رجعت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

==مقدمه==

*در [[قرآن کریم]] آیات متعددی است که [[امامان]] [[اهل بیت]] {{عم}} آن‌ها را به مسأله [[رجعت]] تفسیر کرده‌اند. روشن است که [[ائمه]] معصومین {{عم}} مترجمان و مفسّران حقیقی [[وحی]] الهی هستند و قرآن در خانه آنان فرود آمده و صاحبان خانه، از آن‌چه در خانه است، از همگان آگاه‌تر و داناترند. برخی از دانشمندان معاصر،٧٦ آیه از آیات [[قرآن]] را تأویل به رجعت کرده‌اند. در [[قرآن کریم]] آمده است: {{عربی|﴿{{متن قرآن|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا}}﴾}}<ref>سوره نمل، ۸۳.</ref>؛ و آن روز که از هر امتی، گروهی از کسانی را که آیات ما را دروغ انگاشتند، محشور گردانیم. از [[امام صادق]] {{ع}} روایات متعدّدی در تأویل این آیه شریفه در مورد رجعت رسیده است. از جمله این روایت است که: مردی به [[امام صادق]] {{ع}} گفت: [[اهل سنت]] می‌پندارند که این آیه شریفه درباره روز قیامت است. حضرت فرمود: "آیا خداوند در روز رستاخیز از هر امّتی گروهی را محشور می‌سازد و بقیه آنان را وا می‌گذارد؟ هرگز! این آیه در مورد رجعت است که برخی را زنده می‌سازد. این آیه شریفه در مورد [[قیامت]] است که می‌فرماید: {{عربی|﴿{{متن قرآن|وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا}}﴾}}<ref>سوره کهف، ۴۷.</ref>؛ و همه آنان را گرد خواهیم آورد و هیچ‌یک را فروگذار نخواهیم کرد. و نیز درباره آیه شریفه {{عربی|﴿{{متن قرآن|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا}}﴾}} فرمود: "همه انسان‌های باایمانی که به ناحق کشته شده باشند، رجعت می‌کنند و پس از آن از دنیا می‌روند. رجعت برای مؤمنان خالص و نیز کافران محض است"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۶؛ تفسیر برهان، ج ۳، ص ۳۱۰.</ref>.

== پرسش‌های وابسته ==