پیراهن امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

==جامه امام مهدی در فرهنگنامه آخرالزمان==

[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: زمانی که [[حضرت]] [[قائم آل محمد]]{{عم}} [[قیام]] کند، مانند [[امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب]]{{ع}} لباس می‌پوشد و به روش او [[رفتار]] خواهد کرد<ref>کافی: ج ۱، ص ۴۱۱.</ref>.  

گروهی برای رسیدن به [[آرامش]]، عافیت و [[عیش و نوش]] [[دنیا]]، مرتباً آرزوی [[ظهور]] [[حضرت]] را می‌نمایند، اما غافل از این که قبل از رسیدن به دوران طلایی [[پس از ظهور]]، یک پاک‌سازی و [[امتحان]] بسیار [[سختی]] در پیش خواهد بود. در ابتدا [[حضرت]] به [[جنگ]] با [[کافران]] و [[مشرکان]] خواهد پرداخت و پس از لشکرکشی‌های فراوان و جانبازی‌های بسیار، [[جهان]] یکسره از لوث [[کفار]] خالی خواهد شد و آن روز روزی است که فقط «[[الله]]» در [[دنیا]] [[پرستش]] خواهد شد، و [[زمین]] برکت‌های خویش را به [[ظهور]] خواهد رساند و جایی از [[زمین]] نخواهد بود مگر این که [[عدالت]]، [[امنیت]]، [[برکت]] و [[نعمت]] در آن گسترش می‌یابد<ref>ر.ک: آخرالزمان پس از ظهور.</ref>.  

[[رسول خدا]]{{صل}} درباره [[حضرت مهدی]]{{ع}} فرمود: [[مهدی]] مردی از [[فرزندان]] من است مانند مردان [[بنی‌اسرائیل]] ([[قوی]] و نیرومند و زیباروی) خواهد بود، دو عبای قطرانی<ref>«قطوان» محله‌ای در کوفه است که عبای بافته شده در آن معروف است.</ref> در بردارد، صورتش چون [[ستاره درخشان]] تلألو دارد. بر گونه راستش خال سیاهی است و در [[هنگام قیام]] در هیئت مردی [[چهل]] ساله ظاهر خواهد شد<ref>کشف الغمه، ج ۲، ص ۴۸۷.</ref>.  

[[امام صادق]]{{ع}} به [[یعقوب]] بن [[شعیب]] فرمود: آیا می‌خواهی پیراهنی که [[حضرت قائم]]{{ع}} به [[هنگام ظهور]] به تن می‌کنم به تو نشان بدهم؟ [[یعقوب]] گفت: آری. سپس [[حضرت]] صندوقچه‌ای را خواست و آن را باز کرد و از میان آن پیراهنی کرباس بیرون آورد و آن را گشود و در گوشه آستین چپش لکه‌ای [[خون]] بود. [[امام]]{{ع}} فرمود: این [[پیراهن رسول خدا]]{{صل}} است که (در [[جنگ احد]] پوشیده بود و) دندان‌های پیشین او را شکستند. [[حضرت قائم]]{{ع}} در [[زمان ظهور]] خود این پیراهن را به بر خواهد کرد. [[یعقوب]] گوید: من آن [[خون]] را بوسیدم و بر صورت خود نهادم، سپس [[امام صادق]]{{ع}} آن پیراهن را پیچید و برد<ref>بحارالأنوار: ج ۵۲، ص ۳۵۵.</ref>.

[[امام رضا]]{{ع}} می‌فرماید: به درستی که [[لباس]] [[حضرت قائم]]{{ع}} لباسی درشت است (و [[لباس]] نرم و راحت به تن نمی‌کند) و غذای او نیز غذایی سخت (چون نان جوین) خواهد بود (و غذاهای لذیذ و مطبوع و نرم [[مصرف]] نمی‌کند)<ref>غیبت نعمانی: ص ۲۸۵ و یأتی ص ۶۱۴.</ref>.  

[[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] می‌کند که فرمود: آیا می‌دانی [[پیراهن حضرت یوسف]]{{ع}} چه بود؟ [[مفضل]] گفت: خیر، [[حضرت]] فرمود: زمانی که (نمرودیان) برای [[سوزاندن]] [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} [[آتش]] برافروختند، [[جبرئیل]]{{ع}} برای او پیراهنی آورد و بر تن او پوشاند، تا [[گرما]] و سرما به او آسیبی نرساند. زمانی که می‌خواست از [[دنیا]] برود، آن را در بسته‌ای قرار داد و به بازوی فرزندش [[اسحاق]] آویخت و [[اسحاق]] نیز آن را به [[یعقوب]] داد. زمانی که [[یوسف]]{{ع}} به [[دنیا]] آمد، [[حضرت یعقوب]]{{ع}} آن جامه را به بازوی او بست. زمانی که [[حضرت یوسف]]{{ع}} [[عزیز مصر]] شد، آن پیراهن را باز نمود و [[یعقوب]] بوی آن را استشمام کرد، و این [[تفسیر]] سخن خداست که از زبان [[یعقوب]] می‌گوید: {{متن قرآن|إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْلَا أَنْ تُفَنِّدُونِ}}<ref>«اگر مرا گول و خرف ندانید من بوی یوسف را می‌شنوم» سوره یوسف، آیه ۹۴.</ref> و آن پیراهن همان جامه‌ای است که از [[بهشت]] نازل شده است. [[مفضل]] گفت: جانم به قربانت! آن پیراهن اکنون به دست چه کسی رسیده؟ [[حضرت]] فرمود: آن پیراهن در دست اهل آن است؛ زمانی که [[حضرت قائم]]{{ع}} [[قیام]] نماید همراه او خواهد بود. سپس [[حضرت]] فرمود: [[دانش]] و [[میراث]] هر [[پیامبری]] در پایان به [[حضرت محمد]]{{صل}} رسیده است... <ref>بحارالانوار: ج ۵۲، ص ۳۲۷.</ref>.

[[حضرت علی]]{{ع}} فرمود: [[حضرت مهدی]]{{ع}} پیراهن [[آدم]]{{ع}} را بر تن کرده و [[قیام]] می‌نماید، در حالی که [[انگشتر سلیمان]] در انگشت اوست و [[عصای موسی]] در دست او خواهد بود<ref>اصول کافی: ج ۱، ص ۲۳۱.</ref>.  

[[امام صادق]]{{ع}} در [[حدیثی]] درباره [[سید حسنی]] فرمود:... سپس [[سید حسنی]] از [[حضرت]] نشانه‌هایی را طلب می‌کند و از آن جمله عصا، انگشتر، [[لباس]]، [[زره]] و [[عمامه]] [[رسول خدا]]{{صل}} را از ایشان درخواست می‌کند و [[حضرت]] آنها را به [[سید حسنی]] نشان می‌دهد، سپس او و یارانش به [[حضرت حجت]]{{ع}} [[بیعت]] می‌کنند... <ref>ر.ک: سید حسنی.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۱۸۶.</ref>.

==پرسش مستقیم==