غبطه: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - ':{{متن قرآن' به ': {{متن قرآن'
جز (جایگزینی متن - ':{{متن قرآن' به ': {{متن قرآن') |
|||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
*این [[فضیلت]]، در [[قرآن کریم]] به اسامیای چند، همچون: تلاش برای بهدست آوردن امور خیر، پیشیگرفتن به سوی آن، به سرعت به سوی خیر شتافتن، و [[مراقبه]]، نامیده شده است. | *این [[فضیلت]]، در [[قرآن کریم]] به اسامیای چند، همچون: تلاش برای بهدست آوردن امور خیر، پیشیگرفتن به سوی آن، به سرعت به سوی خیر شتافتن، و [[مراقبه]]، نامیده شده است. | ||
*معنای [[غبطه]] عبارت است از جلب [[فضائل]] و نعمتهای فردی و جمعی برای خود و دیگر همنوعان، تا در زمره [[نیکان]] و برگزیدگان قرار گیرند، و به [[برترین]] مدارج کمال واصل شوند؛ در عین حال، بههیچ وجه بهدنبال زدودن [[نعمتها]] از دیگران - که پیش از او به آن نعت رسیدهاند- نخواهد بود. این نکته، تفاوت میان [[رذیلت]] [[حسد]] و [[فضیلت]] [[غبطه]] را [[آشکار]] خواهد ساخت<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۴۳۹.</ref>. | *معنای [[غبطه]] عبارت است از جلب [[فضائل]] و نعمتهای فردی و جمعی برای خود و دیگر همنوعان، تا در زمره [[نیکان]] و برگزیدگان قرار گیرند، و به [[برترین]] مدارج کمال واصل شوند؛ در عین حال، بههیچ وجه بهدنبال زدودن [[نعمتها]] از دیگران - که پیش از او به آن نعت رسیدهاند- نخواهد بود. این نکته، تفاوت میان [[رذیلت]] [[حسد]] و [[فضیلت]] [[غبطه]] را [[آشکار]] خواهد ساخت<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۴۳۹.</ref>. | ||
*[[راغب اصفهانی]] در "[[مفردات ألفاظ القرآن الکریم]]" گوید: "منافسه عبارت است از تلاش [[انسان]] برای شبیه شدن به بزرگان و پیوستن به آنان، بدون آنکه به دیگران ضرری رساند. همانگونه که در این [[آیه شریفه]] آمده است:{{متن قرآن|وَفِي ذَلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ}}<ref>«و در چنین چیزی رغبتکنندگان باید رغبت کنند» سوره مطففین، آیه ۲۶.</ref>؛ و در این [[آیه شریفه]] نیز: {{متن قرآن|سَابِقُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ}}<ref>«به سوی آمرزشی از پروردگارتان و بهشتی پیشگام شوید» سوره حدید، آیه ۲۱.</ref><ref>مفردات الفاظ القرآن الکریم، ص۵۰۱.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۴۳۹.</ref>. | *[[راغب اصفهانی]] در "[[مفردات ألفاظ القرآن الکریم]]" گوید: "منافسه عبارت است از تلاش [[انسان]] برای شبیه شدن به بزرگان و پیوستن به آنان، بدون آنکه به دیگران ضرری رساند. همانگونه که در این [[آیه شریفه]] آمده است: {{متن قرآن|وَفِي ذَلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ}}<ref>«و در چنین چیزی رغبتکنندگان باید رغبت کنند» سوره مطففین، آیه ۲۶.</ref>؛ و در این [[آیه شریفه]] نیز: {{متن قرآن|سَابِقُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ}}<ref>«به سوی آمرزشی از پروردگارتان و بهشتی پیشگام شوید» سوره حدید، آیه ۲۱.</ref><ref>مفردات الفاظ القرآن الکریم، ص۵۰۱.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۴۳۹.</ref>. | ||
*[[قرآن کریم]] را اهتمامی شگرف به این [[فضیلت]] انسانساز است؛ به این چند [[آیه]] [[مبارک]] بنگرید: | *[[قرآن کریم]] را اهتمامی شگرف به این [[فضیلت]] انسانساز است؛ به این چند [[آیه]] [[مبارک]] بنگرید: | ||
#{{متن قرآن|وَفِي ذَلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ}}<ref>«و در چنین چیزی رغبتکنندگان باید رغبت کنند» سوره مطففین، آیه ۲۶.</ref>؛ | #{{متن قرآن|وَفِي ذَلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ}}<ref>«و در چنین چیزی رغبتکنندگان باید رغبت کنند» سوره مطففین، آیه ۲۶.</ref>؛ | ||