مُحدَّث: تفاوت میان نسخه‌ها

*مُحدَّث اسم مفعول از ریشه "حدّث، یحدّث" به معنای کسی است که حدیث و خبر تازه به او گویند و منظور، آن است که [[امامان]]{{عم}} با فرشتگان رابطه دارند، سخن آنان را می‌‏شنوند و از آن‏ها حقایقی دریافت می‏‌کنند. این، کنایه از یک مقام معنوی است. این لفظ به این معنا، یکی از القاب ویژه [[امام]]{{ع}} است. [[امام باقر]]{{ع}} در این ‏باره فرمود: [[امیر مؤمنان]]{{ع}} به [[ابن عباس]] فرمود: "همانا شب قدر در هر سال وجود دارد و همانا در آن، امر یک ساله نازل می‌‏شود که این امر، به [[امامان]] پس از [[پیامبر]] خواهد بود. [[ابن عباس]] گفت: آنان کیانند؟ فرمود: من و یازده نفر از نسل من امامانی‌‏اند که همگی محدّث می‏‌باشند"<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۴۲، ح ۱۰۶</ref>.

*[[محمد بن مسلم]] گوید: کلمه محدّث نزد [[امام صادق]]{{ع}} ذکر شد، حضرت فرمود: "محدّث کسی است که صدا را بشنود و شخص را نبیند. به حضرت عرض کردم: قربانت گردم! [[امام]] از کجا می‏‌فهمد که آن، کلام فرشته است؟ فرمود: آرامش و وقاری به او داده می‌‏شود که می‌‏فهمد آن کلام از فرشته است"<ref>  محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، باب ان الائمة مُحدَّثون مفهمون، ح ۴</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص:۳۷۵.</ref>.