بیعت با امام علی: تفاوت میان نسخه‌ها

==انگیزه‌های [[امام]]{{ع}} برای پذیرش حکومت‌==

*[[امام علی]]{{ع}}: [[آگاه]] باشید! [[سوگند]] به آن‌که دانه را شکافت وانسان را بیافرید، اگر حضور حاضران نبود و [[حجت]] با وجود یاورْ تمام نمی‌شد، و [اگر نبود] پیمانی که [[خداوند]] از [[عالمان]] گرفته که بر [[شکمبارگی]] [[ستمگران]] و [[گرسنگی]] [[مظلومان]]، بی‌قرار باشند، هر آینه، افسار [[حکومت]] را بر پشتش رها می‌کردم و آخرش را با کاسه اولش سیراب می‌ساختم و می‌دیدید که دنیای شما نزد من، از آبِ بینی بُز ماده‌ای بی‌ارزش‌تر است<ref>{{متن حدیث|عنه{{ع}}: أما وَالذی فَلَقَ الحَبةَ، وبَرَأَ النسَمَةَ، لَولا حُضورُ الحاضِرِ، وقِیامُ الحُجةِ بِوُجودِ الناصِرِ، وما أخَذَ اللهُ عَلَی العُلَماءِ ألا یقاروا عَلی‌ کظةِ ظالِمٍ، ولا سَغَبِ مَظلومٍ، لَأَلقَیتُ حَبلَها عَلی‌ غارِبِها، وَلَسَقَیتُ آخِرَها بِکأسِ أولِها، ولَأَلفَیتُم دُنیاکم هذِهِ أزهَدَ عِندی مِن عَفطَةِ عَنزٍ}} (نهج البلاغة، خطبه ۳).</ref>.

==نخستین کسی که [[بیعت]] کرد==

* [[الکامل فی التاریخ (کتاب)|الکامل فی التاریخ]]: هنگامی که [[عثمان]] کشته شد، [[یاران پیامبر]] [[خدا]] از [[مهاجران]] و [[انصار]]، در حالی‌که در میان آنان [[طلحه]] و [[زبیر]] نیز بودند، گِرد آمده، نزد [[علی]]{{ع}} رفتند و به وی گفتند: [[مردم]] را گریزی از داشتن [[پیشوا]] نیست. [[علی]]{{ع}} فرمود: "مرا به [[حکومت]] بر شما نیازی نیست. هر آن‌کس را که برگزیدید، بدان [[رضایت]] می‌دهم". گفتند: جز تو را برنگزینیم. بارها نزد او آمد و شد کردند و در آخرین مرتبه به وی گفتند: به درستی که کسی را شایسته‌تر از تو بر امر [[حکومت]] نمی‌شناسیم که از تو پیشتازتر [در اسلام‌] و به [[پیامبر]]، نزدیک‌تر باشد. آن‌گاه [[امام]] فرمود: "چنین مکنید! اگر من [[وزیر]] باشم، بهتر از آن است که [[امیر]] باشم". آنان گفتند: به [[خدا]] [[سوگند]]، هیچ‌کاری انجام نمی‌دهیم، مگر آن‌که با تو [[بیعت]] کنیم. فرمود: "پس در [[مسجد]]؛ چرا که [[بیعت]] من، پنهانی نخواهد بود و جز در [[مسجد]]، انجام نخواهد شد". [[علی]]{{ع}} به آن دو فرمود: "اگر [[دوست]] دارید، شما با من [[بیعت]] کنید و اگر می‌خواهید، من با شما [[بیعت]] کنم؟". گفتند: ما با تو [[بیعت]] می‌کنیم<ref>[[الکامل فی التاریخ (کتاب]|الکامل فی التاریخ]]، ج ۲، ص ۳۰۲.</ref>.