صاحب السیف: تفاوت میان نسخه‌ها

*گفتنی است این [[لقب]]، همانند بسیاری از [[القاب]] دیگر [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏، ویژه آن حضرت نیست و سایر [[امامان]]{{عم}} نیز به این عنوان ملقّب بوده‌‏اند. در این باره [[حکم بن ابی نعیم]] گوید: در [[مدینه]] خدمت [[امام باقر]]{{ع}} رسیده و عرض کردم: "من بین [[رکن و مقام]] نذر کرده و به عهده گرفته‏‌ام که اگر شما را [[ملاقات]] کنم، از [[مدینه]] بیرون نروم، تا زمانی که بدانم [[قائم آل محمد]]{{صل}} هستید یا نه؟ حضرت هیچ پاسخی به من نفرمود. سی روز در [[مدینه]] بودم. سپس در بین راهی به من برخورد کرد و فرمود: ای [[حکم]]! هنوز این جایی؟ گفتم: آری؛ من نذر خود را عرض کردم و مرا [[امر و نهی]] نکرده و پاسخی نفرمودید. فرمود: فردا صبح زود به منزل من بیا. فردا خدمتش رفتم؛ فرمود: مطلبت را بپرس. عرض کردم: من بین [[رکن و مقام]]، نذر کرده و [[روزه]] و صدقه‌‏ای برای [[خدا]] به عهده گرفته‏‌ام که اگر شما را [[ملاقات]] کردم، از [[مدینه]] بیرون نروم؛ جز آن‏که بدانم آیا شما [[قائم آل محمد]] هستید یا نه؟ اگر شما هستید، ملازم خدمتتان باشم و اگر نیستید، روی [[زمین]] بگردم و در طلب معاش برآیم. فرمود: ای [[حکم]]! همه ما [[قائم]] به امر [[خدا]] هستیم. عرض کردم: شما [[مهدی]] هستی؟ فرمود: همه ما به سوی [[خدا]] [[هدایت]] می‌‏کنیم. عرض کردم: شما [[صاحب]] شمشیری؟ فرمود: همه ما [[صاحب]] [[شمشیر]] و [[وارث]] شمشیریم [[شمشیر]]؛ [[پیغمبر]]، به ما به [[ارث]] رسیده و همراه ما است. عرض کردم: شما هستید آن‏که [[دشمنان]] [[خدا]] را می‌‏کشد و [[دوستان]] [[خدا]] به وسیله او عزیز می‌‏شود و [[دین خدا]] [[آشکار]] می‌‏گردد؟ فرمود: ای [[حکم]]! چگونه من او باشم، در صورتی که به [[چهل]] و پنج رسیده‏‌ام؛ حال آن‏که [[صاحب]] این امر از من به دوران شیرخوارگی نزدیک‌‏تر و هنگام سواری چالاک‌‏تر است"<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۳۶، ح ۱</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص:۲۸۵ - ۲۸۶.</ref>.

*در بعضی [[روایات]] از [[حضرت مهدی]] {{ع}} به "[[صاحب السیف]]" تعبیر شده است<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۴ و ۳۵۵.</ref>. در شباهت‌های [[حضرت مهدی]] {{ع}} به [[انبیا]]ء، [[شباهت حضرت]] را به [[پیامبر]] {{صل}}، [[قیام با شمشیر]] ذکر کرده‌اند<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۲۱۸.</ref>. شخصی به نام ابو [[خدیجه]] از [[امام صادق]] {{ع}} راجع به [[امام]] [[قائم]] {{ع}} پرسید، فرمود: "همه ما [[قائم]] به امر خداییم. یکی پس از دیگری، تا زمانی که [[صاحب]] [[شمشیر]] بیاید و چون [[صاحب]] [[شمشیر]] آمد، امر و دستوری غیر از آن‌چه بوده می‌آورد"<ref>اصول کافی، ج ۱، ص ۵۳۶.</ref>. یعنی پدرانش [[مأمور]] به [[تقیه]] و [[صبر]] بودند ولی او [[مأمور]] به [[جهاد]] و برانداختن [[ستم]] است<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۴۴۹.</ref>.