دین در عصر ظهور: تفاوت میان نسخه‌ها

*از روایت‌هایی که حرکت‌های فکری و فرهنگی حضرت را در عصر ظهور بیان می‌کند، دانسته می‌شود که در این روزگار، توجیه‌ها، تأویل‌ها، تحریف‌ها، انحراف‌ها و پیرایه‌ها، بسیاری از باورهای [[اسلام]] ناب را تهدید می‌کند و ساخته‌های ذهنی مدّعیان دین، به‌عنوان باورهای دینی ترویج می‌شود. [[امام صادق]] {{ع}} درباره راه و روش [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} می‌فرماید: "راه و روش او، چون [[پیامبر خاتم|پیامبر]] {{صل}} است؛ یعنی هرچه را پیش از او باشد ویران می‌کند -چنان‌که [[پیامبر خاتم|پیامبر]] {{صل}} جاهلیت را ویران ساخت- و [[اسلام]] را از نو می‌نمایاند"<ref>غیبة نعمانى، ص ۲۳۱. </ref>. در بسیاری از روایت‌های اسلامی، از تجدید دین و آمدن آیین جدید، توسط‍‌ [[امام مهدی]] {{ع}} سخن رفته است<ref>ارشاد مفید، ج ۲، ص ۳۸۳. </ref>.  

[[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} می‌فرماید: "او هواپرستی را به خداپرستی باز می‌گرداند، پس از آن‌که خداپرستی را به هواپرستی باز گردانده باشند. رأی‌ها را به [[قرآن]] باز می‌گرداند، پس از آن‌که [[قرآن]] را به رأی‌های خود باز گردانده باشند"<ref>نهج البلاغه فیض الاسلام، خطبه ۱۳۸. </ref>. این کلام [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} روشن می‌کند که اندیشه دینی پیش از ظهور، در سطح وسیعی براساس هواها و هوس‌ها و منافع شخصی و گروهی شکل می‌گیرد. عالمان دنیامدار و نفس‌پرست، اصول و فروع دینی و آیات وحی را به دلخواه تفسیر و تأویل می‌کنند؛ ان‌گونه که با آرزوهای دنیاخواهانه آنان هیچ تضادّی پیدا نکند و چنان‌که احادیث بسیار دیگر نیز، به این تصریح دارد، این کار امری رایج خواهد بود. [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} می‌فرماید: "[[امام مهدی|مهدی]] {{ع}}، کتاب و سنّت مرده و از میان رفته را زنده می‌کند"<ref>نهج البلاغه فیض الاسلام، خطبه ۱۳۸. </ref>. به‌هرحال در زمان غیبت، بدعت‌هایی در دین گذاشته می‌شود و احکامی از [[قرآن]] و [[اسلام]] بر طبق میل مردم تأویل و تفسیر می‌شود و بسیاری از حدود و احکام چنان فراموش می‌شود که گویا اصلا از [[اسلام]] نبوده است. وقتی حضرت ظهور کرد، بدعت‌ها را ابطال می‌کند و احکام خدا را به همان جور که صادر شده ظاهر می‌نماید و حدود اسلامی را بدون سهل‌انگاری اجرا می‌کند. از این‌روست که چنین برنامه‌ای برای مردم تازگی دارد. مردم گمان می‌کنند وقتی حضرت ظاهر شود، تمام اعمال مسلمین را تصحیح می‌کند و به اتفاق آنان در گوشه مسجد مشغول عبادت می‌شود، اما اگر مشاهده کنند که از شمشیر [[امام زمان]] {{ع}} خون می‌چکد و مردم را به سوی جهاد و امر به معروف و نهی از منکر دعوت می‌کند و نمازگزاران ستم‌پیشه را به قتل می‌رساند و اموالی را که از راه تعدّی و رشوه‌خواری و ربا به دست آورده‌اند به صاحبانش برمی‌گرداند و مانع زکوة را گردن می‌زند، این برنامه برای آنان تازه و جدید است<ref>دادگستر جهان، ابراهیم امینى، ص ۳۰۶ و ۳۰۹. </ref>.  

== پرسش‌های وابسته ==