شوری‌: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[شوری‌ در قرآن]] - [[شوری‌ در حدیث]] - [[شوری‌ در نهج البلاغه]] - [[شوری‌ در کلام اسلامی]] - [[شوری‌ در عرفان اسلامی]]| پرسش مرتبط  = شوری‌ (پرسش)}}

== مقدمه ==

* [[آیین اسلام]] بر [[مشورت]] در امور فردی و جمعی ارجی ویژه می‌نهد. [[قرآن کریم]] سوره‌ای به نام "شوری‌" دارد که [[مشورت]] را در شمار فرائض [[اخلاقی]] و [[روحیات]] [[معنوی]] آورده است. بنای [[حکومت]] اسلامی‌ نیز بر [[مشورت]] و دوری از [[استبداد]] و خودرأیی است و [[حاکمان]] [[اسلامی]] باید از مشورتِ [[مشاوران]] کارآزموده و [[آگاه]] بهره‌مند باشند. البته [[پیروی]] از [[رأی]] آنان برای [[حاکم]] الزامی نیست و او می‌تواند به تشخیص خود عمل کند. [[حکومت]] [[پیامبر]] {{صل}} در [[مدینه]] از نخستین حکومت‌های [[سیاسی]] مبتنی بر شوری‌ بود و [[خداوند]] در [[قرآن کریم]] [[مسلمانان]] آن روزگار را اهل [[مشورت]] می‌خواند<ref>{{متن قرآن|وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ}}؛ سوره شوری، آیه ۳۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 315.</ref>.

* [[مشورت]] در [[اسلام]] چنان ارجمند است که [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[معصوم]] خویش- که به منبع [[دانش غیبی]] متصل است- [[فرمان]] می‌دهد با [[اصحاب]]، [[مشورت]] کند<ref>{{متن قرآن|فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۱۵۹.</ref>. [[پیامبر اسلام]] {{صل}} هر چند در امور مهم، تصمیم نهایی را خود می‌گرفت، به نظر دیگران نیز در تصمیم‌های خود نقشی می‌داد<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 315.</ref>.

* [[مشورت]] در جایی که [[خداوند]] [[تکلیف]] چیزی را روشن کرده و [[انسان]] را موظف ساخته است به آن عمل کند، روا نیست. به عنوان نمونه، نمی‌توان [[اصول دین]] را به [[مشورت]] گذاشت یا نمی‌توان چگونگی نمازگزاردن را از راه [[مشورت]] با [[مؤمنین]] معین کرد. [[خداوند]] بنابر مصالحی تصمیم‌گیری در برخی امور را برای خود محفوظ داشته و اختیاری به [[انسان]] نداده است. در چنین اموری [[انسان]] [[قادر]] نیست با [[مشورت]] به [[مصلحت]] خویش و [[جامعه انسانی]] راه بیابد. مثلًا تعیین شخص [[امام]] [[معصوم]] از گذر [[مشورت]] روا نیست. این کار بر عهده [[خداوند]] است؛ زیرا [[امام]] باید دارای شرایطی مانند [[عصمت]] باشد و بازشناختن کسی که از این خصیصه برخوردار است، در [[توان]] [[انسان]] نیست. از این رو، [[مشورت]] برای [[تعیین امام]] کاری بی‌فایده است. شوری‌ و [[مشورت]] تنها در اموری روا است که سودی برساند و کارگشایی بکند و [[نص]] و [[فرمان]] صریحی از [[خداوند]] یا [[بندگان]] معصومش در دست نباشد<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 315.</ref>.

== منابع ==

== پانویس ==