دلیل عقلی بر وجود امام مهدی چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

::::::به بیان دیگر تا وقتی که [[تکلیف]] ثابت است و مکلفانی وجود دارند، عده‌ای هستند که [[مصون از خطا]] نیستند و باید [[امام]] [[معصوم]] و [[پیشوایی]] وجود داشته باشد تا آنها را [[هدایت]] کند و [[زمین]] بدون [[انسان کامل]] مانند جسم بدون [[روح]] است.

::::::[[شیخ]] [[اشراق]] نیز درباره [[وجوب]] [[امامت]] می‌نویسد: "[[جهان]] هیچ‌گاه از [[حکمت]] و از وجود کسی که دارای [[حکمت]] باشد و حجج و [[بینات]] [[خدا]] نزد او باشد، خالی نبوده است و این چنین کسی [[خلیفه]] خداست و تا [[زمین]] و [[آسمان]] برپاست، چنین خواهد بود... و [[زمین]] هرگز از چنین انسانی تهی نخواهد بود... این که می‌گویم [[ریاست]] با اوست مقصودم [[حکومت]] ظاهری او نیست بلکه گاهی در نهایت پنهانی ([[غیبت]]) به سر می‌برد و این [[امام]] همان کسی است که [[مردم]] او را [[قطب]] می‌نامند. [[ریاست]] [[جامعه]] با این [[انسان]] است اگرچه نشانی از او در دست نباشد"<ref>حکمة الاشراق، از مجموعه مصنفات شیخ اشراق، ج ۱، ص ۱۱ و ۱۲.</ref>.

::::::بنابراین اصل [[امامت]] و این که در هر زمان باید [[امام]] [[معصوم]] باشد تا [[حجت خداوند]] بر روی [[زمین]] باشد، محتاج [[دلیل عقلی]] است، ولی اینکه آیا [[امام مهدی|امام زمان]] {{ع}} به [[دنیا]] آمده و [[فرزند]] کیست یا [[القاب]] و اسماء ایشان چیست، محتاج [[دلیل نقلی]] است و [[عقل]] اقتضا می‌کند که از [[دلیل نقلی]] استفاده کنیم و چون وجود [[امام مهدی]] {{ع}} با [[ادله]] [[نقلی]] [[متواتر]] اثبات شده است و متواترات یکی از بدیهیات است، بنابراین می‌توان گفت که وجود [[احادیث متواتر]] در [[دین]] [[اسلام]] و حتی در سایر [[ادیان]] بر وجود [[امام مهدی]] {{ع}} و اذهان مورّخین و علمای [[شیعه]] و [[سنّی]] بر تولّد آن [[حضرت]] در قرن سوّم همگی دلائلی هستند که مستند به [[ادله عقلی]] می‌باشند. در ذیل به یک [[روایت]] اشاره می‌شود تا نمونه‌ای از صدها [[روایت]] باشد.

::::::{{عربی|"عَنْ أَبِي غَانِمٍ الْخَادِمِ قَالَ: وُلِدَ لِأَبِي مُحَمَّدٍ {{ع}} وَلَدٌ فَسَمَّاهُ مُحَمَّداً فَعَرَضَهُ عَلَى أَصْحَابِهِ يَوْمَ الثَّالِثِ وَ قَالَ: هَذَا صَاحِبُكُمْ مِنْ بَعْدِي وَ خَلِيفَتِي عَلَيْكُمْ وَ هُوَ الْقَائِمُ الَّذِي تَمْتَدُّ إِلَيْهِ الْأَعْنَاقُ بِالانْتِظَارِ فَإِذَا امْتَلَأَتِ الْأَرْضُ جَوْراً وَ ظُلْماً خَرَجَ فَمَلَأَهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا"}}<ref>علّامه مجلسى، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۵، دار احیاء التراث العربى، بیروت، ۱۴۰۳ ه.ق.</ref>؛ ابو [[غانم]] خادم می‌گوید: برای [[امام عسکری|ابو محمّد]] {{ع}} فرزندی به [[دنیا]] آمد که نامش را "[[محمّد]]" گذاشت و روز سوم او را بر یارانش نمایاند و فرمود: بعد از من این [[امام]] شما و [[جانشین]] من است، او همان [[قائم]] است که همگان [[منتظر]] اویند. پس زمانی که [[زمین]] از [[جور]] و [[ظلم]] پر گشت، [[قیام]] کند و آن را پر از [[قسط]] و [[عدل]] کند.»<ref>[[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۹۱-۹۵.</ref>.