تهجد: تفاوت میان نسخه‌ها

تهجد در [[حیات]] [[دینی]] و [[معنوی]] [[پیامبر]] نقش ویژه‌ای دارد و [[پیش از بعثت]] این صفت تهجد در فراهم شدن [[موقعیت]] برای اتصال به [[وحی]] (تحنث) شرط ضروری است. به همین [[دلیل]] در تداوم این گونه زیستن باز همواره تأکید شده و با تعبیرهای چون بیدار شدن، پاسی از شب را به [[عبادت]] گذراندن و [[تسبیح]] و [[تقدیس]] کردن [[بیان]] شده است.

#[[وجوب]] [[نماز شب]] و تهجد بر [[پیامبر]] افزون بر [[واجبات]] دیگر {{متن قرآن|وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَكَ}}<ref>«و پاره‌ای از شب را بدان (نماز شب) بیدار باش که (نمازی) افزون برای توست باشد که پروردگارت تو را به جایگاهی ستوده  برانگیزد» سوره اسراء، آیه ۷۹.</ref>

#توصیه [[خداوند]] به [[پیامبر]] برای به پا داشتن نیمی از شب یا کمتر یا بیشتر از آن برای برای تهجد و [[عبادت]]: {{متن قرآن|قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا * نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا}}<ref>«شب را- جز اندکی- بپای خیز * نیمی از آن را یا اندکی از آن (نیمه) را کم کن!» سوره مزمل، آیه ۲-۳.</ref> [[تمجید]] [[خداوند]] از [[پیامبر]] و [[صحابه]] برای تهجد آنان در مقدار دوسوم شب یا کمتر و یا نیمی ازآن: {{متن قرآن|إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَى مِنْ ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَةٌ مِنَ الَّذِينَ مَعَكَ}}<ref>«بی‌گمان پروردگارت می‌داند که تو و دسته‌ای از کسانی که با تواند نزدیک به دو سوم شب و نیمه آن و یک سوم آن برمی‌خیزید؛ و خداوند شب و روز را اندازه می‌دارد، او معلوم داشت که شما هرگز آن را نمی‌توانید شمار کرد پس از شما در گذشت؛ اکنون آنچه میسّر است از قرآن» سوره مزمل، آیه ۲۰.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۳۶۷.</ref>.