حقوق امام مهدی بر شیعیان چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

حقوق امام مهدی بر شیعیان چیست؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۰۵

۱۵٬۰۷۱ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۰

بدون خلاصۀ ویرایش

دیداریویکی‌متن

Saqi

مدیران

۱۹٬۴۱۸

ویرایش

@@ خط ۸: / خط ۸: @@
 | مدخل اصلی    = [[حقوق امام مهدی بر شیعیان]]
 | مدخل وابسته    =
-| پاسخ‌دهنده         = ۱ پاسخ
+| پاسخ‌دهنده         = ۳ پاسخ
 | پاسخ‌دهندگان       =
 }}
@@ خط ۵۵: / خط ۵۵: @@
 ::::::در پایان [[آرزو]] می‌کنیم که [[خداوند]] به همه ما [[توفیق]] [[شناخت]] و ادای کامل [[حقوق اهل بیت]] [[عصمت]] و [[طهارت]]؛ به ویژه [[امام عصر]] {{ع}} را ارزانی فرماید و در [[دنیا]] و [[آخرت]] ما را از [[فیض]] وجود این بزرگواران بهره‌مند سازد»<ref>[[ابراهیم شفیعی سروستانی|شفیعی سروستانی، ابراهیم]]، [[چشم به راه (کتاب)|چشم به راه]]، ص۱۶۳-۱۷۲.</ref>.
 {{پایان جمع شدن}}
+{{جمع شدن|۲. پژوهشگران مؤسسه آینده روشن؛}}
+[[پرونده:151828.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[پژوهشگران مؤسسه آینده روشن]]]]
+::::::'''[[پژوهشگران مؤسسه آینده روشن]]'''، در کتاب ''«[[مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها (کتاب)|مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها]]»'' در این‌باره گفته‌اند:
+::::::«برخی از حقوق [[امام مهدی]] {{ع}} بر مردم عبارت‌اند از:
+:::::*'''حق وجود و هستی''': خدا به یمن و برکت وجود [[حجت]] و ولی‌اش، مخلوقات را می‌آفریند و [[امامان]] واسطه آفرینش و فیض خدا هستند. در توقیعی از [[امام زمان]] {{ع}} می‌خوانیم: {{عربی|نَحْنُ صَنَائِعُ رَبِّنَا وَ الْخَلْقُ بَعْدُ صَنَائِعُنَا}}<ref>«ما دست پرورده خداییم و خلق دست پرورده ما هستند» الاحتجاج، طبرسی، ج۲، ص۲۷۸</ref>.
+::::::در توقیع دیگری [[امام زمان]] {{ع}} می‌فرمایند: امامان از خدا درخواست می‌کنند و او می‌آفریند. او به خاطر اجابت درخواست آن‌ها و تعظیم حق ایشان روزی می‌دهد<ref>الاحتجاج، طبرسی، ج۲، ص۲۸۴</ref>. در روایتی [[پیامبر]] {{صل}} می‌فرماید: {{عربی|يَا عَلِيٌّ! لَوْلَا نَحْنُ مَا خَلَقَ اللهُ آدَمَ وَلَا حَوَّاءَ وَلَا الْجَنَّةَ وَلَا النَّارَ وَلَا الْسَّمَاءَ وَلَا الْأَرْضَ}}<ref>«ای علی، اگر ما نبودیم خدا نه آدم و حوا، نه بهشت و جهنم و نه آسمان و زمین را خلق نمی‌کرد» [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص۲۵۴، ح۴</ref>.
+::::::در [[دعای]] ندبه می‌خوانیم: {{عربی|اَیْنَ السَّبَبُ الْمُتَّصِلُ بَیْنَ الاَرْضِ وَالسَّماءِ}}<ref>مفاتیح الجنان، دعای ندبه</ref>
+::::::کجاست کسی که واسطه اتصال فیض میان زمین و آسمان است؟ از این [[روایات]] استفاده می‌شود که ما در آفرینش، مدیون به [[امام عصر]] {{ع}} هستیم و او [[حق]] وجود بر ما دارد. ادای این حق در این است که هستی خود را فدای او و راهش کنیم و با تمام وجود برای ظهور او زمینه‌سازی کنیم. در [[دعای ندبه]] با گفتن بنفسی انت، پیمان اهدای جان و شهادت را با [[امام عصر]] {{ع}} می‌بندیم و هستی خود را به او هدیه می‌نماییم.
+:::::*'''حق بقاء''': بقای زمین و آسمان و حیات موجودات روی آن، بستگی به وجود حجت الهی دارد. چنان که اگر حجت خدا روی زمین نباشد، زمین اهلش را در خود می‌گیرد و از میان می‌برد. {{عربی|لولا الحجة لساخت الأرض بأهلها}}<ref>مستدرک سفینة البحار، شیخ علی نمازی شاهرودی، ص۲۷۸</ref>. [[امام مهدی]] {{ع}} کسی است که به بقای او، دنیا باقی است و به برکت او، مردم رزق و روزی می‌خورند و به وجود او، آسمان و زمین ثابت و پابرجا هستند. {{عربی|الْمَهْدِیُّ الْمُرْجَى الَّذِی بِبَقَائِهِ بَقِیَتِ الدُّنْیَا وَ بِیُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرَى وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الْأَرْضُ وَ السَّمَاءُ}}<ref>مفاتیح الجنان، دعای عدیله</ref>. ادای این حق به این است که روش زندگی مردم مورد رضایت [[امام زمان]] {{ع}} باشد؛ به طوری که اسباب ظهور او را فراهم سازند تا زندگی خود را در کنار [[امام زمان]] {{ع}} خود بگذارند و از وجود او کاملاً بهره‌مند گردند.
+::::::[[حق]]‌شناسی نسبت به کسی که حق حیات دارد در این است که موجبات حضور و ظهور او در جامعه جهانی فراهم آید. [[شیعه]] با دانستن چنین حقی وظیفه سنگینی دارد و نمی‌تواند به زندگی بی او راضی باشد. منتظر، غیبت او را غربت و تنهایی خود می‌شمارد و تلاش می‌نماید باقی عمرش را در زمان ظهور بگذارند، نه این که بدون هیچ احساس غربتی به زندگی روزمره خود ادامه دهد. قدم اول در ادای این حق، بالا بردن معرفت نسبت به دین و امام است. خودسازی و سپس ساخت جامعه منتظر، قدم‌های بعدی می‌باشند.
+:::::*'''حق نعمت''': خداوند متعال به برکت وجود امام، نعمت‌هایش را بر جهانیان فرو می‌ریزد. {{عربی|بِیُمنِهِ رُزِقَ الوَری‌}}؛ به برکت وجود امام است مردم روزی می‌خورند. درختان بارور، میوه‌ها رسیده، نهرها جاری، باران از آسمان می‌بارد و گیاه از زمین می‌روید. امام ولیّ نعمت ما می‌باشد. ادای این حق در این است که حقوق مالی خود، مانند خمس و زکات را بپردازیم، از فقرا دستگیری کنیم و به آنان احسان نماییم، و شاکر نعمات بی منتهای الهی باشیم.
+::::::به جای پرداختن به زندگی مادی، چشم و هم چشمی و فخرفروشی، تمام امکانات مادی خود را در راستای تحقق بخشیدن به اهداف مهدوی خرج کنیم و با فراهم سازی زمینه‌های نرم افزاری و سخت افزاری قیام مهدی {{ع}}، آن را تسریع بخشیم.
+:::::*'''حق هدایت و تعلیم''': امامان، هدایت‌گران بشر به حقیقت‌اند. در زیارت روز جمعه خطاب به [[امام زمان]] {{ع}} می‌گوییم: {{عربی| السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نُورَاللَّهِ الَّذِي يَهْتَدِي بِهِ الْمُهْتَدُونَ}}؛ سلام بر تو ای نور خدا که مردم به و سیله تو هدایت می‌یابند.
+::::::هدایت [[امامان]] به دو گونه است:
+:::::#'''هدایت ظاهری''': این هدایت توسط [[روایات]] منقول از آنان که به ما رسیده تحقق می‌یابد و با مراجعه به روایات می‌توان از هدایت آنان بهره جست؛
+:::::#'''هدایت باطنی''': آدمی با ایمان و عمل صالح و دست یابی به مراتب بالا و ویژه نفس خود می‌تواند به مقامی برسد که از هدایت باطنی امام بهره جوید و امام خود، او را به مقصد برساند. از این گونه هدایت گاه به ایصال الی المطلوب هم یاد می‌شود.
+::::::ادای این حق به آن است که:
+:::::#دین و روش زندگی را از امامان {{عم}} بگیریم و فریفته علم و فناوری مدرن نگردیم؛ چراکه علوم انسانی و ابسته به علوم طبیعی و تجربی نیستند؛
+:::::#علوم بشری غیرمتقن را با معارف والای [[اهل بیت]] {{عم}} درنیامیزیم و علوم بشری را بر معارف رسیده از [[امامان]] مقدم نسازیم؛
+:::::#در فهم معارف [[اهل بیت]] {{عم}} بکوشیم و در تمام شئون زندگی خود اجرا کنیم. در غیر این صورت دچار بلای عظیم می‌گردیم. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: {{عربی|بلیة الناس عظیمة، إن دعوناهم لم یجیبونا و إن ترکناهم لم یهتدوا بغیرنا}}<ref>الامالی، شیخ صدوق، ص۷۰۷</ref>. گرفتاری مردم بزرگ است، اگر آن‌ها را دعوت به حق کنیم، اجابت نمی‌کنند و اگر آن‌ها را رها کنیم به غیر ما هدایت نمی‌شوند<ref>بحار الانوار، ج۳، ص۹۹</ref>. زیرا هدایت تنها از طریق آنان امکان پذیر است.
+:::::*'''حق رهبری''': امام تنها فردی است که پس از [[پیامبر اعظم]] {{صل}} حق رهبری جامعه اسلامی و جهانی را دارد. اوست که همانند [[پیامبر]] {{صل}} از طرف خدا برای رهبری مردم منصوب می‌گردد. آیات و [[روایات]] زیادی همانند [[آیه اطاعت]]، [[ولایت]]، روایت غدیر، منزلت و ... بر این امر دلالت دارند. ادای این حق در این است که سکان داری رهبری جهانی را به دست با کفایت حضرت [[امام عصر]] {{ع}} بسپاریم و با همدلی، [[وحدت]]، و اقبال عمومی و بین المللی، رو به سوی او کنیم و مکاتب غربی و شرقی وایسم‌های رنگارنگ جهانی دل ما را نرباید. جامعه شیعی و منتظر باید با تحقق بخشیدن به چند امر، به ظهور و رهبری جهانی [[امام مهدی]] {{ع}} تسریع بخشد:
+:::::#[[وحدت]] و همدلی در امر [[ولایت]]؛ چنانچه در توقیع مبارک وارد شده: {{عربی|وَ لَوْ أَنَّ أَشْیاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَةُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَی حَقِّ الْمَعْرِفَةِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ بِنَا، فَمَا يَحْبِسُنَا عَنْهُمْ إِلَّا مَا يَتَّصِلُ بِنَا مِمَّا نَكْرَهُهُ وَ لَا نُؤْثِرُهُ مِنْهُم}}<ref>«اگر پیروان ما - که خدا آنان را در فرمان برداری از فرامین الهی توفیق دهد - یک دل بر پیمانی که بر ولایت ما بستند اتفاق می‌کردند، دیدار ظهور ما به تأخیر نمی‌افتاد و سعادت دیدار ما با معرفت کامل و راستی زودتر از این نصیب آنان می‌گشت؛ پس آن چه مانع این دیدار گشته، اعمال زشتی است که ما آن‌ها را ناپسند می‌شماریم و سزاوار پیروان خود نمی‌دانیم» الخرائج والجرائح، قطب الدین راوندی، ج۲، ص۹۰۳</ref>.
+:::::#اقبال عمومی به سوی منجی و [[حضرت مهدی]] {{ع}}؛
+:::::#آماده سازی یاران ویژه.
+:::::*'''حق پدری''': امام، پدر این امت است. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: {{عربی|أَنَا وَ عَلِيٌّ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّة}}<ref>علل الشرایع، شیخ صدوق، ج۱، ص۱۲۷</ref>.من و علی پدران این امت هستیم. حق پدر به فرزند، فرمان برداری، احترام ویژه و ... است. ما فرزندان [[امامت]] باید حق پدری را که [[امام عصر]] {{ع}} بر ما دارد بشناسیم و به آن جامه عمل بپوشانیم. از او اطاعت کنیم و موجبات رضایت او را فراهم سازیم. در [[روایات]] متعددی [[امام زمان]] {{ع}} از ما تقوا، ورع، صفات نیکوی اخلاقی و [[ولایت]] پذیری را خواسته است<ref>نک: شرح دعای ندبه، علوی طالقانی؛ ملکوت زمان در ارتباط با حضرت ولی عصر، مهدی قاسمی منفرد، ص ۵۵ - ۶۶ و...</ref>. ما نیز باید با تحقق بخشیدن این امور در سطح فردی و اجتماعی زندگی مان، تکلیف فرزندی مقام [[امامت]] را به شایستگی انجام دهیم.
+:::::*'''حق خویشاوندی با [[پیامبر]] {{صل}}''': [[امام مهدی]] {{ع}} هنگام ظهور ندا می‌دهد: {{عربی|وأسألکم بحق الله و رسوله و بحقی فإنّ لی علیکم حق القربی برسول الله}}<ref>«از شما می‌خواهم به حق خدا و حق رسولش و حق خودم بر شما که حق خویشاوندی پیامبر است.» الغیبة، نعمانی، ص۲۸۱</ref>. ادای این حق، دوستی امامان است؛ چنان که در آیه: {{متن قرآن|قُل لّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى}}قُل لَا أَسْأَلُکمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّاالْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَی ،<ref>«خدا به پیامبر دستور می‌دهد به مردم بگو: من پاداشی برای رسالت جز دوستی اهل بیتم نمی‌خواهم» سوره شوری، آیه۲۳</ref>. ثمره این محبت در صورتی که همراه با عمل گردد، دست‌یابی به [[حق]] و راه مستقیم و در نهایت سعادت است. آری شناخت حقوق امام موجب محبت و سپس عمل در راستای خواسته خدا و [[اهل بیت]] {{عم}} می‌شود.
+::::::ما شیعیان، دوست داران و منتظران [[امام مهدی]] {{ع}} وظیفه داریم تا حقوق امام را به خوبی بشناسیم. ما که حداقل برای گذراندن بهتر زندگی مادی خود مراتب گوناگون علم آموزی از دبستان، راهنمایی، دبیرستان، دانشگاه را در سالیان متمادی پی گیری می‌کنیم، آیا شایسته نیست در امام شناسی خود نیز مقداری بیندیشیم و برای شناخت آن مقداری تلاش نماییم؟!»<ref>[[مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها (کتاب)|مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها]]، ص ۱۳۳-۱۳۹.</ref>.
 {{پرسمان عصر غیبت کبری}}
 ==منبع‌شناسی جامع مهدویت==
@@ خط ۷۲: / خط ۱۰۳: @@
 [[رده:پرسش‌]]
 [[رده:پرسش‌های مهدویت]]
-[[رده:(اا): پرسش‌هایی با ۱ پاسخ]]
+[[رده:(ات): پرسش‌هایی با ۳ پاسخ]]
-[[رده:(اا): پرسش‌های مهدویت با ۱ پاسخ]]
+[[رده:(ات): پرسش‌های مهدویت با ۳ پاسخ]]
 [[رده:اتمام لینک داخلی]]