فتنه: تفاوت میان نسخهها
←فتنه در فرهنگنامه آخرالزمان
(←مقدمه) |
|||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
*فتنه به معنی آزمودن و [[امتحان]] کردن است اما در [[احادیث]] [[آخرالزمان]] که از آن بسیار یاد شده است به معانی مختلفی به کار رفته است، از آن جمله میتوان [[آشوب]]، حوادث ناگوار روزگار، [[اختلاف]] پراکنی، تفرقهاندازی، [[جنگ]]، [[ناامنی]]، [[گمراهی]]، [[عذاب]]، بلاهای آسمانی. نامشخص بودن [[حق]] و [[باطل]] و... یاد نمود در [[قرآن]] نیز این واژه بسیار به کار رفته است. | *فتنه به معنی آزمودن و [[امتحان]] کردن است اما در [[احادیث]] [[آخرالزمان]] که از آن بسیار یاد شده است به معانی مختلفی به کار رفته است، از آن جمله میتوان [[آشوب]]، حوادث ناگوار روزگار، [[اختلاف]] پراکنی، تفرقهاندازی، [[جنگ]]، [[ناامنی]]، [[گمراهی]]، [[عذاب]]، بلاهای آسمانی. نامشخص بودن [[حق]] و [[باطل]] و... یاد نمود در [[قرآن]] نیز این واژه بسیار به کار رفته است. | ||
*[[روایات]] زیادی به ما رسیده که در آنها ما را از انواع [[فتنهها]] بر حذر داشتهاند و پیشاپیش آن را به ما گوشزد کردهاند. [[علما]] در طول [[تاریخ اسلام]] کتابهای زیادی در خصوص جمعآوری این [[روایات]] تألیف نمودهاند<ref>ر.ک: ملاحم و فتن.</ref>. | *[[روایات]] زیادی به ما رسیده که در آنها ما را از انواع [[فتنهها]] بر حذر داشتهاند و پیشاپیش آن را به ما گوشزد کردهاند. [[علما]] در طول [[تاریخ اسلام]] کتابهای زیادی در خصوص جمعآوری این [[روایات]] تألیف نمودهاند<ref>ر.ک: ملاحم و فتن.</ref>. | ||
*[[امیرمؤمنان]]{{ع}} در [[نهج البلاغه]] فرمود: در زمان فتنه همانند بچه شتر باشید؛ زیرا بچه شتر نه آنقدر کمر محکمی دارد که بار بر روی او نهند و نه [[قادر]] به شیر دادن میباشد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱: {{متن حدیث|"كُنْ فِي الْفِتْنَةِ كَابْنِ اللَّبُونِ، لَا ظَهْرٌ فَيُرْكَبَ وَ لَا ضَرْعٌ فَيُحْلَبَ"}}</ref>. یعنی [[مؤمنین]] در [[فتنهها]] باید به گونهای [[رفتار]] کنند که هم [[ایمان]] و [[سلامت]] خود را حفظ کرده و هم بتوانند بر فتنه فایق آیند و از آن گذر کنند و این در زمانی است که فتنهای برپا شود و دخالت در آن هیچ سودی برای [[انسان]] نداشته باشد بلکه وارد شدن در آن فتنه باعث [[هلاکت]] [[انسان]] بشود. اما فتنهای که [[نبرد حق و باطل]] است و ایجاب میکند [[انسان]] [[مؤمن]] پنجه در پنجه آن بیفکند و خود را به خطر بیاندازد، بحثی جداست. همان گونه که [[امیرمؤمنان]]{{ع}} در فتنههای پس از [[رحلت]] [[رسول خدا]] به [[جنگ]] نپرداخت اما در فتنههای بعد از [[حکومت]] خود، هیچگاه دست از قبضه [[شمشیر]] برنداشت تا زمانی که به [[شهادت]] رسید، و زمانی تن به [[حکمیت]] داد، که دید [[جان]] خود [[وعده]] کمی که اطراف ایشان بودند در خطر است و جانبازی در این برهه علاوه بر اینکه تأثیری در اعتلای [[حق]] ندارد بلکه همان تعداد اندک نیز از بین خواهند رفت. بنابراین در ضمن پذیرش [[حکمیت]]، [[مخالفت]] خود را نیز با طریقه اجرای [[حکمیت]] توسط [[باران]] بیوفای خود ابراز داشت، و [[مبارزه]] نرم خود را در قالب خطبههایی بیان نمودند و [[اشتباهات]] [[یاران]] [[سست]] عنصر را به آنان یادآور میشوند | *[[امیرمؤمنان]]{{ع}} در [[نهج البلاغه]] فرمود: در زمان فتنه همانند بچه شتر باشید؛ زیرا بچه شتر نه آنقدر کمر محکمی دارد که بار بر روی او نهند و نه [[قادر]] به شیر دادن میباشد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱: {{متن حدیث|"كُنْ فِي الْفِتْنَةِ كَابْنِ اللَّبُونِ، لَا ظَهْرٌ فَيُرْكَبَ وَ لَا ضَرْعٌ فَيُحْلَبَ"}}</ref>. یعنی [[مؤمنین]] در [[فتنهها]] باید به گونهای [[رفتار]] کنند که هم [[ایمان]] و [[سلامت]] خود را حفظ کرده و هم بتوانند بر فتنه فایق آیند و از آن گذر کنند و این در زمانی است که فتنهای برپا شود و دخالت در آن هیچ سودی برای [[انسان]] نداشته باشد بلکه وارد شدن در آن فتنه باعث [[هلاکت]] [[انسان]] بشود. اما فتنهای که [[نبرد حق و باطل]] است و ایجاب میکند [[انسان]] [[مؤمن]] پنجه در پنجه آن بیفکند و خود را به خطر بیاندازد، بحثی جداست. همان گونه که [[امیرمؤمنان]]{{ع}} در فتنههای پس از [[رحلت]] [[رسول خدا]] به [[جنگ]] نپرداخت اما در فتنههای بعد از [[حکومت]] خود، هیچگاه دست از قبضه [[شمشیر]] برنداشت تا زمانی که به [[شهادت]] رسید، و زمانی تن به [[حکمیت]] داد، که دید [[جان]] خود [[وعده]] کمی که اطراف ایشان بودند در خطر است و جانبازی در این برهه علاوه بر اینکه تأثیری در اعتلای [[حق]] ندارد بلکه همان تعداد اندک نیز از بین خواهند رفت. بنابراین در ضمن پذیرش [[حکمیت]]، [[مخالفت]] خود را نیز با طریقه اجرای [[حکمیت]] توسط [[باران]] بیوفای خود ابراز داشت، و [[مبارزه]] نرم خود را در قالب خطبههایی بیان نمودند و [[اشتباهات]] [[یاران]] [[سست]] عنصر را به آنان یادآور میشوند<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۳۱.</ref>. | ||
*[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: فتنههایی در [[آینده]] خواهد آمد که مانند [[تاریکی]] شب، ظلمانی خواهد بود. شخصی سؤال کرد:ای [[رسول خدا]] در آن [[فتنهها]] چه کنیم؟ [[حضرت]] فرمود: مانند پلاس و [[گلیم خانه خود باشید]]<ref>یأتی، ص ۱۴۷.</ref>. در [[حدیث]] دیگری فرمود: [[فتنهها]] همانند سیل به شما [[هجوم]] خواهد آورد، پس زمانی که آن را دیدید، در خانههای خود جمع شوید و شمشیرهای خود را بشکنید و صورت خود را بپوشانید (یعنی در زمان چنین فتنهای، به شدت [[تقیه]] کنید و [[جان]] خود را حفظ نمایید، فتنه را تقویت ننموده و از پرداختن به آن بر حذر باشید)<ref>همان.</ref>. | *[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: فتنههایی در [[آینده]] خواهد آمد که مانند [[تاریکی]] شب، ظلمانی خواهد بود. شخصی سؤال کرد:ای [[رسول خدا]] در آن [[فتنهها]] چه کنیم؟ [[حضرت]] فرمود: مانند پلاس و [[گلیم خانه خود باشید]]<ref>یأتی، ص ۱۴۷.</ref>. در [[حدیث]] دیگری فرمود: [[فتنهها]] همانند سیل به شما [[هجوم]] خواهد آورد، پس زمانی که آن را دیدید، در خانههای خود جمع شوید و شمشیرهای خود را بشکنید و صورت خود را بپوشانید (یعنی در زمان چنین فتنهای، به شدت [[تقیه]] کنید و [[جان]] خود را حفظ نمایید، فتنه را تقویت ننموده و از پرداختن به آن بر حذر باشید)<ref>همان.</ref>. | ||
*[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: (در [[فتنهها]] داخل نشوید و بر [[آشوب]] نیفزایید و) مانند گلیمی در خانه خود باشید زیرا غبار به چشم کسی میرود که [[خاک]] بر هوا کند! و در [[حدیث]] دیگری میفرماید: (به هنگامه فتنه خودداری کنید و) زبان خود را نگاه دارید و ملازم خانه خود باشد تا [[بلا]] شامل حال شما نشود... <ref>غیبت نعمانی، ص ۱۹۷.</ref>. | *[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: (در [[فتنهها]] داخل نشوید و بر [[آشوب]] نیفزایید و) مانند گلیمی در خانه خود باشید زیرا غبار به چشم کسی میرود که [[خاک]] بر هوا کند! و در [[حدیث]] دیگری میفرماید: (به هنگامه فتنه خودداری کنید و) زبان خود را نگاه دارید و ملازم خانه خود باشد تا [[بلا]] شامل حال شما نشود... <ref>غیبت نعمانی، ص ۱۹۷.</ref>. | ||