←قرآن در فرهنگنامه آخرالزمان
| خط ۴۴: | خط ۴۴: | ||
*[[کتاب آسمانی]] [[مسلمانان]] که [[معجزه جاوید]] [[رسول مکرم اسلام]]، [[محمد مصطفی]]{{صل}} است و تا [[قیام قیامت]] [[باقی]] خواهد بود. قرآن به همراه [[اهل بیت]] [[رسول خدا]]{{صل}}، دو [[امانت]] گرانبها و یادگاری است که [[رسول خدا]]{{صل}} پس از خود بر جای گذاشت تا [[امت]] او در مشکلات خود به این دو [[پناه]] ببرند. قرآن در [[آخرالزمان]] و [[دوران غیبت امام عصر]]{{ع}} مورد بیتوجهی [[امت]] قرار خواهد گرفت و [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[پس از ظهور]] قرآن را [[احیا]] مینماید. در [[روایات]] مختلف یاد شده است که چنان [[حقیقت قرآن]] در [[آخرالزمان]] مورد بیتوجهی قرار میگیرد که وقتی [[امام زمان]]{{ع}} [[ظهور]] نموده و قرآن را بنا بر [[حقیقت]] آن بیان میکند، [[مردم]] تعجب نموده و میگویند این کتابی [[جدید]] است. در [[آخرالزمان]] [[مردم]] به قرآن فقط ظاهری و قشری مینگرند و در معانی [[حقیقی]] آن [[تدبر]] و [[تعقل]] نمیکنند، همانند [[خوارج]] که رو در روی [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} با قرآن [[احتجاج]] مینمودند. | *[[کتاب آسمانی]] [[مسلمانان]] که [[معجزه جاوید]] [[رسول مکرم اسلام]]، [[محمد مصطفی]]{{صل}} است و تا [[قیام قیامت]] [[باقی]] خواهد بود. قرآن به همراه [[اهل بیت]] [[رسول خدا]]{{صل}}، دو [[امانت]] گرانبها و یادگاری است که [[رسول خدا]]{{صل}} پس از خود بر جای گذاشت تا [[امت]] او در مشکلات خود به این دو [[پناه]] ببرند. قرآن در [[آخرالزمان]] و [[دوران غیبت امام عصر]]{{ع}} مورد بیتوجهی [[امت]] قرار خواهد گرفت و [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[پس از ظهور]] قرآن را [[احیا]] مینماید. در [[روایات]] مختلف یاد شده است که چنان [[حقیقت قرآن]] در [[آخرالزمان]] مورد بیتوجهی قرار میگیرد که وقتی [[امام زمان]]{{ع}} [[ظهور]] نموده و قرآن را بنا بر [[حقیقت]] آن بیان میکند، [[مردم]] تعجب نموده و میگویند این کتابی [[جدید]] است. در [[آخرالزمان]] [[مردم]] به قرآن فقط ظاهری و قشری مینگرند و در معانی [[حقیقی]] آن [[تدبر]] و [[تعقل]] نمیکنند، همانند [[خوارج]] که رو در روی [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} با قرآن [[احتجاج]] مینمودند. | ||
*[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود:.. در [[آخرالزمان]] گروهی قرآن میخوانند ولی فقط با زبانشان و قرآن از زبان آنان [[تجاوز]] نمیکند و در [[روایت]] دیگری [[حضرت]] فرمود در آن زمان قرآن را بسیار سبک خواهند شمرد<ref>یأتی، ص ۲۶۹ و کنزل العمال، ج ۱۴، ص ۲۱۷ و بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۶۳.</ref>. | *[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود:.. در [[آخرالزمان]] گروهی قرآن میخوانند ولی فقط با زبانشان و قرآن از زبان آنان [[تجاوز]] نمیکند و در [[روایت]] دیگری [[حضرت]] فرمود در آن زمان قرآن را بسیار سبک خواهند شمرد<ref>یأتی، ص ۲۶۹ و کنزل العمال، ج ۱۴، ص ۲۱۷ و بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۶۳.</ref>. | ||
*[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمود:.. [[عدالت]] در این [[امت]] برقرار خواهد بود تا زمانی که [[قاریان]] قرآن به سوی [[سلاطین]] [[جور]] متمایل نشوند... <ref>غیبت نعمانی، ص ۲۴۸ | *[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمود:.. [[عدالت]] در این [[امت]] برقرار خواهد بود تا زمانی که [[قاریان]] قرآن به سوی [[سلاطین]] [[جور]] متمایل نشوند... <ref>غیبت نعمانی، ص ۲۴۸: {{متن حدیث|"فَقَالَ الْهَرَبَ الْهَرَبَ فَإِنَّهُ لَا يَزَالُ عَدْلُ اللَّهِ مَبْسُوطاً عَلَى هَذِهِ الْأُمَّةِ مَا لَمْ يَمِلْ قُرَّاؤُهُمْ إِلَى أُمَرَائِهِم"}}</ref>. | ||
*[[ابن عباس]] در [[حدیثی]] طولانی گفت: [[رسول خدا]] در کنار [[کعبه]]، در حالی که دست در حلقه درب [[کعبه]] داشت فرمود... در [[آخرالزمان]] گروهی خواهند آمد که قرآن را برای غیر [[خدا]] یاد میگیرند و با وسایل موسیقی و به صورت غنا میخوانند<ref>بحارالأنوار، ج ۶، ص ۳۰۶.</ref>. | *[[ابن عباس]] در [[حدیثی]] طولانی گفت: [[رسول خدا]] در کنار [[کعبه]]، در حالی که دست در حلقه درب [[کعبه]] داشت فرمود... در [[آخرالزمان]] گروهی خواهند آمد که قرآن را برای غیر [[خدا]] یاد میگیرند و با وسایل موسیقی و به صورت غنا میخوانند<ref>بحارالأنوار، ج ۶، ص ۳۰۶.</ref>. | ||
*[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمود: به زودی زمانی خواهد آمد که [[حق]] مخفیترین چیز نزد [[مردم]] است و [[باطل]] آشکارترین چیز در [[جامعه]] است، [[دروغ]] بستن به [[خدا]] و [[رسول]] او و بسیار شایع شود، اگر قرآن بر معنای [[حقیقی]] آن خوانده شود، بیارزشترین چیز نزد [[مردم]] است، و اگر قرآن به معنای غیر [[حقیقی]] و بنابر امیال و [[هواهای نفسانی]] خوانده شود مورد استقبال قرار میگیرد و آن را قبول خواهند کرد... <ref>یأتی، ص ۲۷۹.</ref>. | *[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمود: به زودی زمانی خواهد آمد که [[حق]] مخفیترین چیز نزد [[مردم]] است و [[باطل]] آشکارترین چیز در [[جامعه]] است، [[دروغ]] بستن به [[خدا]] و [[رسول]] او و بسیار شایع شود، اگر قرآن بر معنای [[حقیقی]] آن خوانده شود، بیارزشترین چیز نزد [[مردم]] است، و اگر قرآن به معنای غیر [[حقیقی]] و بنابر امیال و [[هواهای نفسانی]] خوانده شود مورد استقبال قرار میگیرد و آن را قبول خواهند کرد... <ref>یأتی، ص ۲۷۹.</ref>. | ||