جز
جایگزینی متن - 'یأتی: ص' به 'سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'یأتی: ص' به 'سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص') |
||
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
[[امام صادق]]{{ع}} درباره [[آیه]] {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ}}<ref>«فرمان (عذاب) خداوند در رسید، به شتاب آن را مخواهید» سوره نحل، آیه ۱.</ref> فرمود: این «أمر» همان [[قیام]] [[حضرت]] [[قائم آل محمد]]{{عم}} است و [[خداوند]] ما را [[فرمان]] داده که در آن [[عجله]] نکنیم. زمانی که [[حضرت قائم]]{{ع}} [[ظهور]] نماید سه [[لشکر]] او را [[همراهی]] خواهند کرد و [[یاری]] خواهند داد؛ لشکری از [[ملائکه]] و [[لشکر]] [[مؤمنین]] و لشکری از ترس و [[قیام]] [[حضرت قائم]]{{ع}} همانند به پاخاستن [[رسول]] خداست... (که با تعداد کمی از [[مؤمنین]] بر گروه زیادی از [[مشرکین]] [[غلبه]] مینمود و در پایان نیز با همان تعداد کم آنان را به زانو در آورد و [[مکه]] را [[فتح]] نمود، و [[مشرکان]] نیز از ترس، جملگی اظهار [[ایمان]] نمودند. [[ملائکه]] نیز در [[جنگها]] از جمله [[جنگ بدر]]، [[رسول خدا]] و [[مسلمانان]] را [[یاری]] میدادند و این خصوصیات در [[امام زمان]]{{ع}} و [[لشکریان]] او نیز در [[زمان ظهور]] وجود خواهد داشت)<ref>تفسیر البرهان: ج ۲، ص ۳۵۹.</ref>. | [[امام صادق]]{{ع}} درباره [[آیه]] {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ}}<ref>«فرمان (عذاب) خداوند در رسید، به شتاب آن را مخواهید» سوره نحل، آیه ۱.</ref> فرمود: این «أمر» همان [[قیام]] [[حضرت]] [[قائم آل محمد]]{{عم}} است و [[خداوند]] ما را [[فرمان]] داده که در آن [[عجله]] نکنیم. زمانی که [[حضرت قائم]]{{ع}} [[ظهور]] نماید سه [[لشکر]] او را [[همراهی]] خواهند کرد و [[یاری]] خواهند داد؛ لشکری از [[ملائکه]] و [[لشکر]] [[مؤمنین]] و لشکری از ترس و [[قیام]] [[حضرت قائم]]{{ع}} همانند به پاخاستن [[رسول]] خداست... (که با تعداد کمی از [[مؤمنین]] بر گروه زیادی از [[مشرکین]] [[غلبه]] مینمود و در پایان نیز با همان تعداد کم آنان را به زانو در آورد و [[مکه]] را [[فتح]] نمود، و [[مشرکان]] نیز از ترس، جملگی اظهار [[ایمان]] نمودند. [[ملائکه]] نیز در [[جنگها]] از جمله [[جنگ بدر]]، [[رسول خدا]] و [[مسلمانان]] را [[یاری]] میدادند و این خصوصیات در [[امام زمان]]{{ع}} و [[لشکریان]] او نیز در [[زمان ظهور]] وجود خواهد داشت)<ref>تفسیر البرهان: ج ۲، ص ۳۵۹.</ref>. | ||
[[امام باقر]]{{ع}} فرمود: «ترس» [[حضرت]] [[قائم آل محمد]]{{عم}} را [[یاری]] خواهد داد. (یعنی پیشاپیش ترس در [[دل]] [[دشمنان]] میرود و آنها [[شکست]] میخورند و منهزم میشوند) و [[نصرت]] و [[پیروزی]] همیشه پشتوانه کارهای ایشان است... تا اینکه سلطنتش به [[شرق]] و [[غرب]] عالم گسترش مییابد و [[خداوند]] [[دین]] او را بر تمام دینها [[غلبه]] داده، هر چند این کار، [[کافران]] را خوشایند نیست<ref>وافی: ج ۲، ص ۱۱۲ و یأتی | [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: «ترس» [[حضرت]] [[قائم آل محمد]]{{عم}} را [[یاری]] خواهد داد. (یعنی پیشاپیش ترس در [[دل]] [[دشمنان]] میرود و آنها [[شکست]] میخورند و منهزم میشوند) و [[نصرت]] و [[پیروزی]] همیشه پشتوانه کارهای ایشان است... تا اینکه سلطنتش به [[شرق]] و [[غرب]] عالم گسترش مییابد و [[خداوند]] [[دین]] او را بر تمام دینها [[غلبه]] داده، هر چند این کار، [[کافران]] را خوشایند نیست<ref>وافی: ج ۲، ص ۱۱۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۵۳۰.</ref>. | ||
[[امام باقر]]{{ع}} میفرماید: پیشاپیش [[حضرت قائم]]{{ع}}، از چهار سوی، به فاصله یک [[ماه]] راه، ترس و [[وحشت]] پیشتاز است (و [[دشمنان]] به فاصله یک [[ماه]] راه از چهار سوی خواهند گریخت و از ترس پا به فرار گذاشته یا [[تسلیم]] میشوند)<ref>بحارالانوار: ج ۵۲، ص ۳۵۶.</ref>. | [[امام باقر]]{{ع}} میفرماید: پیشاپیش [[حضرت قائم]]{{ع}}، از چهار سوی، به فاصله یک [[ماه]] راه، ترس و [[وحشت]] پیشتاز است (و [[دشمنان]] به فاصله یک [[ماه]] راه از چهار سوی خواهند گریخت و از ترس پا به فرار گذاشته یا [[تسلیم]] میشوند)<ref>بحارالانوار: ج ۵۲، ص ۳۵۶.</ref>. | ||
در روایتی [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[پرچم]] [[رسول خدا]]{{صل}} پس از او فقط به دست [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[جنگ جمل]] گشوده شد و پس از آن دیگر گشوده نشود تا به دست [[حضرت قائم]]{{ع}} در [[زمان قیام]] دیگر باره آن را باز خواهد کرد و زمانی که آن را بگشاید، ترس از چهار سوی تا فاصله یک [[ماه]] راه گسترده شود. (و کسانی که بخواهند با آن [[پرچم]] به [[مبارزه]] برخیزند تا مسافت یک [[ماه]] راه از ترس میگریزند)<ref>غیبت نعمانی: ص ۳۰۷.</ref>. | در روایتی [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[پرچم]] [[رسول خدا]]{{صل}} پس از او فقط به دست [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[جنگ جمل]] گشوده شد و پس از آن دیگر گشوده نشود تا به دست [[حضرت قائم]]{{ع}} در [[زمان قیام]] دیگر باره آن را باز خواهد کرد و زمانی که آن را بگشاید، ترس از چهار سوی تا فاصله یک [[ماه]] راه گسترده شود. (و کسانی که بخواهند با آن [[پرچم]] به [[مبارزه]] برخیزند تا مسافت یک [[ماه]] راه از ترس میگریزند)<ref>غیبت نعمانی: ص ۳۰۷.</ref>. | ||
ترس را گاهی میتوان به عنوان یک [[نعمت]] یاد کرد و شاید هم واسطهای برای [[حفظ جان]] [[مؤمنین]] در زمانهای خاص و دشوار؛ زیرا [[مؤمنین]] با توجه به [[قدرت]] ایمانی آنها هرگز نمیتوانند در مقابل [[ظلم]] [[سکوت]] کنند و جولاندهی [[مستکبران]] را برنمیتابند. اما [[پیش از ظهور]] باید بسیار سنجیده عمل کرد، و به اصطلاح خود را هدر نداد از این روی گاهی ترس باعث [[حفظ جان]] برخی [[مؤمنین]] میشود تا آنها برای روز [[ظهور]] [[ذخیره]] شوند. | ترس را گاهی میتوان به عنوان یک [[نعمت]] یاد کرد و شاید هم واسطهای برای [[حفظ جان]] [[مؤمنین]] در زمانهای خاص و دشوار؛ زیرا [[مؤمنین]] با توجه به [[قدرت]] ایمانی آنها هرگز نمیتوانند در مقابل [[ظلم]] [[سکوت]] کنند و جولاندهی [[مستکبران]] را برنمیتابند. اما [[پیش از ظهور]] باید بسیار سنجیده عمل کرد، و به اصطلاح خود را هدر نداد از این روی گاهی ترس باعث [[حفظ جان]] برخی [[مؤمنین]] میشود تا آنها برای روز [[ظهور]] [[ذخیره]] شوند. | ||
[[امام باقر]]{{ع}} فرمود: در [[دل]] [[شیعیان]] ما [[رعب]] و ترس میاندازد (تا در امور که باید [[صبر]] پیشه کنند و [[شکیبایی]] نمایند، [[عجله]] به خرج ندهند ولی) زمانی که [[حضرت]] [[قائم آل محمد]]{{عم}} [[قیام]] کند، هر کدام از آنان از شیران خشمگین، بیباکتر و از تیر و سنان برندهتر خواهند بود!<ref>یأتی | [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: در [[دل]] [[شیعیان]] ما [[رعب]] و ترس میاندازد (تا در امور که باید [[صبر]] پیشه کنند و [[شکیبایی]] نمایند، [[عجله]] به خرج ندهند ولی) زمانی که [[حضرت]] [[قائم آل محمد]]{{عم}} [[قیام]] کند، هر کدام از آنان از شیران خشمگین، بیباکتر و از تیر و سنان برندهتر خواهند بود!<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۵۷ و کفایة الخصام: ص ۶۸۷.</ref> | ||
در برخی [[روایات]] [[علت]] [[غیبت حضرت مهدی]]{{ع}} را ترسِ از کشته شدن بیان میکند. این ترس چیست؟ آیا ترس [[پسندیده]] است یا [[ناپسند]]؟ | در برخی [[روایات]] [[علت]] [[غیبت حضرت مهدی]]{{ع}} را ترسِ از کشته شدن بیان میکند. این ترس چیست؟ آیا ترس [[پسندیده]] است یا [[ناپسند]]؟ | ||