پرش به محتوا

مؤلفه‌های شناخت علائم ظهور چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - ':"' به ': "'
جز (جایگزینی متن - ':"' به ': "')
خط ۱۸: خط ۱۸:
[[پرونده:1368302.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[سید محمد رضی آصف آگاه]]]]
[[پرونده:1368302.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[سید محمد رضی آصف آگاه]]]]
::::::حجت الاسلام و المسلمین دکتر'''[[سید محمد رضی آصف آگاه]]''' و همکاران، در مقاله ''«[[بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور (مقاله)|بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور]]»'' در این‌باره گفته‌اند:
::::::حجت الاسلام و المسلمین دکتر'''[[سید محمد رضی آصف آگاه]]''' و همکاران، در مقاله ''«[[بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور (مقاله)|بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور]]»'' در این‌باره گفته‌اند:
:::::#«'''تصریح به علامت بودن:''' [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمایند:"[[قائم]] را پنج نشانه است: [[سفیانی]] و [[یمانی]] و صیحه‌ای از [[آسمان]] و [[کشته شدن نفس زکیه]] و فرو رفتن [[زمین]] در [[بیداء]]"<ref>{عربی|"لِلْقَائِمِ خَمْسُ عَلَامَاتٍ ظُهُورُ السُّفْيَانِيِّ وَ الْيَمَانِيِّ وَ الصَّيْحَةُ مِنَ السَّمَاءِ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ"}}نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ۲۵۲، ح ۹. احادیث دیگری نیز با عباراتی مشابه در برخی کتب معتبر حدیثی نقل شده است: {{عربی|"عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ قَبْلَ قِيَامِ الْقَائِمِ خَمْسُ عَلَامَاتٍ مَحْتُومَاتٍ الْيَمَانِيُّ وَ السُّفْيَانِيُّ وَ الصَّيْحَةُ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ"}} (صدوق، محمد بن علی بن بابویه، کمال الدین، ج۲، ۶۵۰، ح۷)؛ {{عربی|"عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ خَمْسٌ قَبْلَ قِيَامِ الْقَائِمِ مِنَ الْعَلَامَاتِ الصَّيْحَةُ وَ السُّفْيَانِيُّ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ وَ خُرُوجُ الْيَمَانِيِّ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ"}} (طوسی، محمد بن حسن، کتاب الغیبه، ح۴۲۷).</ref>
:::::#«'''تصریح به علامت بودن:''' [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمایند: "[[قائم]] را پنج نشانه است: [[سفیانی]] و [[یمانی]] و صیحه‌ای از [[آسمان]] و [[کشته شدن نفس زکیه]] و فرو رفتن [[زمین]] در [[بیداء]]"<ref>{عربی|"لِلْقَائِمِ خَمْسُ عَلَامَاتٍ ظُهُورُ السُّفْيَانِيِّ وَ الْيَمَانِيِّ وَ الصَّيْحَةُ مِنَ السَّمَاءِ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ"}}نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ۲۵۲، ح ۹. احادیث دیگری نیز با عباراتی مشابه در برخی کتب معتبر حدیثی نقل شده است: {{عربی|"عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ قَبْلَ قِيَامِ الْقَائِمِ خَمْسُ عَلَامَاتٍ مَحْتُومَاتٍ الْيَمَانِيُّ وَ السُّفْيَانِيُّ وَ الصَّيْحَةُ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ"}} (صدوق، محمد بن علی بن بابویه، کمال الدین، ج۲، ۶۵۰، ح۷)؛ {{عربی|"عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ خَمْسٌ قَبْلَ قِيَامِ الْقَائِمِ مِنَ الْعَلَامَاتِ الصَّيْحَةُ وَ السُّفْيَانِيُّ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ وَ خُرُوجُ الْيَمَانِيِّ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ"}} (طوسی، محمد بن حسن، کتاب الغیبه، ح۴۲۷).</ref>
:::::#'''استفاده از تعابیر مترادف:''' تعابیری مانند دلائل، [[آیه]] و امارات در معرفی [[علائم ظهور]]، که در واقع عبارت اخری از همان تعبیر علامت است؛ البته علامت [[ظهور]] بودن برخی از این تعبیرها، از [[روایات]] دیگر فهمیده می‌شود.
:::::#'''استفاده از تعابیر مترادف:''' تعابیری مانند دلائل، [[آیه]] و امارات در معرفی [[علائم ظهور]]، که در واقع عبارت اخری از همان تعبیر علامت است؛ البته علامت [[ظهور]] بودن برخی از این تعبیرها، از [[روایات]] دیگر فهمیده می‌شود.
:::::#'''هر آنچه در لسان [[شرع]] به طور [[کشف]] -نه علیت- دخیل در تشخیص امر [[ظهور]] باشد:''' نشانه‌هایی که در تعابیر [[اهل بیت]] {{عم}} به نحوی [[ظهور]] متوقف بر آن و یا مقدم بر ظهورند، ولی این توقف و وابستگی از نوع علیت نیست، بلکه از سنخ [[کشف]] است. برای نمونه، [[ندای آسمانی در حدیث]] زیر این‌گونه است:"این کاری که شما گردنهایتان را به جانبش می‌کشید نخواهد شد تا اینکه نداکننده‌ای از [[آسمان]] آواز دهد: بدانید که فلانی [[صاحب]] امر است پس [[جنگ]] بر سر چیست‌؟"<ref>{{عربی|"عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ لَا يَكُونُ هَذَا الْأَمْرُ الَّذِي تَمُدُّونَ إِلَيْهِ أَعْنَاقَكُمْ حَتَّى يُنَادِيَ مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ..."}}؛ نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ۳۷۵، ح ۳۴. نیز ر.ک: نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ح ۵۳-۵۴ و ۶۵؛ طوسی، محمد بن حسن، کتاب الغیبه، ح ۴۲۸-۴۲۹، ۴۴۱-۴۴۲، ۴۴۵، ۴۴۹، ۴۵۵ و ۴۸۲.</ref>»<ref>[[سید محمد رضی آصف آگاه|آصف آگاه؛سید محمد رضی]]، [[مجتبی خانی|خانی؛مجتبی]]، [[سید محمد جواد سید نظری|سید نظری؛ سید محمد جواد]]، [[بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور (مقاله)|بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور]]، ص 158-159.</ref>.
:::::#'''هر آنچه در لسان [[شرع]] به طور [[کشف]] -نه علیت- دخیل در تشخیص امر [[ظهور]] باشد:''' نشانه‌هایی که در تعابیر [[اهل بیت]] {{عم}} به نحوی [[ظهور]] متوقف بر آن و یا مقدم بر ظهورند، ولی این توقف و وابستگی از نوع علیت نیست، بلکه از سنخ [[کشف]] است. برای نمونه، [[ندای آسمانی در حدیث]] زیر این‌گونه است: "این کاری که شما گردنهایتان را به جانبش می‌کشید نخواهد شد تا اینکه نداکننده‌ای از [[آسمان]] آواز دهد: بدانید که فلانی [[صاحب]] امر است پس [[جنگ]] بر سر چیست‌؟"<ref>{{عربی|"عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ لَا يَكُونُ هَذَا الْأَمْرُ الَّذِي تَمُدُّونَ إِلَيْهِ أَعْنَاقَكُمْ حَتَّى يُنَادِيَ مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ..."}}؛ نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ۳۷۵، ح ۳۴. نیز ر.ک: نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ح ۵۳-۵۴ و ۶۵؛ طوسی، محمد بن حسن، کتاب الغیبه، ح ۴۲۸-۴۲۹، ۴۴۱-۴۴۲، ۴۴۵، ۴۴۹، ۴۵۵ و ۴۸۲.</ref>»<ref>[[سید محمد رضی آصف آگاه|آصف آگاه؛سید محمد رضی]]، [[مجتبی خانی|خانی؛مجتبی]]، [[سید محمد جواد سید نظری|سید نظری؛ سید محمد جواد]]، [[بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور (مقاله)|بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور]]، ص 158-159.</ref>.


==پرسش‌های وابسته==
==پرسش‌های وابسته==
۲۲۷٬۶۸۳

ویرایش