انفال: تفاوت میان نسخه‌ها

۱٬۳۷۱ بایت حذف‌شده ،  ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۰
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۷: خط ۱۷:
*مشترکات اموالی است که به عموم [[مسلمانان]] تعلق دارد و همگان [[حق]] انتفاع از آن را دارند؛ مانند راهها، مساجد، کاروانسراها و بر خلاف انفال قابل تملک شخصی یا انتقال نیست<ref>شرایع الاسلام، ج۳، ص۲۷۶‌ـ‌۲۷۷؛ جواهرالکلام، ج۳۸، ص‌۷۶‌ـ‌۷۷.</ref>. فئ در اصطلاح به اموالی گفته می‌شود که از [[کافران]] بدون [[جنگ]] به [[غنیمت]] گرفته می‌شود<ref>التبیان، ج‌۹، ص‌۵۶۴‌؛ فقه‌القرآن، ج‌۱، ص‌۲۵۰.</ref> و یکی از مصادیق انفال و نسبت میان این دو عموم و خصوص مطلق است؛ یعنی همه مصادیق فئ از انفال به شمار می‌رود؛ ولی بسیاری از انفال فئ نیست. [[غنیمت]] اصطلاحاً به اموالی اطلاق می‌شود که در [[جنگ]] از [[کافران]] به دست می‌آید<ref>جواهرالکلام، ج‌۲۱، ص‌۱۴۷؛ لسان العرب، ج‌۱۰، ص‌۱۳۳، «غنم».</ref>.
*مشترکات اموالی است که به عموم [[مسلمانان]] تعلق دارد و همگان [[حق]] انتفاع از آن را دارند؛ مانند راهها، مساجد، کاروانسراها و بر خلاف انفال قابل تملک شخصی یا انتقال نیست<ref>شرایع الاسلام، ج۳، ص۲۷۶‌ـ‌۲۷۷؛ جواهرالکلام، ج۳۸، ص‌۷۶‌ـ‌۷۷.</ref>. فئ در اصطلاح به اموالی گفته می‌شود که از [[کافران]] بدون [[جنگ]] به [[غنیمت]] گرفته می‌شود<ref>التبیان، ج‌۹، ص‌۵۶۴‌؛ فقه‌القرآن، ج‌۱، ص‌۲۵۰.</ref> و یکی از مصادیق انفال و نسبت میان این دو عموم و خصوص مطلق است؛ یعنی همه مصادیق فئ از انفال به شمار می‌رود؛ ولی بسیاری از انفال فئ نیست. [[غنیمت]] اصطلاحاً به اموالی اطلاق می‌شود که در [[جنگ]] از [[کافران]] به دست می‌آید<ref>جواهرالکلام، ج‌۲۱، ص‌۱۴۷؛ لسان العرب، ج‌۱۰، ص‌۱۳۳، «غنم».</ref>.
*نسبت [[غنیمت]] با انفال عموم و خصوص من وجه است؛ زیرا برخی غنیمت‌ها، یعنی اموالی که بدون [[جنگ]] و [[خونریزی]] یا بدون [[اذن]] [[امام]] به دست آید<ref>جواهر الکلام، ج‌۱۶، ص‌۱۱۶‌ـ‌۱۱۷، ۱۲۶؛ مصباح الفقیه، ج‌۱۴، ص‌۲۵۱.</ref> جزو انفال است، هر چند برخی همه [[غنایم]] را مصداق انفال دانسته‌اند<ref>دراسات فی ولایة الفقیه، ج‌۳، ص‌۱۳۶؛ ج‌۴، ص‌۹.</ref><ref>[[سید رضا حسینی|حسینی سید رضا]]، [[سید جعفر صادقی فدکی|صادقی فدکی، سید جعفر]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص۱۵ - ۲۳.</ref>.
*نسبت [[غنیمت]] با انفال عموم و خصوص من وجه است؛ زیرا برخی غنیمت‌ها، یعنی اموالی که بدون [[جنگ]] و [[خونریزی]] یا بدون [[اذن]] [[امام]] به دست آید<ref>جواهر الکلام، ج‌۱۶، ص‌۱۱۶‌ـ‌۱۱۷، ۱۲۶؛ مصباح الفقیه، ج‌۱۴، ص‌۲۵۱.</ref> جزو انفال است، هر چند برخی همه [[غنایم]] را مصداق انفال دانسته‌اند<ref>دراسات فی ولایة الفقیه، ج‌۳، ص‌۱۳۶؛ ج‌۴، ص‌۹.</ref><ref>[[سید رضا حسینی|حسینی سید رضا]]، [[سید جعفر صادقی فدکی|صادقی فدکی، سید جعفر]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص۱۵ - ۲۳.</ref>.
==مقدمه==
*انفال، جمع نَفل به معنای افزون بر چیزی است. به نمازهای [[مستحب]] هم [[نافله]] گویند، چون علاوه بر [[واجبات]] است.
*انفال به معنای ثروت‌های عمومی مانند کوه‌ها، جنگل‌ها، بستر رودخانه‌ها، معادن و سرزمین‌های بی‌صاحب است که اضافه بر مِلک و [[دارایی]] [[مردم]] است. به زمین‌ها و غنایمی هم که در [[جنگ]] با کفّار به دست [[مسلمانان]] می‌افتد و به زمین‌هایی که بدون درگیری به تصرّف [[مسلمان‌ها]] در می‌آید نیز انفال گفته می‌شود.
*انفال متعلّق به [[خدا]] و [[رسول]] و [[جانشین]] او است و [[اختیار]] آنها به دست [[پیشوای مسلمانان]] است و به عنوان پشتوانه [[حکومت]]، در جهت [[منافع]] عموم مورد استفاده قرار می‌گیرد.
*انفال، نام [[سوره]] هشتم [[قرآن]] است، چون در [[آیه]] اوّل این [[سوره]] از انفال بحث شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)| فرهنگ‌نامه دینی]]، ص:۳۶.</ref>.


==تشریع انفال و موارد آن==
==تشریع انفال و موارد آن==
۲۲۴٬۹۰۳

ویرایش