پرش به محتوا

دیدار امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - ']] صفحه ' به ']]، ص'
جز (جایگزینی متن - 'رده:اتمام لینک داخلی' به '')
جز (جایگزینی متن - ']] صفحه ' به ']]، ص')
خط ۱۸: خط ۱۸:
# در [[روایات]] بسیاری [[ائمه]]{{ع}} [[علت غیبت]] را [[ترس]] از کشته شدن یا [[مسموم]] شدن و خالی شدن [[زمین]] از [[حجت الله]] بیان کرده‌اند، علت‌های دیگری چون عدم [[بیعت]] با طاغوت‌های زمان نیز ذکر شده است که در جای خود بیان شده است؛ پس زمانی که [[علت غیبت]] و عدم دسترسی منتفی باشد، طبعاً برطرف شدن [[غیبت]]، لااقل برای مقطعی از زمان نیز ممکن خواهد بود و [[دیدار]] برای کسانی که چنین خوفی از سوی آنان نمی‌رود امکان‌پذیر است. در نامه‌ای که [[حضرت مهدی]]{{ع}} به [[شیخ مفید]] نوشتند خود چنین بیان می‌‌کنند: اگر [[شیعیان]] ما به خوبی به [[عهد]] خود وفا می‌‌نمودند و با هم یکدل بودند، [[سعادت]] [[دیدار]] ما از آنان ستانده نمی‌شد. در جای دیگر [[حضرت]] به ابن مهزیار فرمودند: [[مردم]] به واسطه این دچار [[غیبت امام]] شدند که به [[دنیاطلبی]] روی آوردند و بر [[ناتوانان]] [[تکبر]] نموده و [[صله رحم]] را قطع نمودند و [[گناهان]] را مرتکب شدند<ref>ر.ک: غیبت حضرت مهدی{{ع}}.</ref>.  
# در [[روایات]] بسیاری [[ائمه]]{{ع}} [[علت غیبت]] را [[ترس]] از کشته شدن یا [[مسموم]] شدن و خالی شدن [[زمین]] از [[حجت الله]] بیان کرده‌اند، علت‌های دیگری چون عدم [[بیعت]] با طاغوت‌های زمان نیز ذکر شده است که در جای خود بیان شده است؛ پس زمانی که [[علت غیبت]] و عدم دسترسی منتفی باشد، طبعاً برطرف شدن [[غیبت]]، لااقل برای مقطعی از زمان نیز ممکن خواهد بود و [[دیدار]] برای کسانی که چنین خوفی از سوی آنان نمی‌رود امکان‌پذیر است. در نامه‌ای که [[حضرت مهدی]]{{ع}} به [[شیخ مفید]] نوشتند خود چنین بیان می‌‌کنند: اگر [[شیعیان]] ما به خوبی به [[عهد]] خود وفا می‌‌نمودند و با هم یکدل بودند، [[سعادت]] [[دیدار]] ما از آنان ستانده نمی‌شد. در جای دیگر [[حضرت]] به ابن مهزیار فرمودند: [[مردم]] به واسطه این دچار [[غیبت امام]] شدند که به [[دنیاطلبی]] روی آوردند و بر [[ناتوانان]] [[تکبر]] نموده و [[صله رحم]] را قطع نمودند و [[گناهان]] را مرتکب شدند<ref>ر.ک: غیبت حضرت مهدی{{ع}}.</ref>.  
*علاوه بر این توضیحات، روایاتی نیز هست که دلالت صریح بر مشاهده [[حضرت]] در [[زمان غیبت]] دارد. از جمله روایتی که می‌‌فرماید همیشه در [[دوران غیبت کبری]] سی نفر همراه [[حضرت]] هستند. [[ابدال]] و [[اوتاد]]، گروهی هستند که در [[غیبت کبری]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} را می‌‌بینند و در کنار [[حضرت]] هستند<ref>ر.ک: ابدال، اوتاد، جایگاه حضرت مهدی{{ع}} در غیبت کبری.</ref>. حجر الأسود که به دست [[قرامطه]] ربوده شد و پس از سال‌ها آن را باز پس فرستادند به دست [[حضرت مهدی]]{{ع}} در جای خود [[نصب]] شد و [[مردم]] ایشان را می‌‌دیدند و حتی برخی می‌‌دانستند که او همان [[صاحب الامر]]{{ع}} است<ref>ر.ک: حجر الأسود.</ref>.  
*علاوه بر این توضیحات، روایاتی نیز هست که دلالت صریح بر مشاهده [[حضرت]] در [[زمان غیبت]] دارد. از جمله روایتی که می‌‌فرماید همیشه در [[دوران غیبت کبری]] سی نفر همراه [[حضرت]] هستند. [[ابدال]] و [[اوتاد]]، گروهی هستند که در [[غیبت کبری]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} را می‌‌بینند و در کنار [[حضرت]] هستند<ref>ر.ک: ابدال، اوتاد، جایگاه حضرت مهدی{{ع}} در غیبت کبری.</ref>. حجر الأسود که به دست [[قرامطه]] ربوده شد و پس از سال‌ها آن را باز پس فرستادند به دست [[حضرت مهدی]]{{ع}} در جای خود [[نصب]] شد و [[مردم]] ایشان را می‌‌دیدند و حتی برخی می‌‌دانستند که او همان [[صاحب الامر]]{{ع}} است<ref>ر.ک: حجر الأسود.</ref>.  
*[[امام صادق]]{{ع}} می‌‌فرماید: به درستی که برای [[صاحب الامر]]{{ع}} [[دو غیبت]] خواهد بود، که یکی از آن غیبت‌ها طولانی خواهد شد... کسی در آن [[غیبت]] از [[جایگاه]] [[حضرت]] با خبر نخواهد بود، حتی [[فرزندان]] او، اما خدمت‌گذاران او و کسانی که امور ایشان را بر عهده دارند از مکان ایشان با خبر هستند. در [[روایت]] دیگری فرموده‌اند در آن روزگار جز [[شیعیان]] خاص و [[دوستان]] ویژه [[حضرت]]، کسی از محل ایشان با خبر نیست<ref>نجم الثاقب: باب هشتم و بحار الانوار: ج ۵۲، ص ۱۵۱ و ج ۵۳، ص ۳۱۸.</ref>. اکنون با توجه به این توضیحات می‌‌توان گفت که مشاهده [[حضرت]] در [[زمان غیبت]] امکان‌پذیر است و نفی مشاهده مربوط به کسانی است که [[ادعای نیابت]] یا [[باب ]][[ارتباط با حضرت]] را دارند. برای [[آگاهی]] از حکایات بسیار شیرین و روح‌نواز کسانی که در [[غیبت کبری]] [[خدمت]] آن سرور عالمیان رسیده‌اند می‌‌توان به کتاب [[شریف]] [[نجم الثاقب]]، باب هفتم [[رجوع]] نموده. البته کتاب‌هایی که در این موضوع تدوین شده است بسیار است<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]] صفحه ۲۷۲-۲۷۳-۲۷۴-۲۷۵.</ref>.
*[[امام صادق]]{{ع}} می‌‌فرماید: به درستی که برای [[صاحب الامر]]{{ع}} [[دو غیبت]] خواهد بود، که یکی از آن غیبت‌ها طولانی خواهد شد... کسی در آن [[غیبت]] از [[جایگاه]] [[حضرت]] با خبر نخواهد بود، حتی [[فرزندان]] او، اما خدمت‌گذاران او و کسانی که امور ایشان را بر عهده دارند از مکان ایشان با خبر هستند. در [[روایت]] دیگری فرموده‌اند در آن روزگار جز [[شیعیان]] خاص و [[دوستان]] ویژه [[حضرت]]، کسی از محل ایشان با خبر نیست<ref>نجم الثاقب: باب هشتم و بحار الانوار: ج ۵۲، ص ۱۵۱ و ج ۵۳، ص ۳۱۸.</ref>. اکنون با توجه به این توضیحات می‌‌توان گفت که مشاهده [[حضرت]] در [[زمان غیبت]] امکان‌پذیر است و نفی مشاهده مربوط به کسانی است که [[ادعای نیابت]] یا [[باب ]][[ارتباط با حضرت]] را دارند. برای [[آگاهی]] از حکایات بسیار شیرین و روح‌نواز کسانی که در [[غیبت کبری]] [[خدمت]] آن سرور عالمیان رسیده‌اند می‌‌توان به کتاب [[شریف]] [[نجم الثاقب]]، باب هفتم [[رجوع]] نموده. البته کتاب‌هایی که در این موضوع تدوین شده است بسیار است<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۲۷۲-۲۷۳-۲۷۴-۲۷۵.</ref>.
==پرسش مستقیم==
==پرسش مستقیم==
== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==
۲۲۴٬۸۸۷

ویرایش