بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۵: | خط ۳۵: | ||
}} | }} | ||
'''سید کاظم ارفع'''، محقق و [[مترجم نهج البلاغه]]، تحصیلات مقدماتی را در [[تهران]] گذراند و از محضر [[آیت الله]] [[احمد مجتهد تهرانی]] بهمدت چهار سال کسب [[فیض]] کرد. پس از آن در سال ۱۳۴۲ به شهر [[قم]] و [[حوزه علمیه]] [[قم]] [[مهاجرت]] کرد و از محضر اساتیدی چون [[آیت الله]] [[محمد فاضل لنکرانی]]، [[آیت الله]] [[سید محمد باقر سلطانی]]، [[آیت الله]] [[حسین نوری همدانی]] و دکتر [[محمد مفتح]] بهره برد. پس از چندی به [[دلیل]] فوت پدر و [[مسئولیتهای خانوادگی]] بهناچار به [[تهران]] بازگشت. این بار از محضر اساتیدی چون [[آیت الله]] حاج میرزا [[علی فلسفی]] در [[مسجد]] لرزداده و [[آیت الله]] میرزا [[باقر آشتیانی]] در مدرسه مروی کسب [[فیض]] کرد. در عین حال، او در طول دوران زندگی خویش، همواره نسبت به وعظ و [[تبلیغ]]، [[تعهد]] و تعلق خاطر داشت. استاد ارفع [[صاحب]] بیش از پنجاه کتاب، اعم از تألیف و ترجمه است. از جمله ترجمههای او ترجمه [[قرآن کریم]]، [[نهج البلاغه]] و [[صحیفه سجادیه]] است. | '''سید کاظم ارفع'''، محقق و [[مترجم نهج البلاغه]]، تحصیلات مقدماتی را در [[تهران]] گذراند و از محضر [[آیت الله]] [[احمد مجتهد تهرانی]] بهمدت چهار سال کسب [[فیض]] کرد. پس از آن در سال ۱۳۴۲ به شهر [[قم]] و [[حوزه علمیه]] [[قم]] [[مهاجرت]] کرد و از محضر اساتیدی چون [[آیت الله]] [[محمد فاضل لنکرانی]]، [[آیت الله]] [[سید محمد باقر سلطانی]]، [[آیت الله]] [[حسین نوری همدانی]] و دکتر [[محمد مفتح]] بهره برد. پس از چندی به [[دلیل]] فوت پدر و [[مسئولیتهای خانوادگی]] بهناچار به [[تهران]] بازگشت. این بار از محضر اساتیدی چون [[آیت الله]] حاج میرزا [[علی فلسفی]] در [[مسجد]] لرزداده و [[آیت الله]] میرزا [[باقر آشتیانی]] در مدرسه مروی کسب [[فیض]] کرد. در عین حال، او در طول دوران زندگی خویش، همواره نسبت به وعظ و [[تبلیغ]]، [[تعهد]] و تعلق خاطر داشت. استاد ارفع [[صاحب]] بیش از پنجاه کتاب، اعم از تألیف و ترجمه است. از جمله ترجمههای او ترجمه [[قرآن کریم]]، [[نهج البلاغه]] و [[صحیفه سجادیه]] است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]؛ ج۱، ص: 99.</ref>. | ||