|
|
| (۱۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{خرد}}
| | #تغییر_مسیر [[حضرت عیسی علیه السلام]] |
| {{امامت}}
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عیسی بن مریم در قرآن]] | [[عیسی بن مریم در حدیث]] | [[عیسی بن مریم در کلام اسلامی]]| [[عیسی بن مریم در نهج البلاغه]]| [[عیسی بن مریم در معارف مهدویت]]| [[عیسی بن مریم در تاریخ اسلامی]]</div>
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[عیسی بن مریم (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| |
| <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
| |
| | |
| [[حضرت]] [[عیسی بن مریم]]، یکی از [[پیامبران بزرگ الهی]] و انبیای [[اولوالعزم]] است که در [[کودکی]] به [[نبوت]] رسید. حدود ۶ قرن قبل از [[اسلام]]، [[خداوند]] او را برای [[هدایت]] [[بنی اسرائیل]] و بتپرستان [[مبعوث]] کرد. از [[نسل]] [[حضرت سلیمان]] بود و مادرش [[مریم دختر عمران]] نام داشت که از [[زنان]] [[برگزیده]] [[جهان]] است. در [[بیت المقدس]] به [[دنیا]] آمد، به [[تبلیغ]] و [[هدایت]] [[قوم]] خود پرداخت، تا آنان را از انحرافهایی که در [[دین حضرت موسی]] پدید آورده بودند، باز دارد. یکی از لقبهای او [[مسیح]] است، چون در روی [[زمین]] بسیار سیاحت میکرد و به این سو و آن سو میرفت تا [[مردم]] را به [[توحید]] [[دعوت]] کند. "[[روح]] [[الله]]" یکی دیگر از لقبهای اوست. [[کتاب آسمانی]] او [[انجیل]] بود و به [[آیین]] او [[مسیحیت]] یا نصرانیت و به [[پیروان]] او [[مسیحی]] یا [[نصرانی]] گویند. [[مسیحیان]] [[تاریخ]] [[تولد]] او را مبدأ [[تاریخ]] خود قرار دادهاند که به سال میلادی [[معروف]] است. او هرگز [[ازدواج]] نکرد و چون [[دشمنان]] او و [[حکومت]] زمانش در پی او بودند تا وی را به [[قتل]] برسانند، [[خداوند]] او را از [[توطئه]] آنان [[نجات]] داد و بر خلاف [[عقیده]] [[مسیحیان]] که میپندارند او به دار آویخته و کشته شد، [[قرآن]] او را زنده میداند و میفرماید که [[خداوند]] او را به [[آسمانها]] برد{{متن قرآن|وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا}}<ref>و (این) گفتارشان که «ما مسیح عیسی فرزند مریم، پیامبر خداوند را کشتیم» در حالی که او را نکشتند و به صلیب نکشیدند، بلکه بر آنان مشتبه شد و آنان که در این (کار) اختلاف کردند نسبت بدان در تردیدند، هیچ دانشی بدان ندارند، جز پیروی از گمان و به یقین او را نکشت بلکه خداوند او را نزد خویش فرا برد و خداوند پیروزمندی فرزانه است؛ سوره نساء، آیه ۱۵۷-۱۵۸.</ref>. [[قرآن]] در سورههای بسیاری از او و دعوتهایش و از [[پاکی]] مادرش [[مریم]] [[مقدس]] یاد کرده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)| فرهنگنامه دینی]]، ص:۱۶۲-۱۶۳.</ref>. | |
| | |
| ==مقدمه==
| |
| *عیسی بن مریم {{ع}}، ملقب به [[مسیح]] و [[روح الله]]، از [[پیامبران اولوالعزم]] [[الهی]] است. [[مادر]] او [[مریم]] {{س}} از [[زنان]] برجسته [[تاریخ]] است که در [[قرآنکریم]] از او به [[نیکی]] و [[پاکی]] یاد شده است. [[خداوند سبحان]] خطاب به [[مریم]] {{س}} میفرماید: (یاد کن) هنگامی را که [[فرشتگان]] گفتند: "ای [[مریم]]، [[خداوند]] تو را به کلمهای از جانب خود، که نامش [[مسیح]]، عیسی بن مریم است مژده میدهد، در حالی که او در [[دنیا]] و [[آخرت]] آبرومند و از [[مقربان]] [درگاه [[خدا]]] است<ref>{{متن قرآن| إِذْ قَالَتِ الْمَلائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۴۵</ref>.
| |
| *[[قرآن کریم]] از [[حضرت عیسی]] بهدفعات با عناوین [[مسیح]]، [[روح الله]]، [[عبدالله]]، وجیه، مبارک، [[نبی]] و [[رسول]] یاد کرده است.
| |
| *ولادت [[عیسی]] {{ع}} بدون حضور [[پدر]]، همانند ولادت [[حضرت آدم]] {{ع}} صورت گرفت. [[خداوند]] در [[قرآن کریم]] میفرماید: در واقع، مَثل [[عیسی]] نزد [[خدا]] همچون مَثل [[خلقت]] [[آدم]] است [که] او را از [[خاک]] آفرید. سپس بدو گفت: "باش"، پس وجود یافت<ref>{{متن قرآن| إِنَّ مَثَلَ عِيسَى عِندَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ كُن فَيَكُونُ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۵۹</ref>. [[قرآن کریم]] درباره کیفیت ولادت [[عیسی]] {{ع}} میفرماید: و در این کتاب از [[مریم]] یاد کن، آنگاه که از کسان خود، در مکانی شرقی به کناری شتافت و در برابر آنان پردهای بر خود گرفت. پس [[روح]] خود را به سوی او فرستادیم تا به [شکل] بشری خوشاندام بر او نمایان شد. [[مریم]] گفت: "اگر [[پرهیزکاری]]، من از تو به [[خدای رحمان]] [[پناه]] میبرم." گفت: "من فقط فرستاده [[پروردگار]] توام، برای اینکه به تو پسری [[پاکیزه]] ببخشم." گفت: "چگونه مرا پسری باشد با آنکه دست بشری به من نرسیده و [[بدکار]] نبودهام؟" گفت: "[[فرمان]] چنین است، [[پروردگار]] تو گفته که آن بر من آسان است و [این کار انجام دهیم] تا او را نشانهای برای [[مردم]] و رحمتی از جانب خویش قرار دهیم و [این] دستوری قطعی بود<ref>{{متن قرآن|وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ مَرْيَمَ إِذِ انتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَن مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيًّا قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلامًا زَكِيًّا قَالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا قَالَ كَذَلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا وَكَانَ أَمْرًا مَّقْضِيًّا }}؛ سوره مریم، آیه ۱۶ – ۲۱</ref>. بدینسان، [[عیسی]] {{ع}} در [[ناحیه]] بیت اللحم از نواحی [[فلسطین]] متولد شد. پس از چندی [[مریم]] در حالی که [[عیسی]] {{ع}} را در آغوش گرفته بود، نزد [[قوم]] خویش بازگشت. آنها او را مورد [[نکوهش]] قرار دادند. در این هنگام [[عیسی]] {{ع}} با اشاره [[مادر]] خویش لب به سخن گشود: (کودک) گفت: "منم [[بنده]] [[خدا]]، به من کتاب داده و مرا [[پیامبر]] قرار داده است؛ و هر جا که باشم مرا با [[برکت]] ساخته و تا زندهام به [[نماز]] و [[زکات]] سفارش کرده است؛ و مرا نسبت به مادرم [[نیکوکار]] کرده و زورگو و نافرمانم نگردانیده است؛ و در [[درود]] بر من، روزی که زاده شدم و روزی که میمیرم و روزی که زنده برانگیخته میشوم<ref>{{متن قرآن| قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا وَبَرًّا بِوَالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا شَقِيًّا وَالسَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدتُّ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا }}؛ سوره مریم، آیه ۳۰- ۳۳</ref>.
| |
| *[[خداوند]] [[معجزات]] بسیاری به [[عیسی]] {{ع}} عطا فرمود: [[عیسی]] [[پسر مریم]] را معجزههای [[آشکار]] بخشیدیم و او را به [[روح القدس]] تأیید کردیم...<ref>{{متن قرآن| وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَقَفَّيْنَا مِن بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ أَفَكُلَّمَا جَاءَكُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَ تَهْوَى أَنفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقاً كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقًا تَقْتُلُونَ }}؛ سوره بقره، آیه ۸۷</ref>. او بیماریهای کوری و پیسی را که از بیماریهای لاعلاج آن روزگار بود، شفا میبخشید. نیز به مرغی که دستساخته او بود، به [[اذن الهی]] [[جان]] بخشید و مردگان را به [[اذن]] [[پروردگار]] به [[زندگی]] بازگرداند. [[خداوند]] به [[عیسی]] {{ع}} [[حکمت]] آموخت و او را از [[علم لدنی]] برخوردار گرداند<ref>{{متن قرآن| وَيُعَلِّمُهُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ}}؛ سوره آل عمران، آیه ۴۸</ref>.[[نبوت]] [[عیسی]] {{ع}} [[پیش از بعثت]]، از طرف جناب یحیی {{ع}} اعلام شده بود. او پس از [[بعثت]] [[چهل]] روز را در بیابانها گذراند و به [[تفکر]] و [[عبادت]] پرداخت و با خدای خویش خلوت گزید.
| |
| *[[عیسی]] {{ع}} [[پیامبری]] ظلمستیز بود و با دنیاپرستان [[یهودی]] و کاهنانی که از نام [[دین]] سوءاستفاده میکردند، به [[مبارزه]] برخاست. او با [[مستمندان]] [[همنشینی]] داشت و همواره به رفع فقراز میان [[جامعه]] میاندیشید. [[مردمان]] نیز که [[تعالیم]] او را به نفع [[بشریت]] یافته بودند، به او روی میآوردند. از اینرو [[موقعیت]] [[کاهنان]] [[یهودی]] به مخاطره افتاد و در [[اندیشه]] توطئه علیه او افتادند. این اتفاق با [[خیانت]] یکی از [[حواریون]] بهنام یهودای اسخریوطی رخ داد. [[عیسی]] {{ع}} را به [[اتهام]] [[اقدام]] برای براندازی امپراتوری [[روم]] تحت تعقیب قرار دادند و در صدد بودند تا وی را [[تسلیم]] [[مقامات]] [[روم]] کنند. [[قرآن کریم]] تصریح میکند که [[خداوند]] [[عیسی]] {{ع}} را از دست آنها [[نجات]] داد و او به [[آسمان]] عروج کرد: یاد کن هنگامی را که [[خدا]] گفت: "ای [[عیسی]]، من تو را برمیگیرم و بهسوی خویش بالا میبرم و تو را از [آلایش] کسانی که [[کفر]] ورزیدهاند [[پاک]] میگردانم و تا [[روز رستاخیز]]، کسانی را که از تو [[پیروی]] کردهاند، فوق کسانی که [[کافر]] شدهاند قرار خواهم داد؛ آنگاه فرجام شما به سوی من است، پس در آنچه بر سر آن [[اختلاف]] میکردید میان شما [[داوری]] خواهم کرد<ref>{{متن قرآن|إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَرَافِعُكَ إِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَجَاعِلُ الَّذِينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ}}؛ سوره آل عمران، آیه ۵۵</ref>. نقشه [[خداوند]] بر مکر آنها چیره شد، [[خداوند]] [[عیسی]] {{ع}} را [[نجات]] داد و بنابر [[روایات]]، وی را در [[آسمان]] چهارم ساکن کرد. [[خداوند]] در [[قرآن کریم]] میفرماید: و گفته ایشان که "ما [[مسیح]]، عیسی بن مریم، [[پیامبر خدا]] را کشتیم" و حال آنکه آنان او را نکشتند و مصلوبش نکردند، لیکن امر بر آنان مشتبه شد؛ و کسانی که درباره او [[اختلاف]] کردند، قطعاً در مورد آن دچار [[شک]] شدهاند و هیچ [[علمی]] بدان ندارند، جز آنکه [[گمان]] [[پیروی]] میکنند و یقیناً او را نکشتند، بلکه [[خدا]] او را بهسوی خود بالا برد؛ و [[خدا]] توانا و [[حکیم]] است<ref>{{متن قرآن| وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَكِن شُبِّهَ لَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُواْ فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ مَا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلاَّ اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا بَل رَّفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا }}؛ سوره نساء، آیه ۱۵۷ – ۱۵۸</ref>.
| |
| *[[امام علی]] {{ع}} در فرازهایی از سخنان خود از [[عیسی]] {{ع}} یاد میکند و میفرماید: خوشا بهحال کسانی که [[زهد]] ورزیدند و خود را از [[جهان]] کنار کشیدند و دلباخته [[آخرت]] شدند؛ و همان رادمردانی (مرغ جانشان برای آشیانه لاهوت پر میکشید) و [[زمین]] را فرش، خاکش را رختخواب و آبش را مشک [[ناب]] گرفتند (شب که موجودات بهخواب رفتند آنها سر از [[خواب]] ناز برگرفتند و با سوز و گداز تمام به [[مناجات]] و [[راز]] و نیاز با [[خدا]] پرداختند). [[قرآن]] را [[لباس]] و [[دعا]] را پیراهن [[جان]] خویش ساختند. [[دل]] از [[جهان]] (ناپایدار) برکندند و روش عیسی بن مریم {{ع}} را دنبال کردند. و اگر خواهی مثلی از عیسی بن مریم {{ع}} بیاورم، [[عیسی]] سنگ زیر سر مینهاد و جامه [[خشن]] میپوشید [و غذای ناگوار میخورد]. به هنگام [[گرسنگی]] نام خورشش، [[گرسنگی]] بود و در شبها چراغش، ماه و در زمستان سرپناهش خاور و باختر [[زمین]] و میوه و ریحانش همان بود که برای ستوران از [[زمین]] میروید. نه همسری داشت که فریفته او شود و نه فرزندی که برایش [[اندوهگین]] گردد. نه [[مالی]] داشت که به خود مشغولش دارد و نه آزمندی که سبب خواریاش باشد. مرکبش پاهایش بود و خادمش دستهایش<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۵۹</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۵۹۴-۵۹۶.</ref>.
| |
| | |
| | |
| *از [[حضرت عیسی]] {{ع}} در [[روایات]]، با واژههای گوناگون مانند [[وزیر]]، [[جانشین]]، [[فرمانده]] و مسؤول در [[حکومت]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} یاد شده است. [[حضرت عیسی]] {{ع}} به [[مهدی]] {{ع}} میگوید: من بهعنوان [[وزیر]] فرستاده شدهام نه [[امیر]]<ref>ملاحم ابن طاووس، ص ۸۳؛ فتن ابن حماد، ص ۱۶۰.</ref>. [[حضرت عیسی]] {{ع}} [[وزیر]] [[حضرت مهدی]] {{ع}}، پردهدار و [[جانشین]] آن [[حضرت]] است<ref>غایة المرام، ص ۶۹۷؛ حلیة الابرار، ج ۲، ص ۶۲۰.</ref>. [[حضرت عیسی]] {{ع}} [[هنگام ظهور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} از [[آسمان]] فرود میآید و در [[قدس]] پس از اعلام [[بیعت]] با [[حضرت مهدی]] {{ع}} پشت سر [[حضرت]] [[نماز]] میگذارد. پس از [[فتح]] غرب توسط [[حضرت]] و [[اسلام]] آوردن بیشتر [[مردم]] آن سامان، [[حضرت عیسی]] {{ع}} [[رحلت]] نموده و [[حضرت مهدی]] {{ع}} و [[مسلمانان]] بر پیکر او [[نماز]] میگذارند. بر طبق [[روایات]]، [[امام]] {{ع}} مراسم [[دفن]] و [[نماز خواندن]] بر [[بدن]] وی را آشکارا در حضور [[مردم]] انجام میدهد، تا همچون بار اول درباره او سخن ناروا نگویند. سپس پیکر [[پاک]] او را با پارچهای که دستبافت مادرش [[مریم]] {{ع}} است [[کفن]] نموده و در جوار مزار شریف مادرش، در [[قدس]] به [[خاک]] میسپارد<ref>عصر ظهور، علی کورانی، ص ۲۹.</ref>. در برخی [[روایات]] آمده که [[حضرت عیسی]] {{ع}}، جزو [[فرماندهان سپاه]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>الشیعه و الرجعه، ج ۱، ص ۱۶۷.</ref>. در ویژگی [[حضرت عیسی]] {{ع}} آمده است: او چنان ابهتی دارد که چون [[دشمن]] او را میبیند، به یاد [[مرگ]] میافتد؛ چنانکه گویی [[عیسی]] {{ع}} قصد جانش را کرده است<ref>فتن ابن حماد، ص ۱۶۱.</ref>. در برخی از [[روایات]] از [[حضرت عیسی]] {{ع}} بهعنوان مسؤول دریافت [[اموال]] [[حضرت قائم]] {{ع}} یاد شده است<ref>غایة المرام، ص ۶۹۷.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۰۹.</ref>.
| |
| | |
| ==حضرت عیسی در فرهنگنامه آخرالزمان==
| |
| *عیسی بن مریم یکی از [[پیامبران الهی]] است. او [[آخرین پیامبر]] [[صاحب]] [[شریعت]] است که پیش از [[رسول خدا]] [[محمد مصطفی]]{{صل}} برای زمینیان آمده است. در [[روایات]] [[آخرالزمان]] در بسیاری از [[احادیث]] از بازگشت [[حضرت عیسی]]{{ع}} در [[آخرالزمان]] و [[پیکار]] در [[لشکر]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} خبر داده شده است.
| |
| *[[مسیح]] عیسی بن مریم در [[دمشق]] از [[آسمان]] نازل میشود او هنگام [[طلوع فجر]] در حالی که آشکارا بر ابری سوار است، دو [[ملک]] او را [[همراهی]] میکنند و او دست خود را بر شانههای آنان نهاده است و دو جامه سرخ بر تن دارد فرود میآید. [[مردم]] به استقبال او خواهند آمد و فرود او را گرامی خواهند داشت، زیرا همان گونه که [[رسول خدا]]{{صل}} خبر داده است، او از [[آسمان]] به [[زمین]] آمده است. عیسی بن مریم مردی است [[جوان]]، سفید روی با موهایی حنایی که از میان سرش فرق گشوده است، او [[سلاح]] به دست میگیرد و [[صلیب]] را میشکند و خوکها (که [[مسیحیان]] [[حلال]] میدانند و میخورند) را میکشند. او به همراه [[یاران]] خود و [[اصحاب کهف]] به [[حضرت مهدی]]{{ع}} میپیوندد و با [[لشکر]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} پشت سر ایشان [[نماز]] میخواند. او [[وزارت]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} را به عهده میگیرد و معاون و پردهدار ایشان خواهد بود، او در میان [[مردم]] به [[عدالت]] [[حکم]] خواهد نمود و [[اموال]] را به [[عدالت]] و تساوی بین [[مردم]] تقسیم خواهد نمود. در دم مسیحایی او نیرویی عجیب نهفته است که علاوه بر زنده کردن مردگان، با استشمام آن هر کافری هلاک میشود. [[نفس]] او تا جایی که چشم کار میکند گسترده میشود. او به [[بیت المقدس]] میرود و به [[جنگ]] [[دجال]] برمیخیزد. [[دجال]] که همراه هفتاد هزار [[یهودی]] در [[فلسطین]] به سر میبرد، با دیدن او چون نمکی که در [[آب]] حل شود، به [[هلاکت]] میرسد و [[حضرت عیسی]]{{ع}} ضربتی به او میزند و او را در دروازه شرقی [[دمشق]] به [[قتل]] میرساند. یهودیها و مسیحیها نزد او میآیند، و هر کدام ادعا میکنند که [[یاوران]] او خواهند بود، اما [[حضرت عیسی]]{{ع}} آنان را [[تکذیب]] نموده و میگوید [[باران]] واقعی من [[مهاجران]] هستند و کسانی که از [[جنگ]] [[جان]] سالم به در بردهاند. [[یهودیان]] در زمان [[حضرت عیسی]]{{ع}} همگی کشته خواهند شد مگر آنکه [[ایمان]] بیاورند. [[حضرت عیسی]]{{ع}} پس از [[کشتن دجال]] [[چهل]] سال در [[دنیا]] [[زندگی]] خواهد کرد. در این [[چهل]] سال نه کسی میمیرد و نه کسی به [[مرضی]] [[مبتلا]] میشود و [[امنیت]] به طور کامل در [[زمین]] برقرار میشود<ref>ملاحم، ص ۸۲ و کنز العمال، ج ۱۴، ص ۲۹۵ و ۲۹۴ - ملاحم، ص ۸۶ - ۸۳ و ۹۷ و ۱۵۳ و ۱۵۲ و یأتی، ص ۴۸۷.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]. ص ۴۳۳.</ref>.
| |
| | |
| ==پرسش مستقیم==
| |
| *[[سرنوشت حضرت عیسی در زمان ظهور امام مهدی چگونه رقم میخورد؟ (پرسش)]]
| |
| | |
| {{پرسمان کلیات عصر ظهور}}
| |
| {{جستارهای وابسته}}
| |
| ==منابع==
| |
| * [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
| |
| * [[پرونده:13681049.jpg|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
| |
| * [[پرونده:13681151.jpg|22px]] [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
| |
| * [[پرونده:13681040.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|'''فرهنگنامه دینی''']]
| |
| | |
| ==پانویس==
| |
| {{یادآوری پانویس}}
| |
| {{پانویس2}}
| |
| {{امام مهدی}}
| |
| | |
| [[رده:مدخل]]
| |
| [[رده:امام مهدی]]
| |
| [[رده:عیسی بن مریم]]
| |
| [[رده:مدخل موعودنامه]]
| |
| [[رده:مدخل نهج البلاغه]]
| |
| [[رده:اعلام]]
| |
| [[رده:اتمام لینک داخلی]]
| |
