [[اهل تسنن]] آشکار می‌شود. این حدیث از تعدادی از [[صحابه]] [[روایت]] شده است که از جمله می‌توان افراد زیر را نام برد:
# حضرت [[مولی الموحدین]] [[أمیرالمؤمنین]] علی{{ع}}<ref>ر.ک: مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۳۱؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۱۸۷؛ کنزالعمّال، ج۱۳، ص۱۵۶، ح۳۶۴۸۳؛ فتح القدیر، ج۵، ص۴۷۷؛ مناقب علی بن أبی‌ طالب وما نزل من القرآن فی علی، ص۳۴۷، ح۵۸۱؛ النهایة فی غریب الحدیث، ج۴، ص۱۰۶؛ لسان العرب، ج۲، ص۵۶۶؛ تفسیر آلوسی، ج۳۰، ص۲۰۷.</ref>؛
# حضرت [[مولی الموحدین]] [[أمیرالمؤمنین]] علی{{ع}}<ref>ر.ک: مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۳۱؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۱۸۷؛ کنزالعمّال، ج۱۳، ص۱۵۶، ح۳۶۴۸۳؛ فتح القدیر، ج۵، ص۴۷۷؛ مناقب علی بن أبی‌ طالب وما نزل من القرآن فی علی، ص۳۴۷، ح۵۸۱؛ النهایة فی غریب الحدیث، ج۴، ص۱۰۶؛ لسان العرب، ج۲، ص۵۶۶؛ تفسیر آلوسی، ج۳۰، ص۲۰۷.</ref>؛
# [[جابر بن عبداللّه]] انصاری<ref>ر.ک: [[شواهد التنزیل]]، ج۲، ص۴۶۲، ح۱۱۲۷ و ۱۱۲۹؛ الدرّالمنثور، ج۶، ص۳۷۹؛ [[فتح القدیر]]، ج۵، ص۴۷۷.</ref>؛
# [[جابر بن عبداللّه انصاری]]<ref>ر.ک: [[شواهد التنزیل]]، ج۲، ص۴۶۲، ح۱۱۲۷ و ۱۱۲۹؛ الدرّالمنثور، ج۶، ص۳۷۹؛ [[فتح القدیر]]، ج۵، ص۴۷۷.</ref>؛
# [[ابن عباس]]<ref>ر.ک: الصواعق المحرقة، ص۱۶۱؛ شواهد التنزیل، ج۲، ص۴۶۱، ح۱۱۲۶؛ الدرّالمنثور، ج۶، ص۳۷۹؛ فتح القدیر، ج۵، ص۴۷۷؛ تفسیر آلوسی، ج۳۰، ص۲۰۷؛ مناقب علی بن أبی ‌طالب وما نزل من القرآن فی علی، ص۴۳۶-۴۳۷؛ نظم دررالسمطین، ص۹۲.</ref>؛
# [[ابن عباس]]<ref>ر.ک: الصواعق المحرقة، ص۱۶۱؛ شواهد التنزیل، ج۲، ص۴۶۱، ح۱۱۲۶؛ الدرّالمنثور، ج۶، ص۳۷۹؛ فتح القدیر، ج۵، ص۴۷۷؛ تفسیر آلوسی، ج۳۰، ص۲۰۷؛ مناقب علی بن أبی ‌طالب وما نزل من القرآن فی علی، ص۴۳۶-۴۳۷؛ نظم دررالسمطین، ص۹۲.</ref>؛
# [[بریده أسلمی]]<ref>ر.ک: شواهد التنزیل، ج۲، ص۴۶۳ -۴۶۴، ح۱۱۳۱.</ref>؛
# [[بریده أسلمی]]<ref>ر.ک: شواهد التنزیل، ج۲، ص۴۶۳ -۴۶۴، ح۱۱۳۱.</ref>؛
# [[أبو برزه]] أسلمی<ref>ر.ک: شواهد التنزیل، ج۲، ص۴۶۳، ح۱۱۳۰.</ref>؛
# [[أبو برزه أسلمی]]<ref>ر.ک: شواهد التنزیل، ج۲، ص۴۶۳، ح۱۱۳۰.</ref>؛
# [[أبوسعید خدری]]<ref>ر.ک: شواهد التنزیل، ج۲، ص۴۷۱، ح۱۱۴۳؛ الدرّالمنثور، ج۶، ص۳۷۹؛ فتح القدیر، ج۵، ص۴۷۷.</ref>.
# [[أبوسعید خدری]]<ref>ر.ک: شواهد التنزیل، ج۲، ص۴۷۱، ح۱۱۴۳؛ الدرّالمنثور، ج۶، ص۳۷۹؛ فتح القدیر، ج۵، ص۴۷۷.</ref>.


۲۲۷٬۳۹۴

ویرایش