←سفارش معاویه به عمرو بن عاص
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
==سفارش [[معاویه]] به عمرو بن عاص== | ==سفارش [[معاویه]] به عمرو بن عاص== | ||
*البیان و التبیین: [[معاویه]] به [[عمرو بن عاص]] گفت: ای عمرو! همانا عراقیان، [[علی]] را به تعیین [[ابو موسی]] ناچار کردند؛ اما من و [[شامیان]] به [[انتخاب]] تو خشنودیم. و همانا کسی در کنار تو قرار گرفته که | *البیان و التبیین: [[معاویه]] به [[عمرو بن عاص]] گفت: ای عمرو! همانا عراقیان، [[علی]] را به تعیین [[ابو موسی]] ناچار کردند؛ اما من و [[شامیان]] به [[انتخاب]] تو خشنودیم. و همانا کسی در کنار تو قرار گرفته که زبان دراز و کوتاهْ خِرَد است. پس او را غافلگیرکن و تیغت را به بند استخوان برسان وهمه رأیت را یکجا به او ارائه نده<ref>البیان والتبیین، ج ۱، ص ۱۷۲.</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۴۶۰-۴۷۳.</ref>. | ||
==[[اندرز]] [[امام]]{{ع}} به عمرو بن عاص== | ==[[اندرز]] [[امام]]{{ع}} به عمرو بن عاص== | ||
*[[وقعة صفین (کتاب)|وقعة صفین]]- به [[نقل]] از [[شقیق بن سلمه]]-: [[علی]]{{ع}}، نامهای به [[عمرو بن عاص]] نوشت و چنین [[اندرز]] و رهنمودش داد: "اما بعد؛ به [[راستی]] [[دنیا]]، [[[آدمی]] را] از هر چیز جز خودش باز میدارد و دنیادار، هیچ بهرهای از آن نمیگیرد، مگر این که [دریچه] طمعی [تازه] به رویش میگشاید که میل به [[دنیا]] را در او میافزاید و هرگز وی با آنچه به دست آورده، از آنچه به دست نیاورده، بینیاز نمیشود؛ و در پسِ این همه، باید آنچه را گرد آورده ترک کند. نیکبخت آن است که از دیگران [[پند]] پذیرد. سپس [[ابو عبد الله]]! اجر خود را تباه مکن و با [[معاویه]] در باطلخواهیاش همدست مشو!". آنگاه، [[عمرو بن عاص]] به وی پاسخ نوشت: اما بعد؛ مایه [[صلاح]] و الفت ما، بازگشت به [[حق]] است. به [[راستی]]، ما [[قرآن]] را میان خود داور ساختهایم. پس ما را به آن [[اجابت]] کن. هر یک از ما به آنچه [[قرآن]] [[حکم]] کند، تن سپرده است و [بدینسان] پس از این کشمکش، [[مردم]] عذر او را خواهند پذیرفت. والسلام! پس [[علی]]{{ع}} به او نوشت: "اما بعد؛ آنچه از [[دنیا]] که تو را دلبسته خویش کرده و سبب شده که به آن [[اشتیاق]] یابی و [[اعتماد]] کنی، به تو پشت خواهد کرد و از تو جدا خواهد شد. پس به [[دنیا]] [[اعتماد]] مکن که سخت [[فریبنده]] است. و اگر از آنچه گذشته، [[عبرت]] پذیری، [[آینده]] را حفظ میکنی و از آنچه به تو [[اندرز]] داده میشود، سود مییابی. والسلام!". و عمرو به وی پاسخ داد: اما بعد؛ آن کس [[انصاف]] ورزیده که [[قرآن]] را پیشوای خود ساخته و [[مردم]] را به احکامش فرا خوانده است. پس ای [[ابو الحسن]]! [[صبر]] پیشه کن که من تو را جز به مقصدی که [[قرآن]] میرساندت، نمیرسانم<ref>[[وقعة صفین (کتاب)|وقعة صفین]]، ص ۴۹۸.</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۴۶۰-۴۷۳.</ref>. | *[[وقعة صفین (کتاب)|وقعة صفین]]- به [[نقل]] از [[شقیق بن سلمه]]-: [[علی]]{{ع}}، نامهای به [[عمرو بن عاص]] نوشت و چنین [[اندرز]] و رهنمودش داد: "اما بعد؛ به [[راستی]] [[دنیا]]، [[[آدمی]] را] از هر چیز جز خودش باز میدارد و دنیادار، هیچ بهرهای از آن نمیگیرد، مگر این که [دریچه] طمعی [تازه] به رویش میگشاید که میل به [[دنیا]] را در او میافزاید و هرگز وی با آنچه به دست آورده، از آنچه به دست نیاورده، بینیاز نمیشود؛ و در پسِ این همه، باید آنچه را گرد آورده ترک کند. نیکبخت آن است که از دیگران [[پند]] پذیرد. سپس [[ابو عبد الله]]! اجر خود را تباه مکن و با [[معاویه]] در باطلخواهیاش همدست مشو!". آنگاه، [[عمرو بن عاص]] به وی پاسخ نوشت: اما بعد؛ مایه [[صلاح]] و الفت ما، بازگشت به [[حق]] است. به [[راستی]]، ما [[قرآن]] را میان خود داور ساختهایم. پس ما را به آن [[اجابت]] کن. هر یک از ما به آنچه [[قرآن]] [[حکم]] کند، تن سپرده است و [بدینسان] پس از این کشمکش، [[مردم]] عذر او را خواهند پذیرفت. والسلام! پس [[علی]]{{ع}} به او نوشت: "اما بعد؛ آنچه از [[دنیا]] که تو را دلبسته خویش کرده و سبب شده که به آن [[اشتیاق]] یابی و [[اعتماد]] کنی، به تو پشت خواهد کرد و از تو جدا خواهد شد. پس به [[دنیا]] [[اعتماد]] مکن که سخت [[فریبنده]] است. و اگر از آنچه گذشته، [[عبرت]] پذیری، [[آینده]] را حفظ میکنی و از آنچه به تو [[اندرز]] داده میشود، سود مییابی. والسلام!". و عمرو به وی پاسخ داد: اما بعد؛ آن کس [[انصاف]] ورزیده که [[قرآن]] را پیشوای خود ساخته و [[مردم]] را به احکامش فرا خوانده است. پس ای [[ابو الحسن]]! [[صبر]] پیشه کن که من تو را جز به مقصدی که [[قرآن]] میرساندت، نمیرسانم<ref>[[وقعة صفین (کتاب)|وقعة صفین]]، ص ۴۹۸.</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۴۶۰-۴۷۳.</ref>. | ||