|
|
| خط ۱: |
خط ۱: |
| ==انتظار در فرهنگنامه دینی==
| |
| *[[چشم به راه]] بودن، [[منتظر]] چیزی بودن، [[انتظار ظهور امام زمان]]{{ع}} در [[آخر الزمان]] برای [[اقامه حق]] و [[عدل]] و تشکیل [[حکومت واحد جهانی]]. [[انتظار فرج حضرت مهدی]]{{ع}} [[امام دوازدهم]] [[شیعه]]، [[حضرت مهدی موعود]]{{ع}} که در سال ۲۵۰ هجری به [[دنیا]] آمد، در سال ۲۶۰ هجری پس از [[شهادت امام عسکری]]{{ع}} از دیدهها [[پنهان]] شد. تا سال ۲۳۹ هجری به واسطه چهار [[نماینده]] خویش ([[سفرای اربعه]]) با [[شیعیان]] ارتباط داشت. امّا از آن به بعد، [[دوران غیبت کبری]] آغاز شد که تا امروز ادامه دارد.
| |
| *[[وعده]] [[خدا]] و [[پیامبر]] و [[امامان]] این است که روزی [[ظهور]] خواهد کرد و [[جهان]] را پر از [[عدل و داد]] خواهد ساخت. معتقدان به [[امامت]] او در این دوره، [[چشم به راه]] و [[منتظر]] روز [[ظهور]] اویند که به امر [[خدا]] خواهد بود. در [[روایات اسلامی]]، "[[انتظار فرج]]" از مهمترین عبادتها به شمار آمده است.
| |
| *[[انتظار]]، عامل ایجاد [[انگیزه]] برای تلاش اصلاحگرانه در [[جامعه]] است. [[امّت]] [[منتظِر]]، با [[اصلاح]] خود و [[جامعه]]، زمینه آن [[ظهور]] بزرگ را فراهم میسازد و در عصر [[غیبت امام زمان]]، [[پیروان]] او که [[انتظار]] آمدنش را میکشند، [[وظیفه]] دارند هم خود را [[اصلاح]] کنند، هم برای [[سلامتی]] او [[دعا]] کنند، هم از [[خداوند]] بخواهند که [[فرج]] و [[ظهور]] او را نزدیک کند، هم [[جامعه]] خود و [[جامعه جهانی]] را برای آن [[نهضت]] جهانی و آمدن پیشوای [[موعود]]، آماده کنند و بر سختیهای [[دوران غیبت]] [[صبر]] کنند و با طول کشیدن زمان، از آمدن او مأیوس نشوند و [[وعده]] [[خدا]] را [[حق]] بدانند.
| |
| *در متون [[دینی]] برای منتظِران [[ثابت قدم]] و با [[ایمان]] پاداشهای فراوانی [[بیان]] شده است. البته [[انتظار]]، به معنای [[سکوت]] در برابر [[ظلم]] و دست روی دست گذاشتن و هیچ اقدامی نکردن نیست. این [[انتظار]]، منفی است و ارزشی ندارد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)| فرهنگنامه دینی]]، ص:۳۴.</ref>.
| |
|
| |
| ==جستارهای وابسته (انتظار فرج)== | | ==جستارهای وابسته (انتظار فرج)== |
| {{فهرست اثر}} | | {{فهرست اثر}} |
