غصب خلافت: تفاوت میان نسخه‌ها

'''غصب خلافت''' جانشینی [[پیامبر خاتم|پیامبر اکرم]] و پیشوایی امّت پس از آن حضرت، امری تعیینی از سوی خداست. بارها از جمله در [[غدیر خم]]، [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} جانشین خود را تعیین کرد و [[امام علی|علی]]{{ع}} را به [[خلافت]] نصب نمود و از مردم هم [[بیعت]] گرفت<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۴۴۶.</ref>.

*پس از [[پیامبر]]، توطئه‌ای در [[سقیفه]] شکل گرفت و [[امام علی|امیر المؤمنین]] را از صحنه کنار زدند و با دیگری بیعت کردند و این نقطۀ انحراف، سبب شد که [[امامان]] [[معصوم]] از [[اهل بیت]] در دوره‌ها و قرن‌های بعدی هم مظلوم و از حق خود محروم شدند. [[امامان]]، پیوسته مدّعی این حق بودند و برای اثبات آن برای خود و غصب آن توسط دیگران احتجاج می‌کردند. [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} در [[خطبه شقشقیه]] می‌فرماید: {{عربی|اری تراثی نهبا}}<ref>نهج البلاغه، صبحی صالح، خطبۀ ۳</ref> میراث خلافت را که از آن من بود، غارت‌شده می‌بینم. در جای دیگر می‌فرماید: {{عربی|اجمعوا علی منازعتی أمرا هو لی}}<ref>نهج البلاغه، صبحی صالح، خطبۀ ۱۷۲</ref> با من به منازعۀ حق و حکومتی برخاستند و هماهنگ شدند که از آن من است. در جای دیگر خود را به خلافت شایسته‌تر می‌داند و کوتاه آمدن خود را برای مراعات مصلحت مسلمین و حفظ وحدت می‌داند<ref>نهج البلاغه، صبحی صالح، خطبۀ ۷۴</ref> و در موردی [[اهل بیت]] را محور و مدار دین و رهبری و شایستۀ وصایت و وراثت معرفی کرده، و به خلافت رسیدن خویش را بازگشت حق به صاحب حق می‌داند.<ref>نهج البلاغه، صبحی صالح، خطبۀ ۲</ref> غصب خلافت از [[آل محمد|آل پیغمبر]]، بزرگترین ظلمی بود که هم به [[اهل بیت]] شد، هم به امّت محمّدی، چراکه زیان آن به همۀ مسلمین رسید و مصالح [[اسلام]] و امّت در پای ریاست‌طلبی و قبیله‌گرایی عدّه‌ای قربانی شد. [[شیعه]] پیوسته بر ضدّ این غصب خروشیده و شاعران متعهد شیعی [[سقیفه]] را به محاکمه کشیده‌اند. حتی در خطبۀ [[فاطمه زهرا|حضرت زهرا]]{{عم}} در مسجد نبوی نیز از آن غصب و کنار نهادن [[امام علی|علی]]{{ع}} انتقاد شده است.<ref>دربارۀ فتنه‌های پس از پیامبر، ر. ک: «بحار الأنوار» ، ج ۲۸ به بعد</ref> [[امام حسین]]{{ع}} نیز به نقل از [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] که فرموده است {{عربی|انّ الخلافة محرّمة علی آل أبی سفیان}}<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین، ص ۲۸۵</ref>، خلافت یزید را نامشروع می‌دانست و با او بیعت نکرد. خانه‌نشینی [[امام علی|علی]]، آغاز یک تاریخ هولناک و خونین است و بیعت سقیفه، که آرام و هوشیارانه آغاز شد، بیعت‌های خونینی را به دنبال خواهد داشت و فدک، سرآغاز غصب‌های بزرگ و ستم‌های بزرگ فردا خواهد بود. فردا، سیاه و هولناک و خونین است و فرداها و فرداها و فرداها و غارت‌ها و قتل‌عام‌ها، و "خلافتهای فردا" مصیبتی بزرگ برای اسلام، فاجعه‌ای سنگین برای بشریّت.<ref>فاطمه فاطمه است، شریعتی، ص ۱۷۹</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۴۴۶.</ref>.