ویژگی‌های جسمانی امام مهدی چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

| نمایه وابسته     =  

| مدخل اصلی         = [[مهدویت]]

| موضوعات وابسته    =  

| پاسخ‌دهنده        =

| پاسخ‌دهندگان      = [[مهدی یوسفیان]]؛ [[خدامراد سلیمیان]]؛ [[سید نذیر حسنی]]؛ [[رسول رضوی]]؛ [[مجتبی تونه‌ای]]

::::::«'''جوان بودن:''' مرحوم [[شیخ صدوق]] [[نقل]] می‌کند: "چون [[امام حسن]]{{ع}} با [[معاویه]] [[مصالحه]] کرد، این عمل، برای برخی از [[مردم]]، گران آمد؛ و لذا نزد ایشان رفته و شروع به سرزنش کردند. [[امام حسن|امام مجتبی]] {{ع}}در [[مقام]] [[دفاع]] از حرکت خویش به آنان فرمود: آن چه من برای شیعیانم انجام داده‌ام، از آن چه [[آفتاب]] بر آن بتابد و غروب کند، بهتر است. سپس به داستان [[حضرت موسی]] و [[حضرت خضر]]{{عم}} اشاره کرده و ادامه دادند: "هر یک از ما [[ائمه]]{{عم}} [[بیعت]] طاغوتِ زمانِ خویش را به گردن دارد؛ مگر قائمی‌ که [[حضرت عیسی|حضرت عیسی بن مریم]]{{ع}} پشت سر او [[نماز]] می‌خواند... [[خداوند]]، [[عمر]] او را در دوران غیبتش طولانی می‌گرداند؛ سپس با [[قدرت]] خود، او را در صورت جوانی کمتر از [[چهل]] سال ظاهر می‌سازد؛ تا دانسته شود که [[خداوند]] بر هر کاری تواناست"<ref>{{عربی|" لَمَّا صَالِحِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ دَخَلَ عَلَيْهِ النَّاسُ فَلَامَهُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَيْعَتِهِ فَقَالَ: وَ يَحْكُمُ مَا تَدْرُونَ مَا عَمِلْتَ، وَ اللَّهُ الَّذِي عَمِلْتِ خَيْرُ لِشِيعَتِي مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ أَوْ غُرْبَةُ...أَنَّهُ مَا مِنَّا أَحَدُ إِلَّا وَ يَقَعُ فِي عُنُقِهِ بِيعَتْ لطاغية زَمَانِهِ إِلَّا الْقَائِمَ الَّذِي يُصَلِّي رُوحَ اللَّهُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ خَلْفَهُ؟... يُطِيلَ اللَّهُ عُمُرُهُ فِي غَيْبَتِهِ ثُمَّ يَظْهَرُ بِقُدْرَتِهِ فِي صُورَةِ شَابٍّ دُونَ أَرْبَعِينَ سَنَةً، ذلِكَ لِيَعْلَمَ أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرُ  ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ب۲۹، ح۲؛ معجم احادیث [[امام مهدی]](، ج۳، ص۱۶۵، ح۶۹۱؛ بحارالانوار، ج۵۱، ص۱۳۲، ح۱.</ref>. بنابراین حضرت، به چهره جوانی [[حدود]] [[چهل]] ساله می‌باشد.

::::::'''[[قدرت]] جسمانی:''' از جمله ویژگی‌های ایشان، [[قدرت]] جسمانی است. [[ریّان بن صلت]] می‌گوید: "به [[امام رضا]]{{ع}} عرض کردم: آیا شما [[صاحب]] این امر هستید؟ فرمود: من [[صاحب]] این امر ([[امامت]]) هستم؛ ولی آن کسی که [[زمین]] را پس از آن که پر از [[ظلم]] بشود از [[عدل]]، آکنده خواهد ساخت، من نیستم؛ و چگونه او باشم؟ در حالی که ضعف بدن مرا می‌بینی. [[قائم]]، کسی است که وقتی [[خروج]] می‌کند، در سنّ پیران و قیافه [[جوانان]] می‌باشد و بدنش قوی است؛ به گونه‌ای که اگر دستش را به بزرگ ترین درخت روی [[زمین]]، دراز کند، می‌تواند آن را از جا بکند"<ref>{{عربی|" وَ عَنْ رَيَّانَ بْنِ الصَّلْتِ قَالَ: قُلْتُ لِلرِّضَا {{ع}} أَنْتَ صَاحِبُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ أَنَا صَاحِبُ‏ هَذَا الْأَمْرِ وَ لَكِنِّي‏ لَسْتُ‏ بِالَّذِي‏ أَمْلَأُهَا عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ‏ جَوْراً وَ كَيْفَ‏ أَكُونُ ذَلِكَ عَلَى مَا تَرَى مِنْ ضَعْفِ بَدَنِي فَإِنَّ الْقَائِمَ هُوَ الَّذِي إِذَا خَرَجَ خَرَجَ فِي سِنِّ الشُّيُوخِ وَ مَنْظَرِ الشَّبَابِ يَكُونُ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ب۳۵، ح۸؛ معجم احادیث [[امام مهدی]](، ج۴، ص،۱۵۴، ح۱۲۱۱؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۲۲، ح۳۰.</ref>»<ref>[[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]؛ [[رخدادهای ظهور (کتاب)|رخدادهای ظهور]]، ص ۸۲ - ۸۴.</ref>.

::::::«برای اینکه سخن در مورد هویت شخصی [[امام]] را کامل کنیم، در این بخش در مورد برخی از صفات و ویژگی‌های جسمی [[امام]] که در [[احادیث]] [[پیامبر]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} آمده است، سخن خواهیم گفت: [[احمد بن حنبل]] با سندش از ابی سعید الخدری حدیثی آورده و گفته است، [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: [[قیامت]] برپا نمی‌شود مگر آنکه (پیش از آن) مردی از [[خاندان]] من که پیشانی گشاده و بینی بلند و نازک دارد، به [[فرمانروایی]] برسد. او [[زمین]] را همان‌گونه که آکنده از [[ستم]] و بیداد شده، سرشار از داد و [[عدالت]] و انصاف می‌کند، این ([[حکومت]]) هفت سال خواهد بود<ref>مسند احمد، ج ۳، ص ۱۷.</ref>.

::::::الدانی در سنن خود حدیثی از [[پیامبر]] {{صل}} را آورده که در آن می‌فرماید: در [[آخر الزمان]]، مردی از [[خاندان]] من که جوان است و نیکو روی و پیشانی گشاده و بینی باریک و بلند دارد، [[قیام]] می‌کند. او [[زمین]] را همان‌گونه که آکنده از [[ستم]] و بیداد و [[بی‌عدالتی]] شده، سرشار از [[عدالت]] و داد و انصاف می‌کند. او هفت سال [[فرمانروایی]] می‌کند<ref>کشف النعمة، ج ۳، ص ۲۸۲.</ref>.

::::::[[احادیث]] به این دو ویژگی و صفت، بسنده نکرده‌اند، بلکه صفات و ویژگی‌های دیگری برای ایشان ذکر کرده‌اند. حذیفة بن [[ایمان]]، صفات دیگری از [[پیامبر]] {{صل}} برای ایشان [[نقل]] کرده است. او می‌گوید: [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: [[مهدی]] {{ع}} مردی است از فرزندان من، چهره‌ای چون ماه تابان دارد، رنگ چهره او عربی است و جسم او مانند جسم [[بنی اسرائیل]] است<ref>کشف الغمة، ج ۳، ص ۲۸۲.</ref>.

::::::به فرض اینکه این [[روایت]] صحیح باشد، رنگ بدن [[امام]]، عربی است، یعنی گندمگون یا سفید و جسم ایشان هم این‌گونه خواهد بود، بلندقامت و پر مانند فرزندان [[یعقوب]] ([[بنی اسرائیل]]).

::::::[[امام علی|امیر المؤمنین علی]] {{ع}} صفات و ویژگی‌های دیگری به این صفات افزوده است. از ابی وائل [[نقل]] شده که او گفت: [[امیر المؤمنین]] {{ع}} به [[حسین]] {{ع}} نگاه کرد و فرمود: این پسر من همان‌گونه که [[پیامبر]] او را [[سید]] نامید، [[سید]] است و [[خداوند]] از صلب او (از نسل او) مردی هم‌نام [[پیامبر]] به وجود می‌آورد که در کردار و [[رفتار]] و صفات جسمانی همانند [[پیامبر]] است، او زمانی [[خروج]] می‌کند که [[مردم]] در [[غفلت]] به سر می‌برند، [[حق]] از بین رفته و [[باطل]] چیره و پدیدار شده است ... او مردی پیشانی گشاده، با بینی بلند و نازک، شکم بزرگ، دارای ران‌های از هم گشاده است، در ران راستش نشانه‌ای (لکه‌ای مادرزادی) است و دندان‌های پیشین او گشاده (از هم فاصله دارند) است و [[زمین]] را همان‌گونه که سرشار از [[ستم]] و [[بی‌عدالتی]] و بیداد شده، آکنده از [[عدالت]] و داد می‌کند<ref>النعمانی، کتاب الغیبة، ص ۲۱۵.</ref>.

::::::علاوه بر این، [[امیر المؤمنین]] [[علی]] {{ع}} در حدیثی دیگر، صفات و ویژگی‌های دیگری در تکمیل صفات قبلی، بیان فرموده است: در [[آخر الزمان]]، مردی از فرزندان من [[خروج]] می‌کند که رنگ بدنش سفید آمیخته به سرخی است. او شکم برآمده و ران‌های عریض و بزرگ دارد، استخوان‌های شانه‌اش بزرگ است و در پشت او دو نشانه (لکه مادرزادی) وجود دارد. یک نشانه بر روی رنگ پوستش است و یک نشانه مانند نشانه [[پیامبر]] {{صل}} دارد. او دو نام دارد، یک نام که [[پنهان]] نگه داشته می‌شود و یک نام که به همه اعلام می‌شود، نامی که [[پنهان]] نگه داشته می‌شود [[احمد]] است و نامی که اعلام می‌شود، [[محمد]] است، چون بجنبد می‌بینی که از شرق تا غرب [[جهان]] برای او نورافشان می‌شود، اگر دستش را بر سرهای [[بندگان]] بگذارد، [[دل]] همه [[مؤمنان]] هم‌چون تکه‌های آهن می‌شود. [[خداوند]] [[قدرت]] [[چهل]] مرد را به او عطا کرده است و (در زمان او) آن شادی ([[ظهور]] او) در [[دل]] تمام مردگان که در قبر هستند، وارد می‌شود<ref>کمال الدین و تمام النعمة، ص ۶۵۳.</ref>.

::::::علاوه بر این، صفات و ویژگی‌های دیگری نیز [[روایت]] شده که [[پیامبر]] و [[اهل بیت]]ش می‌خواسته‌اند آنها را به [[مردم]] بشناسانند تا بدین وسیله [[مردم]] همیشه [[منتظر]] آن [[سیما]] و چهره نورانی و زیبا باشند، کسی که [[زمین]] را پس از آنکه آکنده از [[ستم]] و بیداد شده، سرشار از [[عدالت]] و داد و انصاف می‌کند»<ref>[[سید نذیر حسنی|حسنی، سید نذیر]]، [[مصلح کل ۱ (کتاب)|مصلح کل]]، ص:۷۹.</ref>.

::::::«درباره ویژگی جسمانی آن حضرت در [[دوران ظهور]] روایاتی [[نقل]] شده است: از جمله مواردی که [[شیعه]] و [[اهل سنت]] درباره آن روایاتی ذکر کرده‌اند ویژگی‌های [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} [[هنگام ظهور]] است.

:::::*[[امام رضا]]{{ع}} فرمود: "... [[قائم]] {{ع}} آن است که چون [[ظهور]] کند، در سن پیران است و سیمای جوان دارد. نیرومند باشد تا به جایی که اگر دست به بزرگترین درخت [[زمین]] اندازد، آن را از جا بکند و اگر میان کوه‌ها نعره کشد، سنگ‌های آنها از هم بپاشد"<ref>{{عربی|" وَ إِنَ‏ الْقَائِمَ‏ هُوَ الَّذِي‏ إِذَا خَرَجَ‏ كَانَ‏ فِي‏ سِنِ‏ الشُّيُوخِ‏ وَ مَنْظَرِ الشُّبَّانِ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا وَ لَوْ صَاحَ بَيْنَ الْجِبَالِ لَتَدَكْدَكَتْ صُخُورُهَا ‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ رک: شیخ کلینی، کافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۴۸، ح ۷.</ref>.

:::::*[[امام علی|امیر مؤمنان علی]]{{ع}} برخی از ویژگی‌های ظاهری جسمانی ایشان در [[عصر ظهور]] را بالای [[منبر]] چنین [[وصف]] فرموده است: "مردی از فرزندانم در [[آخر الزمان]] [[ظهور]] می‌کند. رنگش سفید آمیخته به سرخی و شکمش برآمده است. دو رانش ستبر و هردو شانه‌اش قوی است. در پشتش دو خال است، مانند [[مهر]]؛ یکی به رنگ پوستش و یکی چون [[مهر]] [[نبوت]] [[پیغمبر]]" <ref>{{عربی|" يَخْرُجُ‏ رَجُلٌ‏ مِنْ‏ وُلْدِي‏ فِي‏ آخِرِ الزَّمَانِ‏ أَبْيَضُ‏ اللَّوْنِ‏ مُشْرَبٌ‏ بِالْحُمْرَةِ مُبْدَحُ‏ الْبَطْنِ‏ عَرِيضُ‏ الْفَخِذَيْنِ‏ عَظِيمٌ‏ مُشَاشُ‏ الْمَنْكِبَيْنِ‏ بِظَهْرِهِ‏ شَامَتَانِ‏ شَامَةٌ عَلَى لَوْنِ جِلْدِهِ وَ شَامَةٌ عَلَى شِبْهِ شَامَةِ النَّبِي‏‏‏‏‏‏‏‏"}}»؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۵۳، ح ۱۷.</ref>. آن حضرت همچنین فرمود: "... او مردی است بلند پیشانی، دارای بینی باریکی که میانش اندک برآمدگی دارد. برآمده شکم، دارای رانهای درشت و پهن است. خالی بر ران راست او است. میان دو دندان پیشین او گشاده است ..."<ref>{{عربی|" وَ هُوَ رَجُلٌ‏ أَجْلَى‏ الْجَبِينِ‏ أَقْنَى‏ الْأَنْفِ‏ ضَخْمُ‏ الْبَطْنِ‏ أَزْيَلُ الْفَخِذَيْنِ بِفَخِذِهِ الْيُمْنَى شَأْمَةٌ أَفْلَجُ الثَّنَايَا وَ يَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ نعمانی، الغیبة، ص ۲۱۴، ح ۲؛ و نیز ر. ک: سنن ابی داود، ج ۴، ح ۴۲۸۵.</ref>

:::::*[[امام باقر]]{{ع}} نیز در [[وصف]] آن حضرت فرمود: "او شخصی است سرخ و سفید دارای چشمانی گرد و فرو رفته، ابروانی پرپشت و برجسته و شانهای پهن ..."<ref> سنن ابی داود، ج ۴، ص ۲۱۵، ح ۳.</ref>.

:::::*[[امام باقر]]{{ع}} با بیان اینکه ایشان در کمال جوانی [[ظهور]] خواهد کرد، فرمود: "[[مهدی]] در حالی [[قیام]] خواهد کرد که یک تار موی سفید در سر و محاسن او دیده نمی‌شود"<ref> نعمان بن محمّد بن منصور، شرح الاخبار، ج ۳، ص ۳۸۰.</ref>. و همین معنا در [[کلام]] نورانی [[امام مجتبی]]{{ع}} آمده است که [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} در سن و سالی کمتر از [[چهل]] [[ظهور]] خواهد کرد<ref> شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۳۱۵.</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[پرسمان مهدویت (کتاب)|پرسمان مهدویت]]، ص ۲۳۹- ۲۴۷.</ref>.

:::::#[[حذیفه]] از [[رسول خدا]]{{صل}} [[روایت]] کرده است که "[[مهدی]]{{ع}} مردی از فرزندان من است. چهره آن حضرت، مانند ماه درخشان است. رخسار او، گندم‌گون و جسم و قامت وی رشید است ..."<ref>شیخ سلیمان قندوزی حنفی، ینابیع الموده، ص ۱۸۸، (به نقل از تاریخ زندگانی حضرت مهدی، ص ۳۴).</ref>.

::::::از مجموع این [[احادیث]] و برخی دیگر از [[روایات]]، می‌توان برخی از خصوصیات جسمانی آن حضرت را به هنگام [[ظهور]]، چنین بیان کرد:

:::::#همانند جوانی میان‌سال خواهد بود.

:::::*«در [[روایات]] آمده است که بر گونه راست حضرت [[قائم]] {{ع}} خالی جذاب وجود دارد<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص ۲۶۰؛ منتخب الاثر، ص ۱۶۶؛ ینابیع المودة، ج ۳، ص ۳۵.</ref>، مانند دانه مشک که بر قطعه عنبر سائیده باشند<ref>الزام الناصب، ص ۱۳۸؛ الامام المهدی، ص ۳۳۷.</ref>»<ref>[[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۶۰۲.</ref>.

:::::*«در [[روایات]] درباره دندان‌های حضرت چنین آمده است: دندان‌هایش چون شانه ([[ظریف]]، منظم و جدا از هم) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۷؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۲۶۰ و ۲۷۷.</ref>. دندان‌هایی شفاف دارد<ref>غیبة نعمانی، ص ۱۱۴؛ منتخب الاثر، ص ۱۵۰.</ref>. دندان‌های ثنایایش برّاق و از هم جدا است<ref>منتخب الاثر، ص ۱۶۵.</ref>»<ref>[[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۳۳۳.</ref>.