جز
جایگزینی متن - '|دانشنامه نهج البلاغه]]؛' به '|دانشنامه نهج البلاغه]]،'
جز (جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
جز (جایگزینی متن - '|دانشنامه نهج البلاغه]]؛' به '|دانشنامه نهج البلاغه]]،') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
*[[امام علی]] {{ع}} ریشه [[اختلاف]] و جدایی میان [[انسانها]] را در باطن آنها میجوید و میفرماید: میان شما را جدایی نینداخته مگر ناپاکی باطنها و بدی [[اندیشهها]]؛ به این جهت بار یکدیگر را بر نمیدارید و [[پند]] و [[اندرز]] نمیدهید و به یکدیگر [[بذل و بخشش]] نمیکنید و با هم [[دوستی]] ندارید<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۱۲</ref>. | *[[امام علی]] {{ع}} ریشه [[اختلاف]] و جدایی میان [[انسانها]] را در باطن آنها میجوید و میفرماید: میان شما را جدایی نینداخته مگر ناپاکی باطنها و بدی [[اندیشهها]]؛ به این جهت بار یکدیگر را بر نمیدارید و [[پند]] و [[اندرز]] نمیدهید و به یکدیگر [[بذل و بخشش]] نمیکنید و با هم [[دوستی]] ندارید<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۱۲</ref>. | ||
==نحوه تأثیر باطن بر ظاهر== | ==نحوه تأثیر باطن بر ظاهر== | ||
*[[سلامت]] [[باطنی]] بهواسطه اثر اصلاحی که در بینش فرد میگذارد، سبب [[سلامت]] و نیرومندی ظاهر میشود، که "[[پاکی]] درونها، [[دلیل]] درستی بینشهاست"<ref>غررالحکم، ۱ / ۴۸۳</ref>؛ بینشهایی که منشأ و خاستگاه رفتارهای ما هستند. به همین [[دلیل]] "بینشمندترین فرد کسی است که عیبهای خود را ببیند و از [[گناهان]] خود دست شوید"<ref>غرر الحکم، ص ۹۴</ref>. اما [[سلامت]] و [[پاکی]] درون حاصل توجه به معبود است، زیرا "هر که به [[یاد خدا]] باشد بینش و [[بصیرت]] یابد"<ref>غرر الحکم، ص ۹۳</ref>، "[[یاد خدا]] جلادهنده بینشها و [[روشنایی]] درونهاست"<ref>غرر الحکم، ص ۹۳</ref> و "[[خداوند سبحان]] ذکر و یاد خود را [[صیقل]] و [[روشنایی]] دلها قرار داد"<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۳</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]] | *[[سلامت]] [[باطنی]] بهواسطه اثر اصلاحی که در بینش فرد میگذارد، سبب [[سلامت]] و نیرومندی ظاهر میشود، که "[[پاکی]] درونها، [[دلیل]] درستی بینشهاست"<ref>غررالحکم، ۱ / ۴۸۳</ref>؛ بینشهایی که منشأ و خاستگاه رفتارهای ما هستند. به همین [[دلیل]] "بینشمندترین فرد کسی است که عیبهای خود را ببیند و از [[گناهان]] خود دست شوید"<ref>غرر الحکم، ص ۹۴</ref>. اما [[سلامت]] و [[پاکی]] درون حاصل توجه به معبود است، زیرا "هر که به [[یاد خدا]] باشد بینش و [[بصیرت]] یابد"<ref>غرر الحکم، ص ۹۳</ref>، "[[یاد خدا]] جلادهنده بینشها و [[روشنایی]] درونهاست"<ref>غرر الحکم، ص ۹۳</ref> و "[[خداوند سبحان]] ذکر و یاد خود را [[صیقل]] و [[روشنایی]] دلها قرار داد"<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۳</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 159- 160.</ref>. | ||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||