|
|
| خط ۱۸۲: |
خط ۱۸۲: |
| ==[[علم]] و [[حکمت امام]]== | | ==[[علم]] و [[حکمت امام]]== |
| *بنابر [[روایات]]، [[امام علی]]{{ع}} از [[دانش]] [[لدنی]] بهرهمند بوده؛ دانشی که از سوی [[خداوند]] [[افاضه]] میگردد. از [[روایات]] بسیاری برمیآید [[دانش امام علی]]{{ع}} از همه [[مردم]] ـ جز [[پیامبر]] {{صل}} ـ بیشتر بوده است<ref>شیخ مفید، الارشاد، ۲۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۹۸.</ref> [[آگاهی]] از [[علوم]] مختلف و پیشگوییهای [[حضرت]] نشان از [[دانش]] فراوان اوست<ref>ر.ک: دانشنامۀ امام علی، ج ۱۱ ص ۱۸۵.</ref>. چنانچه [[پیامبر]] فرمودند: {{متن حدیث|أَنَا مَدِینَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِیٌّ بَابُهَا}}<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه ج ۲۷ ص ۳۴.</ref>. به تصریح [[مفسرین]] [[آیه علم الکتاب]] ([[سوره]] رعد [[آیه]] ۴۳) در مورد او نازل شده است<ref>تفسیر قمی، ج ۱ ص ۳۶۷؛ تفسیر صافی ج ۳ ص ۷۷؛ کنز الدقائق ج ۶ ص ۴۸۰.</ref>. | | *بنابر [[روایات]]، [[امام علی]]{{ع}} از [[دانش]] [[لدنی]] بهرهمند بوده؛ دانشی که از سوی [[خداوند]] [[افاضه]] میگردد. از [[روایات]] بسیاری برمیآید [[دانش امام علی]]{{ع}} از همه [[مردم]] ـ جز [[پیامبر]] {{صل}} ـ بیشتر بوده است<ref>شیخ مفید، الارشاد، ۲۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۹۸.</ref> [[آگاهی]] از [[علوم]] مختلف و پیشگوییهای [[حضرت]] نشان از [[دانش]] فراوان اوست<ref>ر.ک: دانشنامۀ امام علی، ج ۱۱ ص ۱۸۵.</ref>. چنانچه [[پیامبر]] فرمودند: {{متن حدیث|أَنَا مَدِینَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِیٌّ بَابُهَا}}<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه ج ۲۷ ص ۳۴.</ref>. به تصریح [[مفسرین]] [[آیه علم الکتاب]] ([[سوره]] رعد [[آیه]] ۴۳) در مورد او نازل شده است<ref>تفسیر قمی، ج ۱ ص ۳۶۷؛ تفسیر صافی ج ۳ ص ۷۷؛ کنز الدقائق ج ۶ ص ۴۸۰.</ref>. |
| ==اول [[مظلوم]] عالم==
| |
| *[[دوستان]] [[جاهل]] و [[دشمنان]] [[آگاه]] با [[بیمهری]] با ایشان [[رفتار]] کرده تا آنجا که در زمان [[حیات]] و پس از [[شهادت]]، [[مظلومترین]] فرد [[تاریخ اسلام]] بود<ref>ر.ک: [[عبدالله محمدی|محمدی، عبدالله]]، [[امیر مؤمنان علی (کتاب)|امیر مؤمنان علی؛ چلچراغ حکمت]] صفحه ۱۰۷ تا۱۰۹.</ref>. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمودند: «[[یا علی]]، پس از من تو [[مظلوم]] میشوی، پس وای بر آنکه به تو [[ستم]] و تعدّی کند»<ref>{{متن حدیث|یَا عَلِیُّ أَنْتَ الْمَظْلُومُ مِنْ بَعْدِی فَوَیْلٌ لِمَنْ ظَلَمَکَ وَ اعْتَدَی عَلَیْکَ}}؛ عیون اخبار الرضا، ج ۱ ص ۳۰۳.</ref>. خود [[امام علی]]{{ع}} نیز به [[مظلومیت]] خویش تصریح کرده است: «از آن دم که [[رسول خدا]] [[وفات]] یافت، من پیوسته [[مظلوم]] بودهام»<ref>امالی، شیخ طوسی، ص ۷۲۶؛ {{متن حدیث|مَا زِلْتُ مَظْلُوماً مُنْذُ قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}}}.</ref>.[[ جهل]] و [[تعصب]] [[مردم]] و عدالتطلبی [[علی]] {{ع}} سبب شد، تا نه تنها در بعد [[سیاسی]] که در بعد [[معرفتی]] هم تنها باشد<ref>ر.ک: [[مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی]]، [[سیری در نهج البلاغه (کتاب)|سیری در نهج البلاغه]]، مجموعه آثار، ج ۱۶، صص ۴۶۰ و ۴۶۱؛ [[عبدالله محمدی|محمدی، عبدالله]]، [[امیر مؤمنان علی (کتاب)|امیر مؤمنان علی؛ چلچراغ حکمت]] صفحه ۱۰۷ تا۱۰۹.</ref>.
| |
| *برخی از نمودها و جلوههای [[مظلومیت]] [[حضرت]] از این قرار است:
| |
| #[[غصب خلافت]]: [[حضرت]] در [[خطبه شقشقیه]] به آن اشاره فرموده و میفرماید: [[میراث نبوت]] را [[غارت]] کردند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳.</ref>.
| |
| #[[غصب]] [[فدک]]: در [[نامه]] به [[عثمان بن حنیف]] به این [[ظلم]] اشاره فرموده است<ref>نهج البلاغه، نامه:۴۵.</ref>، که به [[هدف]] از بین بردن پشتوانه [[مالی]] بود.
| |
| #[[شهادت]] [[همسر]] [[جوان]]: بعد از [[رحلت پیامبر]]، به قصد درهم کوبیدن پایگاه [[مقاومت]] در برابر [[غصب خلافت]] در [[خانه فاطمه زهرا]]{{س}} را [[آتش]] زدند، او را کتک زده، فرزندش را سقطکردند و در نهایت در اثر آسیبهای [[روحی]] و جسمی به [[شهادت]] رسید.
| |
| #[[اهانت]] [[خوارج]]: [[خوارج]] همواره [[خون]] به [[دل]] مولا کرده و او را به [[شرک]] و [[کفر]] متهم و از او میخواستند [[توبه]] کند<ref>ر.ک: [[مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی]]، مشکلات علی، ج ۱۶ ص۶۰۳؛ج۲۲، ص ۲۴۹؛ محمدی، عبدالله، امیرمؤمنان علی چلچراغ حکمت ص۱۰۷ تا۱۰۹.</ref>.
| |
| #تخلف و [[نافرمانی]] [[یاران]]: [[جهالت]] گروهی و بیت شکنی عدهای و بی اعتنایی به دستورهای او از ظلمهای یارن اوست<ref>خطبه ۲۷، ۳، ۲۵، ۱۸۲ و ۷۰ از نهج البلاغه صبحی صالح.</ref>.
| |
| #[[شهادت]] مظلومانه و [[قبر پنهان]]: کیفیت [[شهادت]] در [[محراب]] [[عبادت]] و دفع شبانه و مخفیانه بیرون از [[کوفه]]، به جهت [[ترس]] از [[نبش قبر]] و توهین [[خوارج]]، که تا زمان [[امام صادق]]{{ع}} [[قبر]] [[حضرت]] مخفی بود از جلوههای [[مظلومیت]] اوست<ref>ر.ک: [[مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی]]، مشکلات علی، مجموعه آثار، ج ۱۶، ص ۶۱۴؛ و انسان کامل، ج ۲۳، ص ۱۸۰؛ [[عبدالله محمدی|محمدی، عبدالله]]، [[امیر مؤمنان علی (کتاب)|امیر مؤمنان علی؛ چلچراغ حکمت]] صفحه ۱۰۷ تا۱۰۹؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۴ ص ۸۲.</ref>.
| |
| #هتک [[حرمت]] پس از [[شهادت]]: [[لعن]] و [[دشنام]] و به [[شهادت]] رساندن [[یاران]] و [[شیعیان راستین]] [[حضرت]]، جلوگیری از نشر [[فضائل]] [[علی]] {{ع}} و تبلیغات سوء بر علیه [[حضرت]] از نشانههای دیگر [[مظلومیت]] [[حضرت]] است<ref>ر.ک: [[مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی]]، حماسه حسینی، مجموعه آثار ج ۱۷، ص ۴۳۵؛ الغدیر، ج ۲ ص ۱۰۲؛ شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج ۴ ص ۲۲۰، ۵۸، ۵۹. نمونههایی از آنها در شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج ۴ ص ۶۳ به بعد آمده است.</ref>.
| |
| *اما تلاش دستگاه [[تبلیغاتی]] برای کم فروغ ساختن [[خورشید]] [[معنویت]] نقش برآب شد. [[عظمت]] [[امام علی]] {{ع}} و اندیشههای او با چنین دسیسههای کودکانهای فراموش نشده و نمیشود و روز به روز [[عشق]] و علاقه [[مردم]] به او بیشتر میشود<ref>ر.ک: [[عبدالله محمدی|محمدی، عبدالله]]، [[امیر مؤمنان علی (کتاب)|امیر مؤمنان علی؛ چلچراغ حکمت]] صفحه ۱۰۷ تا۱۰۹.</ref>.
| |
| ==[[جاذبه و دافعه علی]]{{ع}}== | | ==[[جاذبه و دافعه علی]]{{ع}}== |
| *هر شخصیتی، همسنخ خود را جذب میکند و غیر سنخ را از خود دور میسازد. [[جاذبه]] و دافعه او سخت نیرومند است. جاذبۀ [[علی]] {{ع}} حقیقتی است که همه افراد را شیفته کرده، بر تارک قرون میدرخشد و تا ژرفای [[دلها]] و باطنها پیش رفته است. [[امیرالمؤمنین]] میفرماید: «در [[آینده]] مرا میبینید و خصایص شناخته نشدۀ من برایتان [[آشکار]] میشود و پس از تهی شدن جای من و ایستادن دیگری به جای من، مرا خواهید [[شناخت]]»<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۴۹.</ref>.[[ سر]] [[محبوبیت]] او [[معنویت]] اوست. دافعه [[علی]] {{ع}} نیز ممتاز و برجسته است. چون در [[راه خدا]] از کسی [[پروا]] نداشت، قهراً دلهای پرطمع را میآزرد، انعطافپذیری او در امور کلی [[دین]] و عدالتطلبی او که برای امتیاز طلبان سخت بود برای او دشمنساز و بلکه عامل [[قتل]] او بود<ref>ر.ک: [[مرتضی مطهری|مطهری مرتضی]]، [[جاذبه و دافعه علی (کتاب)|جاذبه و دافعه علی]] مجموعه آثار، ج۱۶،ص ۲۳۲ و ۲۸۹؛ [[عبدالله محمدی|محمدی، عبدالله]]، [[امیر مؤمنان علی (کتاب)|امیر مؤمنان علی؛ چلچراغ حکمت]] ص ۷۷ تا۸۱.</ref>. | | *هر شخصیتی، همسنخ خود را جذب میکند و غیر سنخ را از خود دور میسازد. [[جاذبه]] و دافعه او سخت نیرومند است. جاذبۀ [[علی]] {{ع}} حقیقتی است که همه افراد را شیفته کرده، بر تارک قرون میدرخشد و تا ژرفای [[دلها]] و باطنها پیش رفته است. [[امیرالمؤمنین]] میفرماید: «در [[آینده]] مرا میبینید و خصایص شناخته نشدۀ من برایتان [[آشکار]] میشود و پس از تهی شدن جای من و ایستادن دیگری به جای من، مرا خواهید [[شناخت]]»<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۴۹.</ref>.[[ سر]] [[محبوبیت]] او [[معنویت]] اوست. دافعه [[علی]] {{ع}} نیز ممتاز و برجسته است. چون در [[راه خدا]] از کسی [[پروا]] نداشت، قهراً دلهای پرطمع را میآزرد، انعطافپذیری او در امور کلی [[دین]] و عدالتطلبی او که برای امتیاز طلبان سخت بود برای او دشمنساز و بلکه عامل [[قتل]] او بود<ref>ر.ک: [[مرتضی مطهری|مطهری مرتضی]]، [[جاذبه و دافعه علی (کتاب)|جاذبه و دافعه علی]] مجموعه آثار، ج۱۶،ص ۲۳۲ و ۲۸۹؛ [[عبدالله محمدی|محمدی، عبدالله]]، [[امیر مؤمنان علی (کتاب)|امیر مؤمنان علی؛ چلچراغ حکمت]] ص ۷۷ تا۸۱.</ref>. |
