←مودت به اهل بیت
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
==[[مودت به اهل بیت]]== | ==[[مودت به اهل بیت]]== | ||
*[[مودت]] به [[اهل بیت]]{{عم}} دارای جلوههایی متعدد است: | *[[مودت]] به [[اهل بیت]]{{عم}} دارای جلوههایی متعدد است: | ||
*'''۱. [[ترویج]] [[فضایل اهل بیت]]{{عم}}:''' [[ترویج]] [[فضایل اهل بیت]]{{عم}} از جلوههای [[مودت]] به آنهاست. [[امام صادق]]{{ع}} به [[عبدالله بن جندب]] میفرمایند: [[خدا]] [[رحمت]] کند | *'''۱. [[ترویج]] [[فضایل اهل بیت]]{{عم}}:''' [[ترویج]] [[فضایل اهل بیت]]{{عم}} از جلوههای [[مودت]] به آنهاست. [[امام صادق]]{{ع}} به [[عبدالله بن جندب]] میفرمایند: [[خدا]] [[رحمت]] کند قومیرا که چراغ و مشعل بودند. [[مردمان]] را، با [[اعمال]] خود و تلاش خود، به سوی ما [[دعوت]] میکردند و همه [[قدرت]] خویش را بکار میبردند و از کسانی نبودند که [[اسرار]] ما را فاش نمایند<ref>{{متن حدیث|رَحِمَ اللَّهُ قَوْماً كَانُوا سِرَاجاً وَ مَنَاراً كَانُوا دُعَاةً إِلَيْنَا بِأَعْمَالِهِمْ وَ مَجْهُودِ طَاقَتِهِمْ لَيْسُوا كَمَنْ يُذِيعُ أَسْرَارَنَا}}؛ تحف العقول، ص۳۰۱.</ref>. | ||
*ما [[شیعیان]] منسوب به [[پیروی | *ما [[شیعیان]] منسوب به [[پیروی از اهل بیت]]{{عم}} هستیم از این رو، باید موجب [[زینت]] [[اهل بیت]]{{عم}} باشیم، نه مایه [[شرمساری]] آنان<ref>{{متن حدیث|إِنَّكُمْ قَدْ نُسِبْتُمْ إِلَيْنَا كُونُوا لَنَا زَيْناً وَ لَا تَكُونُوا شَيْناً}}</ref> و باید میان [[مردم]] مانند [[اصحاب]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} باشیم<ref>{{متن حدیث|كُونُوا مِثْلَ أَصْحَابِ عَلِيٍّ{{ع}} فِي النَّاسِ}}؛بحارالأنوار، ج۸۵، ص۱۱۹.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۳-۸۴.</ref>. | ||
*'''[[تذکر]]:''' در [[ترویج]] [[فضائل اهل بیت]]{{عم}} و [[دعوت]] [[مردم]] بهسوی آنها نباید از | *'''[[تذکر]]:''' در [[ترویج]] [[فضائل اهل بیت]]{{عم}} و [[دعوت]] [[مردم]] بهسوی آنها نباید از حد [[اعتدال]] بیرون برویم و به [[غلو]] برسیم؛ همانگونه که [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: مبادا درباره ما غلوّ کنید بدانید ما [[بندگان]] مورد توجه خداییم و در [[فضل]] ما هر چه خواستید بگویید. هر که ما را [[دوست]] میدارد، عمل ما را انجام دهد و باید از [[ورع]] کمک بگیرد <ref>{{متن حدیث|إِيَّاكُمْ وَ الْغُلُوَّ فِينَا قُولُوا إِنَّا عَبِيدٌ مَرْبُوبُونَ وَ قُولُوا فِي فَضْلِنَا مَا شِئْتُمْ مَنْ أَحَبَّنَا فَلْيَعْمَلْ بِعَمَلِنَا وَ لْيَسْتَعِنْ بِالْوَرَعِ}}؛ بحارالأنوار، ج۱۰، ص۹۲.</ref>. | ||
*[[رهبر]] معظم [[انقلاب]] میفرماید: این [[مسئولیت]] به عهده ماست که هر چه میتوانیم، در جهت معرفی [[اهل بیت]]{{عم}} و روشن کردن راه | *[[رهبر]] معظم [[انقلاب]] میفرماید: این [[مسئولیت]] به عهده ماست که هر چه میتوانیم، در جهت معرفی [[اهل بیت]]{{عم}} و روشن کردن راه آنها و متشکل کردن [[پیروان]] آنها و [[هدایت]] بچههای [[شیعی]] به سمت [[اهداف]] [[اهل بیت]]{{عم}} تلاش کنیم<ref>بیانات رهبر معظم انقلاب در دیدار با اعضای شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت{{عم}} ۴/۷/۱۳۷۰.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۴.</ref>. | ||
*'''۲. [[تبیین]] [[مناقب اهل بیت]]{{عم}} ([[عزاداری]]):''' ذکر [[مناقب اهل بیت]]{{عم}} و احساس تألم و [[اندوه]] در مصایب آنان از جلوهای [[مودت]] به آنها و [[بغض]] به [[دشمنان]] آنهاست. [[عزاداری]] سیّد [[شهیدان]] [[امام حسین|حضرت اباعبدالله الحسین]]{{ع}} نمونه برجسته این ماجراست. | *'''۲. [[تبیین]] [[مناقب اهل بیت]]{{عم}} ([[عزاداری]]):'''[[ذکر]] [[مناقب اهل بیت]]{{عم}} و [[احساس]] تألم و [[اندوه]] در [[مصایب]] آنان از جلوهای [[مودت]] به آنها و [[بغض]] به [[دشمنان]] آنهاست. [[عزاداری]] سیّد [[شهیدان]] [[امام حسین|حضرت اباعبدالله الحسین]]{{ع}} نمونه برجسته این ماجراست. | ||
*در روایتی از [[امیرمؤمنان]] آمده است که فرمودند: [[خداوند]] شیعیانی برای ما [[برگزیده]] است که در [[شادی]] ما شاد و در [[غم]] ما غمگیناند و [[مال]] و جانشان را در راه ما هزینه میکنند. آنان از ما و بهسوی مایند<ref>{{متن حدیث|وَ يَفْرَحُونَ بِفَرَحِنَا وَ يَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا وَ يَبْذُلُونَ أَمْوَالَهُمْ وَ أَنْفُسَهُمْ فِينَا أُولَئِكَ مِنَّا وَ إِلَيْنَا}}؛ بحارالأنوار، ج۶۵، ص۱۷.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۴.</ref>. | *در روایتی از [[امیرمؤمنان]] آمده است که فرمودند: [[خداوند]] شیعیانی برای ما [[برگزیده]] است که در [[شادی]] ما شاد و در [[غم]] ما غمگیناند و [[مال]] و جانشان را در راه ما هزینه میکنند. آنان از ما و بهسوی مایند<ref>{{متن حدیث|وَ يَفْرَحُونَ بِفَرَحِنَا وَ يَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا وَ يَبْذُلُونَ أَمْوَالَهُمْ وَ أَنْفُسَهُمْ فِينَا أُولَئِكَ مِنَّا وَ إِلَيْنَا}}؛ بحارالأنوار، ج۶۵، ص۱۷.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۴.</ref>. | ||
*[[حضرت رضا]]{{ع}} در [[حدیثی]] میفرمایند: هر که یاد [[مصیبت]] ما کند و بگرید و بداند با ما چه کردند [[روز قیامت]] با ما و در درجه ما است و هر که یاد [[مصیبت]] ما کند و بگرید و بگریاند دیدهاش گریان نشود؛ روزی که همه دیدهها گریانست و هر که بنشیند در [[مجلسی]] که امر ما در آن زنده میشود، دلش نمیرد؛ روزی که [[دلها]] بمیرد<ref>{{متن حدیث|مَنْ تَذَكَّرَ مُصَابَنَا وَ بَكَى لِمَا ارْتُكِبَ مِنَّا كَانَ مَعَنَا فِي دَرَجَتِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ مَنْ ذُكِّرَ بِمُصَابِنَا فَبَكَى وَ أَبْكَى لَمْ تَبْكِ عَيْنُهُ يَوْمَ تَبْكِي الْعُيُونُ وَ مَنْ جَلَسَ مَجْلِساً يُحْيَا فِيهِ أَمْرُنَا لَمْ يَمُتْ قَلْبُهُ يَوْمَ تَمُوتُ الْقُلُوبُ}}؛ الأمالی، ص۷۳.</ref>. | *[[حضرت رضا]]{{ع}} در [[حدیثی]] میفرمایند: هر که یاد [[مصیبت]] ما کند و بگرید و بداند با ما چه کردند [[روز قیامت]] با ما و در [[درجه]] ما است و هر که یاد [[مصیبت]] ما کند و بگرید و بگریاند دیدهاش گریان نشود؛ روزی که همه دیدهها گریانست و هر که بنشیند در [[مجلسی]] که امر ما در آن زنده میشود، دلش نمیرد؛ روزی که [[دلها]] بمیرد<ref>{{متن حدیث|مَنْ تَذَكَّرَ مُصَابَنَا وَ بَكَى لِمَا ارْتُكِبَ مِنَّا كَانَ مَعَنَا فِي دَرَجَتِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ مَنْ ذُكِّرَ بِمُصَابِنَا فَبَكَى وَ أَبْكَى لَمْ تَبْكِ عَيْنُهُ يَوْمَ تَبْكِي الْعُيُونُ وَ مَنْ جَلَسَ مَجْلِساً يُحْيَا فِيهِ أَمْرُنَا لَمْ يَمُتْ قَلْبُهُ يَوْمَ تَمُوتُ الْقُلُوبُ}}؛ الأمالی، ص۷۳.</ref>. | ||
==آثار [[تبیین]] [[مناقب اهل بیت]]{{عم}} و [[عزاداری]] برای آنها== | ==آثار [[تبیین]] [[مناقب اهل بیت]]{{عم}} و [[عزاداری]] برای آنها== | ||