آیا باقریه از فرقههای مدعی مهدویتاند؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۹ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۲۰:۵۹
، ۲۹ ژوئن ۲۰۱۹جایگزینی متن - ':"' به ': "'
جز (جایگزینی متن - ':"' به ': "') |
|||
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
::::::«"[[باقریه]]"، به گروهی از [[شیعیان]] گفته میشود که [[معتقد]] به [[رجعت]] [[امام محمد باقر]] {{ع}} بودند. آنان رشته "[[امامت]]" را از [[حضرت]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} به نواده او [[امام باقر]] {{ع}} کشانیده و او را "[[مهدی منتظر]]" میدانستند. به نظر آنان [[جابر]] بن [[عبد الله]] [[انصاری]] [[روایت]] کرده که [[رسول خدا]] {{صل}} به او فرموده است: "انک ستدرک رجلا من اهل بیتی اسمه [[محمد بن علی]] یکنی ابا [[جعفر]] فاقرئه منی السلام"<ref>کلینی، کافی، ج ۱، ص ۳۰۴.</ref>؛ "همانا تو مردی از [[اهل بیت]] مرا- که نام او [[محمد بن علی]] و کنیهاش ابا [[جعفر]] است- خواهی دید و چون او را دیدی [[سلام]] مرا به وی برسان". | ::::::«"[[باقریه]]"، به گروهی از [[شیعیان]] گفته میشود که [[معتقد]] به [[رجعت]] [[امام محمد باقر]] {{ع}} بودند. آنان رشته "[[امامت]]" را از [[حضرت]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} به نواده او [[امام باقر]] {{ع}} کشانیده و او را "[[مهدی منتظر]]" میدانستند. به نظر آنان [[جابر]] بن [[عبد الله]] [[انصاری]] [[روایت]] کرده که [[رسول خدا]] {{صل}} به او فرموده است: "انک ستدرک رجلا من اهل بیتی اسمه [[محمد بن علی]] یکنی ابا [[جعفر]] فاقرئه منی السلام"<ref>کلینی، کافی، ج ۱، ص ۳۰۴.</ref>؛ "همانا تو مردی از [[اهل بیت]] مرا- که نام او [[محمد بن علی]] و کنیهاش ابا [[جعفر]] است- خواهی دید و چون او را دیدی [[سلام]] مرا به وی برسان". | ||
::::::[[جابر]] آخرین کس، از [[اصحاب]] [[پیغمبر]] {{صل}} بود که در سن پیری و نابینایی درگذشت. وی به دنبال [[امام محمد باقر]] {{ع}}- که در آن وقت کودک بود- در کوچههای [[مدینه]] میگشت و میگفت: "یا [[باقر]]! [[متی]] القاک"؛ یعنی، ای [[باقر]]! من کی تو را [[دیدار]] خواهم کرد؟ روزی در یکی از کوچههای [[مدینه]]، به آن [[حضرت]] برخورد و او را به سینه خود چسبانید. سر و دستش را بوسید و گفت: "یا بنی! جدک [[رسول الله]] یقرئک السلام"<ref>ر.ک: بحار الانوار، ج ۶۸، ص ۱۸۵.</ref>؛ یعنی، ای [[فرزند من]]! جدت [[رسول خدا]] به تو [[سلام]] میرساند. گویند: [[جابر]] در همان شب پس از [[دیدار]] آن [[حضرت]]، درگذشت. | ::::::[[جابر]] آخرین کس، از [[اصحاب]] [[پیغمبر]] {{صل}} بود که در سن پیری و نابینایی درگذشت. وی به دنبال [[امام محمد باقر]] {{ع}}- که در آن وقت کودک بود- در کوچههای [[مدینه]] میگشت و میگفت: "یا [[باقر]]! [[متی]] القاک"؛ یعنی، ای [[باقر]]! من کی تو را [[دیدار]] خواهم کرد؟ روزی در یکی از کوچههای [[مدینه]]، به آن [[حضرت]] برخورد و او را به سینه خود چسبانید. سر و دستش را بوسید و گفت: "یا بنی! جدک [[رسول الله]] یقرئک السلام"<ref>ر.ک: بحار الانوار، ج ۶۸، ص ۱۸۵.</ref>؛ یعنی، ای [[فرزند من]]! جدت [[رسول خدا]] به تو [[سلام]] میرساند. گویند: [[جابر]] در همان شب پس از [[دیدار]] آن [[حضرت]]، درگذشت. | ||
::::::"[[باقریه]]" گویند: از آنجایی که [[جابر]] [[مأمور]] رسانیدن [[سلام]] از طرف جدش به وی بود، پس آن [[حضرت]] "[[مهدی منتظر]]" است!<ref>فرهنگ فرق اسلامی، ص ۹۶.</ref> البته این استدلالی بسیار سست و واهی است. برخلاف این توهم، [[روایات]] فراوانی- حتی از خود [[امام باقر]] {{ع}}- این ادعا را [[باطل]] میداند. | :::::: "[[باقریه]]" گویند: از آنجایی که [[جابر]] [[مأمور]] رسانیدن [[سلام]] از طرف جدش به وی بود، پس آن [[حضرت]] "[[مهدی منتظر]]" است!<ref>فرهنگ فرق اسلامی، ص ۹۶.</ref> البته این استدلالی بسیار سست و واهی است. برخلاف این توهم، [[روایات]] فراوانی- حتی از خود [[امام باقر]] {{ع}}- این ادعا را [[باطل]] میداند. | ||
::::::[[ابو بصیر]] [[نقل]] کرده که [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: "بعد از [[حسین]] {{ع}} نه [[امام]] میآیند، نهمین از آنان [[قائم]] ایشان است"<ref>محمد بن حسن طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۴۰.</ref>. | ::::::[[ابو بصیر]] [[نقل]] کرده که [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: "بعد از [[حسین]] {{ع}} نه [[امام]] میآیند، نهمین از آنان [[قائم]] ایشان است"<ref>محمد بن حسن طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۴۰.</ref>. | ||
::::::در [[روایت]] دیگر، [[ابراهیم]] بن [[عمر]] کناسی میگوید: از [[امام باقر]] {{ع}} شنیدم که میفرمود: "همانا برای [[صاحب]] این امر [[دو غیبت]] خواهد بود؛ [[قائم]]، [[قیام]] میکند، در حالیکه [[بیعت]] کسی بر گردنش نیست"<ref>نعمانی، الغیبة، ص ۱۱۳.</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص ۱۰۶</ref>. | ::::::در [[روایت]] دیگر، [[ابراهیم]] بن [[عمر]] کناسی میگوید: از [[امام باقر]] {{ع}} شنیدم که میفرمود: "همانا برای [[صاحب]] این امر [[دو غیبت]] خواهد بود؛ [[قائم]]، [[قیام]] میکند، در حالیکه [[بیعت]] کسی بر گردنش نیست"<ref>نعمانی، الغیبة، ص ۱۱۳.</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص ۱۰۶</ref>. | ||