الوداع: تفاوت میان نسخه‌ها

*وداع دیگر با فرزندش [[امام سجاد]]{{ع}} بود که درون [[خیمه]] انجام گرفت. وداعی هم با دخترش سکینه داشت که بسی جانسوز بود و این در همان وداع آخر بود که [[حضرت]] با زخم‌هایی که از آنها [[خون]] می‌آمد برای خداحافظی به میان [[اهل بیت]] آمد و با جمله {{عربی|استعدوا للبلاء و اعلمواان الله تعالی حامیکم و حافظکم}} آنان را به [[صبر]] [[دعوت]] کرد<ref>مقتل الحسین،مقرم، ص ۳۳۷</ref> و چون خواست برای [[کارزار]] نهایی به میدان [[رود]]، همه را اینگونه خطاب کرد: {{متن حدیث| يَا سُكَيْنَةُ يَا فَاطِمَةُ يَا زَيْنَبُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَام‏}}<ref>معالی السبطین، ج ۲، ص ۲۵</ref> و این نشان [[دیدار]] آخر بود. [[اهل بیت]] چون [[یقین]] کردند که دیگر او را نخواهند دید، بشدت گریستند. آمدن [[زینب]] {{عم}} از پی [[برادر]] و بوسیدن زیر گلوی او و نیز صدا کردن سکینه، [[پدر]] را و درخواست اینکه مرا بر دامن بنشان و ...از جزئیات همین وداع است. [[روضه]] وداع ازسوزناکترین مرثیه‌های حادثه عاشوراست، و نیز وداع [[امام حسین]] با [[علی اکبر]]، آنگاه که عازم میدان بود. هنگام میدان رفتن یکایک [[اصحاب]]، با آن [[حضرت]] وداع می‌کردند وداعشان با [[سلام]] کردن بود که [[اذن میدان]] هم حساب می‌شد<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]] صفحه ۵۹.</ref>.