آیه صدیقون: تفاوت میان نسخهها
←شرح و تفسیر آیه
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
== شأن نزول آیه== | == شأن نزول آیه== | ||
== شرح و تفسیر آیه == | == شرح و تفسیر آیه == | ||
=== معناشناسی صدیقون === | |||
برخی [[مفسران]] معاصر بر این باورند که مراد از جمله {{متن قرآن|أُولَئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَالشُّهَدَاءُ}} اين است كه [[مؤمنین]] را به صديقين و [[شهداء]] ملحق سازد و بفرمايد: اينان نيز به آنان مىپيوندند، به قرينه اينكه فرمود: {{متن قرآن|عِنْدَ رَبِّهِمْ}} يعنى اينان نزد پروردگارشان صديق و شهيدند و نيز فرمود: {{متن قرآن|لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَنُورُهُمْ}} يعنى اينان نيز [[اجر]] و [[نور]] آنان را دارند، پس معلوم مىشود هر چند در ظاهر آيه مؤمنين را صديق و شهيد خواند، ولى به قرينه دو جمله مذكور مىفهميم كه منظور اين است كه ملحق به صديقان و [[شهدا]] هستند و با ايشان [[معامله]] آنان را مىكنند و نور و اجرى كه به آنان مىدهند به اينان نيز مىدهند. | برخی [[مفسران]] معاصر بر این باورند که مراد از جمله {{متن قرآن|أُولَئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَالشُّهَدَاءُ}} اين است كه [[مؤمنین]] را به صديقين و [[شهداء]] ملحق سازد و بفرمايد: اينان نيز به آنان مىپيوندند، به قرينه اينكه فرمود: {{متن قرآن|عِنْدَ رَبِّهِمْ}} يعنى اينان نزد پروردگارشان صديق و شهيدند و نيز فرمود: {{متن قرآن|لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَنُورُهُمْ}} يعنى اينان نيز [[اجر]] و [[نور]] آنان را دارند، پس معلوم مىشود هر چند در ظاهر آيه مؤمنين را صديق و شهيد خواند، ولى به قرينه دو جمله مذكور مىفهميم كه منظور اين است كه ملحق به صديقان و [[شهدا]] هستند و با ايشان [[معامله]] آنان را مىكنند و نور و اجرى كه به آنان مىدهند به اينان نيز مىدهند. | ||
| خط ۳۴: | خط ۳۵: | ||
در نتيجه مىفهميم كسانى كه ايمان به [[خدا]] و [[رسولان]] خدا دارند به صديقان و شهدا مىپيوندند، و نزد خدا منزلتى چون [[منزلت]] آنان به ايشان مىدهند، و به حكم خدا (نه اينكه خودشان از نظر [[مقام]] با آنان برابر باشند، بلكه به حكم خدا)[[ پاداش]] و نورى نظير [[پاداش]] و نور آنان خواهند داشت. <ref>نک: موسوی، محمدباقر موسوی، ترجمه تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۲۸۶؛ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۶۲.</ref>. | در نتيجه مىفهميم كسانى كه ايمان به [[خدا]] و [[رسولان]] خدا دارند به صديقان و شهدا مىپيوندند، و نزد خدا منزلتى چون [[منزلت]] آنان به ايشان مىدهند، و به حكم خدا (نه اينكه خودشان از نظر [[مقام]] با آنان برابر باشند، بلكه به حكم خدا)[[ پاداش]] و نورى نظير [[پاداش]] و نور آنان خواهند داشت. <ref>نک: موسوی، محمدباقر موسوی، ترجمه تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۲۸۶؛ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۶۲.</ref>. | ||
بعضى دیگر گفتهاند: "[[صدیقون]]" به معنى كسى است كه هرگز [[دروغ]] نمىگويد و يا بالاتر از آن توانايى بر [[دروغ گفتن]] ندارد، چون در تمام عمر [[عادت]] به راستگويى كرده است. بعضى نیز آن را به معنى كسى مىدانند كه عملش تصديق كننده سخن و [[اعتقاد]] اوست. در [[قرآن مجید]] جمعى از پيامبران بزرگ و مانند آنان به عنوان "صدّيق" توصيف شدهاند از جمله ابراهیم{{ع}} {{متن قرآن|إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا}} <ref>سوره مریم، آیه۴۱</ref>. درباره «[[ادریس]]»، پيامبر بزرگ [[خدا]] نيز همين تعبير آمده است. <ref>سوره مریم، آیه۵۶.</ref>. در مورد«مريم» نيز مىخوانيم: {{متن قرآن|وَأُمُّهُ صِدِّيقَةٌ}} <ref>سوره مائده، آیه۷۵</ref>. و در بعضى از آيات [[قرآن]] "صدّيقين" همرديف پيامبران ذكر شدهاند: {{متن قرآن|وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقًا}}، <ref>«كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند (در قيامت) همنشين كسانى خواهد بود كه خدا نعمتش را بر آنها تمام كرده، از پيامبران و «صديقين» و شهدا و صالحين و آنها رفيقهاى خوبى هستند» سوره نساء، آیه ۶۹ </ref>. | |||
[[خداوند]] در قرآن [[خطاب]] به [[پیامبر اکرم]]{{صل}}، «اسماعيل» بزرگترين فرزند «ابراهيم»{{ع}} را "صادق الوعد" خوانده است: {{متن قرآن|وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّا}} <ref>«در كتاب آسمانى خود از اسماعيل ياد كن كه او در وعدههايش «صادق» و رسول و پيامبر بزرگى بود»سوره مریم، آیه۵۴.</ref>. | |||
در روايتى مىخوانيم: اين كه خداوند [[حضرت اسماعیل]]{{ع}} را، صادق الوعد شمرده به خاطر اين است كه او به قدرى در وفاى به عهدش [[اصرار]] داشت كه با كسى در محلى وعدهاى گذاشته بود، او نيامد، اسماعيل همچنان تا يک سال در [[انتظار]] او بود! هنگامى كه بعد از اين مدت آمد، اسماعيل گفت: من همواره در انتظار تو بودم! در حقيقت تا [[انسان]] «صادق» نباشد، محال است به [[مقام]] والاى [[رسالت]] برسد چرا كه اولين شرط اين مقام، آن است كه وحى الهى را بىكم و كاست به بندگانش برساند. <ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ط-دار الکتب الاسلامیه، ج۱۳، ص۷۶ و ج۲۳، ص۳۴۹، ۳۵۴ و ۳۵۵.</ref>. | |||
== احادیث مرتبط با آیه == | == احادیث مرتبط با آیه == | ||