انفال: تفاوت میان نسخه‌ها

'''انفال'''، جمع نَفل به معنای افزون بر چیزی است. به نمازهای [[مستحب]] هم [[نافله]] گویند، چون علاوه بر [[واجبات]] است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)| فرهنگ‌نامه دینی]]، ص:۳۶.</ref>. انفال به معنای [[اموال عمومی|اموال]] و [[ثروت‌های عمومی]]؛ مانند کوه‌ها، جنگل‌ها، بستر رودخانه‌ها، معادن و سرزمین‌های بی‌صاحب است که اضافه بر مِلک و [[دارایی]] [[مردم]] است. به زمین‌ها و غنایمی هم که در [[جنگ]] با کفّار به دست [[مسلمانان]] می‌افتد و به زمین‌هایی که بدون درگیری به تصرّف [[مسلمان‌ها]] در می‌آید نیز انفال گفته می‌شود. انفال طبق آموزه های قرآن و حدیث، همه متعلّق به [[خدا]] و [[رسول]] و [[جانشین]] [[معصوم]] او (امام) یا در اختیار [[حکومت اسلامی]] در [[عصر غیبت]] است. [[اختیار]] این اموال و ثروت‌ها به دست [[پیشوای مسلمانان]] است و به عنوان پشتوانه [[حکومت]]، در جهت [[منافع]] عموم مورد استفاده قرار می‌گیرد. انفال، نام [[سوره]] هشتم [[قرآن]] است، چون در [[آیه]] اوّل این [[سوره]] از انفال بحث شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)| فرهنگ‌نامه دینی]]، ص:۳۶؛ [[سید رضا حسینی|حسینی سید رضا]]، [[سید جعفر صادقی فدکی|صادقی فدکی، سید جعفر]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص۱۵ - ۲۳.</ref>.