علی بن محمد سمری: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'خدامراد]]،فرهنگنامه' به 'خدامراد، [[فرهنگنامه'
جز (جایگزینی متن - 'خدامراد]]،فرهنگنامه' به 'خدامراد، [[فرهنگنامه') |
|||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
*سمری، فرصت زیادی برای فعالیت نداشت؛ به همین دلیل، مانند نایبهای پیش از خود، نتوانست فعالیتهای گستردهای انجام داده، تغییرات قابل ملاحظهای در روابط خود و وکلا پدید آورد؛ لیکن اعتقاد شیعیان به بزرگواری و مورد اطمینان بودن او، مثل سایر نایبان بود و وی مورد پذیرش عموم شیعیان قرار گرفت<ref> شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۵۱۷</ref>. | *سمری، فرصت زیادی برای فعالیت نداشت؛ به همین دلیل، مانند نایبهای پیش از خود، نتوانست فعالیتهای گستردهای انجام داده، تغییرات قابل ملاحظهای در روابط خود و وکلا پدید آورد؛ لیکن اعتقاد شیعیان به بزرگواری و مورد اطمینان بودن او، مثل سایر نایبان بود و وی مورد پذیرش عموم شیعیان قرار گرفت<ref> شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۵۱۷</ref>. | ||
*شش روز پیش از رحلت او، توقیعی از سوی [[امام مهدی|امام دوازدهم]] به دستش رسید که مرگ وی را پیشگویی و زمان مرگ را نیز تعیین کرده بود. متن این توقیع شریف، نمایانگر پایان غیبت صغرا و نیابت خاص و آغاز غیبت کبرا و نیابت عام است<ref> شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۵۱۶</ref>. | *شش روز پیش از رحلت او، توقیعی از سوی [[امام مهدی|امام دوازدهم]] به دستش رسید که مرگ وی را پیشگویی و زمان مرگ را نیز تعیین کرده بود. متن این توقیع شریف، نمایانگر پایان غیبت صغرا و نیابت خاص و آغاز غیبت کبرا و نیابت عام است<ref> شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۵۱۶</ref>. | ||
*علی بن محمد در سال ۳۲۹ ق درگذشت و در بغداد به خاک سپرده شد<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص: ۳۱۱.</ref>. | *علی بن محمد در سال ۳۲۹ ق درگذشت و در بغداد به خاک سپرده شد<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص: ۳۱۱.</ref>. | ||
==سمری در موعودنامه== | ==سمری در موعودنامه== | ||
*لقب نایب چهارم [[امام زمان]] {{ع}} -علی بن محمد- سمری (به فتح سین و میم) یا سیمری (به فتح سین و سکون یاء و ضمّ یا فتح میم) و یا صیمری (به فتح صاد و سکون یاء و ضمّ یا و فتح میم) میباشد؛ لیکن مشهور، اولی است<ref>تاریخ الغیبة الصغری، ص ۴۱۲.</ref>. به نظر میرسد که سمری (به فتح میم) صحیحتر باشد، چون این لقب به "سمر" که یکی از قراء بصره، که بین بصره و واسط قرار گرفته، منسوب است و شیخ آغا بزرگ تهرانی او را به فتح میم "سمر" ثبت نموده است<ref>نوابغ الرّواة، ص ۲۰۰.</ref>. در معجم البلدان نیز اشارهای به این موضوع شده است<ref>معجم البلدان، ج ۳، ص ۲۶۴.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۴۰۹.</ref>. | *لقب نایب چهارم [[امام زمان]] {{ع}} -علی بن محمد- سمری (به فتح سین و میم) یا سیمری (به فتح سین و سکون یاء و ضمّ یا فتح میم) و یا صیمری (به فتح صاد و سکون یاء و ضمّ یا و فتح میم) میباشد؛ لیکن مشهور، اولی است<ref>تاریخ الغیبة الصغری، ص ۴۱۲.</ref>. به نظر میرسد که سمری (به فتح میم) صحیحتر باشد، چون این لقب به "سمر" که یکی از قراء بصره، که بین بصره و واسط قرار گرفته، منسوب است و شیخ آغا بزرگ تهرانی او را به فتح میم "سمر" ثبت نموده است<ref>نوابغ الرّواة، ص ۲۰۰.</ref>. در معجم البلدان نیز اشارهای به این موضوع شده است<ref>معجم البلدان، ج ۳، ص ۲۶۴.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۴۰۹.</ref>. | ||