خضر: تفاوت میان نسخهها
←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*نام یکی از انسانهای صالح و برگزیده خدا که در [[قرآن]] از او یاد شده و [[حضرت موسی]]{{ع}} حکمتهایی از او آموخته است و داستان همسفری موسی با او و حوادثی که در این مسافرت پیش آمد، در قرآن بیان شده است<ref>کهف، آیات ۶۵ تا ۸۲.</ref>. برخی او را پیامبر دانستهاند. | *نام یکی از [[انسانهای صالح]] و [[برگزیده خدا]] که در [[قرآن]] از او یاد شده و [[حضرت موسی]]{{ع}} حکمتهایی از او آموخته است و داستان همسفری [[موسی]] با او و حوادثی که در این مسافرت پیش آمد، در [[قرآن]] [[بیان]] شده است<ref>کهف، آیات ۶۵ تا ۸۲.</ref>. برخی او را [[پیامبر]] دانستهاند. | ||
*این "عبد صالح" به خاطر نوشیدن آبِ "چشمه حیات"، عمر ابدی یافته است. از ویژگیهای او این بوده که هر جا قدم میگذاشت، آن زمین سرسبز میشد و به همین سبب او را خضر (سبز) گفتهاند. نام اصلی او "تالیا بن ملکان" بوده است. | *این "[[عبد]] [[صالح]]" به خاطر نوشیدن آبِ "چشمه حیات"، [[عمر]] ابدی یافته است. از ویژگیهای او این بوده که هر جا قدم میگذاشت، آن [[زمین]] سرسبز میشد و به همین سبب او را [[خضر]] (سبز) گفتهاند. نام اصلی او "تالیا بن ملکان" بوده است. | ||
*"آب حیات" در ادبیات و قصّههای ما در ارتباط با خضر مطرح است که از چشمه آن نوشیده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)| فرهنگنامه دینی]]، ص:۹۷.</ref>. | *"[[آب]] حیات" در [[ادبیات]] و قصّههای ما در ارتباط با [[خضر]] مطرح است که از چشمه آن نوشیده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)| فرهنگنامه دینی]]، ص:۹۷.</ref>. | ||
*در [[قرآن]] از وی به عنوان همراه [[حضرت موسی]]{{ع}} در آن داستان معروف یاد شده است<ref> ر. ک: سوره کهف، آیه:۶۵.</ref>. | *در [[قرآن]] از وی به عنوان همراه [[حضرت موسی]]{{ع}} در آن داستان [[معروف]] یاد شده است<ref> ر. ک: سوره کهف، آیه:۶۵.</ref>. | ||
*از [[روایات]] استفاده میشود علاوه بر آنکه آن [[بنده]] [[شایسته]] [[خداوند]]، در [[دوران غیبت]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} مونس تنهاییهای آن [[امام]] [[پنهان]] خواهد بود<ref> {{عربی|" عَنِ الرِّضَا {{ع}} قَالَ: إِنَ الْخَضِرَ شَرِبَ مِنْ مَاءِ الْحَيَاةِ فَهُوَ حَيٌ لَا يَمُوتُ حَتَّى يُنْفَخَ فِي الصُّورِ وَ إِنَّهُ لَيَأْتِينَا فَيُسَلِّمُ عَلَيْنَا فَنَسْمَعُ صَوْتَهُ وَ لَا نَرَى شَخْصَهُ وَ إِنَّهُ لَيَحْضُرُ حَيْثُ ذُكِرَ فَمَنْ ذَكَرَهُ مِنْكُمْ فَلْيُسَلِّمْ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَيَحْضُرُ الْمَوَاسِمَ فَيَقْضِي جَمِيعَ الْمَنَاسِكِ وَ يَقِفُ بِعَرَفَةَ فَيُؤَمِّنُ عَلَى دُعَاءِ الْمُؤْمِنِينَ وَ سَيُؤْنِسُ اللَّهُ بِهِ وَحْشَةَ قَائِمِنَا فِي غَيْبَتِهِ وَ يَصِلُ بِهِ وَحْدَتَهُ "}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۳۹۰، ح ۴</ref> در دوران [[حکومت]] آن حضرت نیز دارای نقش مهمی خواهد بود<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۲۱۲ - ۲۱۳.</ref>. | *از [[روایات]] استفاده میشود علاوه بر آنکه آن [[بنده]] [[شایسته]] [[خداوند]]، در [[دوران غیبت]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} مونس تنهاییهای آن [[امام]] [[پنهان]] خواهد بود<ref> {{عربی|" عَنِ الرِّضَا {{ع}} قَالَ: إِنَ الْخَضِرَ شَرِبَ مِنْ مَاءِ الْحَيَاةِ فَهُوَ حَيٌ لَا يَمُوتُ حَتَّى يُنْفَخَ فِي الصُّورِ وَ إِنَّهُ لَيَأْتِينَا فَيُسَلِّمُ عَلَيْنَا فَنَسْمَعُ صَوْتَهُ وَ لَا نَرَى شَخْصَهُ وَ إِنَّهُ لَيَحْضُرُ حَيْثُ ذُكِرَ فَمَنْ ذَكَرَهُ مِنْكُمْ فَلْيُسَلِّمْ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَيَحْضُرُ الْمَوَاسِمَ فَيَقْضِي جَمِيعَ الْمَنَاسِكِ وَ يَقِفُ بِعَرَفَةَ فَيُؤَمِّنُ عَلَى دُعَاءِ الْمُؤْمِنِينَ وَ سَيُؤْنِسُ اللَّهُ بِهِ وَحْشَةَ قَائِمِنَا فِي غَيْبَتِهِ وَ يَصِلُ بِهِ وَحْدَتَهُ "}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۳۹۰، ح ۴</ref> در دوران [[حکومت]] آن حضرت نیز دارای نقش مهمی خواهد بود<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۲۱۲ - ۲۱۳.</ref>. | ||