مودت اهل بیت: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[رهبر]] معظم [[انقلاب]] می‌فرماید: [[مودت]] برای چیست؟ این [[مودت]]، پشتوانه است. اگر این [[مودت]] نباشد، همان بلائی بر سر [[امت اسلامی]] خواهد آمد که در دوران‌های اول بر سر یک عده‌ای آمد که همین [[مودت]] را کنار گذاشتند؛ به تدریج [[اطاعت]] و [[ولایت]] هم کنار گذاشته شد. بحث [[مودت]] خیلی مهم است. این [[مودت]]، با این ارتباطات [[عاطفی]] حاصل می‌شود؛ ماجرای مصیبت‌های این‌ها را گفتن، یک [[جور]] ایجاد ارتباط [[عاطفی]] است؛ ماجرای [[مناقب]] این‌ها و [[فضائل]] این‌ها را گفتن، یک [[جور]] دیگر پیوند [[عاطفی]] است<ref>بیانات رهبر معظم انقلاب در دیدار با جمعی از طلاب و روحانیون ۲۲/۹/۱۳۸۸. </ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۲-۸۳.</ref>.

*شما در [[قرآن]] هم ملاحظه می‌کنید که [[اجر رسالت]]، [[محبت]] و [[مودت]] در [[قربی]] است؛ {{متن قرآن|قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى}}<ref>«بگو: برای این (رسالت) از شما مزدی نمی‌خواهم جز دوستداری خویشاوندان (خود) را» سوره شوری، آیه ۲۳.</ref>. این خیلی نکته مهمی است که باید به آن توجه داشت. خدشه‌دار کردن این [[محبت]] به هر شکلی و به هر صورتی، [[خیانت]] به جریان [[عظیم]] [[محبت]] [[اهل بیت]]{{عم}} و [[پیروی]] [[اهل بیت]]{{عم}} است. این [[محبت]] را باید حفظ کنید<ref>بیانات رهبر معظم انقلاب در سالروز ولادت حضرت فاطمه زهرا{{س}} ۱۳/۳/۱۳۸۹.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۳.</ref>.

*[[مودت]] به [[اهل بیت]]{{عم}} دارای جلوه‌هایی متعدد است:

*'''۱. [[ترویج]] [[فضایل اهل بیت]]{{عم}}:''' [[ترویج]] [[فضایل اهل بیت]]{{عم}} از جلوه‌های [[مودت]] به آنهاست. [[امام صادق]]{{ع}} به [[عبدالله بن جندب]] می‌فرمایند: [[خدا]] [[رحمت]] کند قومی را که چراغ و مشعل بودند. [[مردمان]] را، با [[اعمال]] خود و تلاش خود، به سوی ما [[دعوت]] می‌کردند و همه [[قدرت]] خویش را بکار می‌بردند و از کسانی نبودند که [[اسرار]] ما را فاش نمایند<ref>{{متن حدیث|رَحِمَ اللَّهُ قَوْماً كَانُوا سِرَاجاً وَ مَنَاراً كَانُوا دُعَاةً إِلَيْنَا بِأَعْمَالِهِمْ وَ مَجْهُودِ طَاقَتِهِمْ لَيْسُوا كَمَنْ يُذِيعُ أَسْرَارَنَا}}؛ تحف العقول، ص۳۰۱.</ref>.

*در روایتی از [[امیرمؤمنان]] آمده است که فرمودند: [[خداوند]] شیعیانی برای ما [[برگزیده]] است که در [[شادی]] ما شاد و در [[غم]] ما غمگین‌اند و [[مال]] و جانشان را در راه ما هزینه می‌کنند. آنان از ما و به‌سوی مایند<ref>{{متن حدیث|وَ يَفْرَحُونَ بِفَرَحِنَا وَ يَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا وَ يَبْذُلُونَ أَمْوَالَهُمْ وَ أَنْفُسَهُمْ فِينَا أُولَئِكَ مِنَّا وَ إِلَيْنَا}}؛ بحارالأنوار، ج۶۵، ص۱۷.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۴.</ref>.

*[[حضرت رضا]]{{ع}} در [[حدیثی]] می‌فرمایند: هر که یاد [[مصیبت]] ما کند و بگرید و بداند با ما چه کردند [[روز قیامت]] با ما و در درجه ما است و هر که یاد [[مصیبت]] ما کند و بگرید و بگریاند دیده‌اش گریان نشود؛ روزی که همه دیده‌ها گریانست و هر که بنشیند در [[مجلسی]] که امر ما در آن زنده می‌شود، دلش نمیرد؛ روزی که [[دل‌ها]] بمیرد<ref>{{متن حدیث|مَنْ تَذَكَّرَ مُصَابَنَا وَ بَكَى لِمَا ارْتُكِبَ مِنَّا كَانَ مَعَنَا فِي دَرَجَتِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ مَنْ ذُكِّرَ بِمُصَابِنَا فَبَكَى وَ أَبْكَى لَمْ تَبْكِ عَيْنُهُ يَوْمَ تَبْكِي الْعُيُونُ وَ مَنْ جَلَسَ مَجْلِساً يُحْيَا فِيهِ أَمْرُنَا لَمْ يَمُتْ قَلْبُهُ يَوْمَ تَمُوتُ الْقُلُوبُ}}؛ الأمالی، ص۷۳.</ref>.

===آثار [[تبیین]] [[مناقب اهل بیت]]{{عم}} و [[عزاداری]] برای آنها===

*شرکت در مراسم مذهبی و [[عزاداری]] [[سالار شهیدان]]، فواید و [[منافع]] بسیار دارد: