ارزش: تفاوت میان نسخه‌ها

ارزش (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۷:۳۲

۱۳۸ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۹

←‏مقدمه

دیداریویکی‌متن

Bahmani

مدیران

۱۳۰٬۰۵۳

ویرایش

@@ خط ۱۴: / خط ۱۴: @@
 #'''ارزش [[یاد خدا]]:''' [[یاد خدا]] مایه روشنیِ دل‌هاست. [[یاد خدا]] گوش [[جان]] را شنوایی می‌بخشد، به چشم‌ها بینایی می‌دهد و دل‌ها را پس از عناد و لجاجت، نرم و پذیرا می‌کند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۲۲: {{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى جَعَلَ الذِّكْرَ جِلاءً لِلْقُلُوبِ تَسْمَعُ بِهِ بَعْدَ الْوَقْرَةِ وَ تُبْصِرُ بِهِ بَعْدَ الْعَشْوَةِ وَ تَنْقَادُ بِهِ بَعْدَ الْمُعَانَدَةِ}}</ref>
 #'''ارزش فراگیری [[قرآن]]:''' [[قرآن]] را بیاموزید که نیکوترین گفتار، [[بهار]] دل‌ها، شفای سینه‌ها و سودمندترین داستان‌ها در آن است<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۱۰: {{متن حدیث|وَ تَعَلَّمُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّهُ أَحْسَنُ الْحَدِيثِ وَ تَفَقَّهُوا فِيهِ فَإِنَّهُ رَبِيعُ الْقُلُوبِ وَ اسْتَشْفُوا بِنُورِهِ فَإِنَّهُ شِفَاءُ الصُّدُورِ وَ أَحْسِنُوا تِلَاوَتَهُ فَإِنَّهُ أَنْفَعُ الْقَصَصِ}}</ref>.
-#'''ارزش خداترسی:''' از [[خداوند]] از جمله ارزش‌هایی است که [[آدمی]] به آن مزیّن می‌شود. نزد [[امام]] [[آدمی]] در برابر [[پروردگار]] خویش همواره باید پرده [[حرمت]] را حفظ کند و بر آن پایدار باشد<ref>نهج البلاغه، حکمت  ۲۲۸</ref>. حفظ پرده [[حرمت]] نشان‌دهنده رعایت [[آداب]] [[دین]] و [[واجبات]] و [[محرمات]] است که [[آدمی]] به‌واسطه آن به [[عذاب الهی]] گرفتار نخواهد شد.
+#'''ارزش خداترسی:''' ترس از [[خداوند]] از جمله ارزش‌هایی است که [[آدمی]] به آن مزیّن می‌شود. نزد [[امام]] [[آدمی]] در برابر [[پروردگار]] خویش همواره باید پرده [[حرمت]] را حفظ کند و بر آن پایدار باشد<ref>نهج البلاغه، حکمت  ۲۲۸</ref>. حفظ پرده [[حرمت]] نشان‌دهنده رعایت [[آداب]] [[دین]] و [[واجبات]] و [[محرمات]] است که [[آدمی]] به‌واسطه آن به [[عذاب الهی]] گرفتار نخواهد شد.
 #'''ارزش [[تقوا]]:'''
-#'''ارزش [[ایمان]]:''' [[ایمان]] و [[یقین]] استوار در [[دل]] از ارزش‌هایی است که مورد توجه [[امام]] است، چنان‌که فرمود: خوابِ در حال [[یقین]] بهتر از نمازِ در حال [[شک]] است<ref>نهج البلاغه، حکمت ۹۳</ref>.
+#'''ارزش [[ایمان]]:''' [[ایمان]] و [[یقین]] استوار در [[دل]] از ارزش‌هایی است که مورد توجه [[امام]] است، چنان‌که فرمود: خوابِ در حال [[یقین]] بهتر از نمازِ در حال [[شک]] است<ref>نهج البلاغه، حکمت ۹۳: {{متن حدیث| نَوْمٌ عَلَى يَقِينٍ خَيْرٌ مِنْ صَلَاةٍ [عَلَى‏] فِي شَك‏}}</ref>.
 #'''ارزش [[پشتکار]]:''' [[ارزش]] [[آدمی]] به [[تلاش]] و [[پشتکار]] اوست. از این‌رو [[امام]] {{ع}} کار کوچکی را که با [[پشتکار]] و مداومت همراه است، ارزشمندتر از کار بزرگی می‌داند که با خستگی [[آدم]] بی‌سرانجام باقی می‌ماند<ref>نهج البلاغه، حکمت  ۲۷۰ و ۴۳۶</ref>. دوام بر کار اندک باعث ملکه شدن [[طاعت]] و خیر برای [[نفس]] می‌شود و به‌صورت خوی و خصلت درمی‌آید. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} نیز می‌فرماید: "[[دین اسلام]] دینی ژرف است، با [[مدارا]] وارد آن شو، زیرا برای خسته نه پایی برای رفتن و نه پشتی سالم می‌ماند." و در کلامی دیگر با اشاره به پایان تیرگی شب و آغاز سپیده‌دم، با کنایه بر مفهوم [[پشتکار]] و [[امید]] و نقش سازنده آن در زندگی [[انسان‌ها]] تأکید ورزیده است:نه، به خداوندی [[سوگند]] که به [[توانایی]] او، شبی سیاه را روزی سپید در پی داشت، به پایان بردیم، که چنین و چنان خواهد شد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۶۹</ref>.
 #'''ارزش [[بردباری]]:''' بر [[بردباری]] آن‌قدر تأکید دارد که [[مردم]] را در تکلّف به [[بردباری]] فرامی‌خواند تا در اثر نزدیکی به این خصلت، آن را فراگیرند<ref>نهج البلاغه، حکمت 192</ref>، زیرا مقدمه فراگیری [[کمالات]] [[اخلاقی]]، حالت‌های اکتسابی از راه [[آموزش]] است و [[آدمی]] از این طریق می‌تواند خصوصیتی ویژه را در خود ایجاد کند.