|
|
| خط ۱: |
خط ۱: |
| ==نویسنده: آقای سالاری== | | ==نویسنده: آقای پورانزاب== |
| ==پاسخ اجمالی== | | ==پاسخ اجمالی== |
| ==[[یاران حضرت مهدی]]{{ع}}== | | ==[[یاران امام]]== |
| *[[حکومت مهدوی]]، [[حکومت]] کامل [[عدل الهی]] بر روی [[زمین]] خواهد بود و [[امام مهدی]]{{ع}} در [[دوران پس از ظهور]] با [[همراهی]] [[یاران]] خویش، [[پرچم]] [[عدالت]] را در سراسر [[گیتی]] به اهتزاز درمی آورد. در بررسی [[روایات]] با دوگونه از [[یاران]] برای [[حضرت]] روبرو میشویم، [[یاران خاص]] و [[یاران عام]] که به بررسی آنها میپردازیم: | | *[[حکومت مهدوی]]، [[حکومت]] کامل [[عدل الهی]] بر روی [[زمین]] خواهد بود و [[امام مهدی]]{{ع}} در [[دوران پس از ظهور]] با [[همراهی]] [[یاران]] خویش، [[پرچم]] [[عدالت]] را در سراسر [[گیتی]] به اهتزاز درمی آورد. در بررسی [[روایات]] با دوگونه از [[یاران]] برای [[حضرت]] روبرو میشویم، [[یاران خاص]] و [[یاران عام]] که به بررسی آنها میپردازیم: |
| ===[[یاران خاص]]===
| | *[[یاران امام زمان]]{{ع}} دو دستهاند: |
| *[[اخیار]] به معنای [[نیکان]]، از جمله [[یاران خاص]] [[حضرت مهدی]]{{ع}}<ref>ر.ک: مجتبی تونهای، موعودنامه، ص۸۰.</ref> هستند که تعداد آنان براساس [[روایات]] ۳۱۳ تن، به عدد [[اصحاب بدر]] دانسته شده است<ref>یک حدیث از اهل سنت، این تعداد را ۳۱۴ دانسته است؛ محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۲۹۹، ح ۱۶۰۸.</ref>.<ref>ر.ک: محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۲۹۱، ح ۱۵۹۷.</ref> این معنا در چند حدیث ذکر شده است. آنان به عنوان [[فرماندهان]] نظامی ارشد و یا [[کارگزارن]] بزرگ [[حکومتی]] در اولین وهلۀ [[قیام]]، [[ندای آسمانی]] [[امام]]{{ع}} را لبیک میگویند<ref>ر.ک: محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۳۶۸ - ۳۷۱.</ref> و بین [[رکن و مقام]] با ایشان [[بیعت]] میکنند<ref>ر.ک: سلیمیان، خدامراد،فرهنگنامه مهدویت، ص۴۰.</ref>.
| | #دستۀ اول [[یاران خاص]] که ستاد [[فرماندهی]] آن [[حضرت]] هستند و تعدادشان طبق [[روایات]] ۳۱۳ نفر است و همانها هستند که [[قرآن کریم]] در آیۀ ۸ [[سورۀ هود]] از آنان به عنوان "[[امت معدوده]]" یاد میکند<ref>ر.ک: طاهری، حبیبالله، سیمای آفتاب، ص ۲۳۵ ـ ۲۳۸.</ref>. |
| *[[امام سجاد]]{{ع}} میفرماید: «وقتی در ابتدای امر [[مردم]] جمع میشوند تا [[حضرت]] را به [[قتل]] برسانند، این ۳۱۳ نفر قهرمانانه در نهایت [[فداکاری]] از آن [[حضرت]] [[دفاع]] کنند و آنان را در راه رسیدن به [[هدف]] شومشان ناکام میگذارند»<ref>{{متن حدیث|فَیَقُومُونَ إِلَیْهِ لِیَقْتُلُوهُ فَیَقُومُ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ یُنِیفُ عَلَی الثَّلَاثِمِائَةِ فَیَمْنَعُونَهُ مِنْهُ خَمْسُونَ مِنْ أَهْلِ الْکُوفَةِ وَ سَائِرُهُمْ مِنْ أَفْنَاءِ النَّاسِ لَا یَعْرِفُ بَعْضُهُمْ بَعْضاً اجْتَمَعُوا عَلَی غَیْرِ مِیعَادٍ}}؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۶.</ref>. [[روایت]] نشان دهندۀ آن است که آنان در حدی از [[ایثار]] و [[فداکاری]] و [[شجاعت]] و سلحشوری هستند که در برابر آن همه [[دشمن]] مردانه میایستند و [[امام]] را از گزند آنان مصون نگه میدارند<ref>ر.ک: طاهری، حبیبالله، سیمای آفتاب، ص ۲۳۵ - ۲۳۸.</ref>. | | #دستۀ دوم [[یاران عام]] که پس از جمع شدن پرچمداران و ستاد [[فرماندهی]]، به [[یاری]] ایشان میآیند و طبق [[روایات]] ۱۰، ۱۲ یا ۱۵ هزار نفرند. این عده اگرچه پس از [[پیوستن]] [[سیصد و سیزده نفر]] به [[امام]]{{ع}} ملحق شدهاند، اما جلوتر از دیگران بوده و وجود آنها برای علنی کردن [[نهضت]] و [[خروج]] از [[مکه]] لازم است<ref>ر.ک: محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۳۶۸ ـ ۳۷۱.</ref>. |
| *باتوجه به روایتی از [[امام صادق]]{{ع}} که فرمودند: {{متن حدیث|کَأَنِّی أَنْظُرُ إِلَی الْقَائِمِ عَلَی مِنْبَرِ الْکُوفَةِ وَ حَوْلَهُ أَصْحَابُهُ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا عِدَّةَ أَهْلِ بَدْرٍ وَ هُمْ أَصْحَابُ الْأَلْوِیَةِ وَ هُمْ حُکَّامُ اللَّهِ فِی أَرْضِهِ عَلَی خَلْقِهِ}}<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۶.</ref>، شاید بتوان [[حدس]] زد در هنگام برقراری [[حکومت واحد جهانی]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} تمامی [[جهان]] به ۳۱۳ ایالت و استان تقسیم میشود که در هر یک از آن ایالتها یکی از مردان بزرگ [[رهبری]] را به عهده میگیرند و همگان جزء [[کارگزاران]] و [[حاکمان]] [[حضرت مهدی]] هستند<ref>ر.ک: طاهری، حبیبالله، سیمای آفتاب، ص ۲۳۵ - ۲۳۸.</ref>.
| | ==[[یاران خاص]] [[امام]] در [[روایات]]== |
| ===[[یاران عام]]===
| | *روایاتی که دربارۀ [[یاران خاص]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} وجود دارند در حد [[تواتر]] بوده و همگی حاکی از [[عظمت]] و [[بزرگواری]] و [[شخصیت]] والای آنان هستند. برخی از این [[روایات]] عبارتاند از: |
| *در برخی از [[روایات]]<ref>محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۲۹۳، ح ۱۵۹۸ (شمار یاران عمومی امام).</ref> تعداد [[اصحاب امام]]{{ع}} ده هزار یا [[دوازده]] و یا پانزده هزار نفر<ref>محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۲۹۵، ح ۱۶۰۱ و، ح ۱۶۰۲.</ref> دانسته شده است. این [[روایات]] ناظر به توده و عموم [[سپاهیان]] [[امام]]{{ع}} است. این عده اگرچه پس از [[پیوستن]] [[سیصد و سیزده نفر]] به [[امام]]{{ع}} ملحق شدهاند، اما جلوتر از دیگران هستند و وجود آنها برای علنی کردن [[نهضت]] و [[خروج]] از [[مکه]] لازم است و از این رو، ایشان نیز از [[یاوران امام]] محسوب میشوند<ref>ر.ک: محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۳۶۸ ـ ۳۷۱.</ref>.
| | # [[امام سجاد]]{{ع}} فرمودند: «وقتی در ابتدای امر [[مردم]] جمع میشوند تا [[حضرت]] را به [[قتل]] برسانند، این ۳۱۳ نفر قهرمانانه در نهایت [[فداکاری]] از آن [[حضرت]] [[دفاع]] کنند و آنان را در راه رسیدن به [[هدف]] شومشان ناکام میگذارند»<ref>{{متن حدیث|فَیَقُومُونَ إِلَیْهِ لِیَقْتُلُوهُ فَیَقُومُ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ یُنِیفُ عَلَی الثَّلَاثِمِائَةِ فَیَمْنَعُونَهُ مِنْه}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج۵۲، ص ۳۰۶.</ref>.<ref>ر.ک: طاهری، حبیبالله، سیمای آفتاب، ص ۲۳۵ ـ ۲۳۸.</ref> |
| | | # [[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: «سیصد و چند نفر به شمار اهل [[بدر]] با [[قائم]] بین [[رکن و مقام]] [[بیعت]] میکنند، در بین آنان [[نجبا]] از [[اهل مصر]]، [[ابدال]] از [[اهل شام]] و [[اخیار]] از [[اهل عراق]] هستند»<ref>{{متن حدیث|یُبَایِعُ الْقَائِمَ بَیْنَ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ نَیِّفٌ عِدَّةَ أَهْلِ بَدْرٍ فِیهِمُ النُّجَبَاءُ مِنْ أَهْلِ مِصْرَ وَ الْأَبْدَالُ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ وَ الْأَخْیَارُ مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ}}؛ طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، ص ۴۷۶، ح ۵۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامۀ مهدویت، ص۴۰؛ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۸۰.</ref> |
| ==ویژگیهای [[یاران خاص]]== | | #همچنین فرمودند: «این ۳۱۳ نفر پس از [[جبرئیل]]، اول کسانی هستند که با [[امام زمان]]{{ع}}[[بیعت]] میکنند»<ref>{{متن حدیث|أَوَّلُ مَنْ یُبَایِعُهُ جَبْرَئِیلَ ثُمَّ الثَّلَاثُمِائَةِ وَ الثَّلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۵۲، ص۳۱۶.</ref>. |
| *برای [[شناخت]] [[یاران خاص امام مهدی]]{{ع}}، ویژگیهای برای ایشان در [[روایات]] [[ذکر]] شده است که برخی از آنها عبارتند از اینکه این [[یاران]] بیشتر [[جوان]] و به ندرت کهنسالاند و در [[قوت]] [[بدن]] مانند [[چهل]] مرد و در [[قوت روح]]، دلهایشان مانند پارههای پولاد و جگرشان جگر شیر است. در عرصه [[نبرد]]، [[دلاور]] و [[شجاع]] و سهمناک و در پیشگاه [[خداوند]] شبزندهدارند. ایشان درندگان [[زمین]] و [[آسمان]] را نیز به [[اطاعت]] در میآورند؛ اما خود در برابر [[امام]]{{ع}} از برده در برابر مالکش فرمانبردارترند. در یک [[کلام]]، ایشان همان [[اولیای الهی]] بی [[خوف]] و [[حزن]] و گنجهای [[نهان]] [[خدا]] در [[زمین]] اویند که با ولی اعظم [[خدا]]، [[پیمان]] [[جان]] میبندند<ref>ر.ک: محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۳۶۸ ـ ۳۷۱.</ref>. | | #و نیز فرمودند: «[[امام]] [[قائم]] دارای ۳۱۳ [[یاور]] است که این افراد از نژاد [[عجم]] هستند. بعضی از آنها در روز بر روی [[ابر]] سوار شده و راه میروند و به نام و [[پدر]] و اوصاف معروفند و بعضی از آنها در بستر خود خوابیدهاند و بدون [[وعده]] قبلی در [[مکه]] به [[حضور امام]] شرفیاب میشوند»<ref>{{متن حدیث|أَبِی الْجَارُودِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ{{ع}}قَالَ: أَصْحَابُ الْقَائِمِ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا أَوْلَادُ الْعَجَمِ بَعْضُهُمْ یُحْمَلُ فِی السَّحَابِ نَهَاراً یُعْرَفُ بِاسْمِهِ وَ اسْمِ أَبِیهِ وَ نَسَبِهِ وَ حِلْیَتِهِ وَ بَعْضُهُمْ نَائِمٌ عَلَی فِرَاشِهِ فَیُرَی فِی مَکَّةَ عَلَی غَیْرِ مِیعَاد}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۷۰.</ref> و...<ref>ر.ک: طاهری، حبیبالله، سیمای آفتاب، ص ۲۳۵ ـ ۲۳۸.</ref>. |
| *[[امام عصر]] در [[انتظار]] آنان به سر میبرد؛ مدافعان مخصوص و حافظان ویژه [[امام]] هستند؛ همچنین پرچمداران و [[حاکمان]] روی زمیناند و...<ref>ر.ک: طاهری، حبیبالله، سیمای آفتاب، ص ۲۳۵ ـ ۲۳۸.</ref>.
| | ==ویژگیهای [[یاران خاص امام مهدی]]{{ع}}== |
| | | *برخی از ویژگیهای خاص [[یاران خاص]] [[امام]] [[قائم]]{{ع}} عبارتاند از: [[امام عصر]] در [[انتظار]] آنان به سر میبرد؛ از اقصی نقاط عالم جمع میشوند؛ نخستین بیعتکنندگان با [[امام]] زمانند؛ مدافعان مخصوص و حافظان ویژه [[امام]] زمانند؛ پرچمداران و [[حاکمان]] روی زمیناند؛ به [[دلیل]] اینکه [[دست خدا]] [[بالا سر]] آنهاست، همیشه [[پیروز]] و ثابت قدماند<ref>ر.ک: طاهری، حبیبالله، سیمای آفتاب، ص ۲۳۵ ـ ۲۳۸.</ref> و...<ref>ر.ک: محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۳۶۸ ـ ۳۷۱.</ref>. |
| ==پاسخ تفصیلی==
| |
| ==[[یاران حضرت مهدی]]{{ع}}==
| |
| [[حکومت مهدوی]]، [[حکومت]] کامل [[عدل الهی]] بر روی [[زمین]] خواهد بود و [[امام مهدی]]{{ع}} در [[دوران پس از ظهور]] با [[همراهی]] [[یاران]] خویش، [[پرچم]] [[عدالت]] را در سراسر [[گیتی]] به اهتزاز درمی آورد. در بررسی [[روایات]] با دوگونه از [[یاران]] برای [[حضرت]] روبرو میشویم، [[یاران خاص]] و [[یاران عام]] که به بررسی آنها میپردازیم:
| |
| ===[[یاران خاص]]===
| |
| *[[اخیار]] به معنای [[نیکان]]، از جمله [[یاران خاص]] [[حضرت مهدی]]{{ع}}<ref>ر.ک: مجتبی تونهای، موعودنامه، ص۸۰.</ref> هستند که تعداد آنان را ۳۱۳ تن، به عدد [[اصحاب بدر]] دانستهاند<ref>محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۲۹۹، ح ۱۶۰۸.</ref>.<ref>محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۲۹۱، ح ۱۵۹۷.</ref> این معنا در چند [[حدیث]]<ref>محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۲۸۳.</ref> که میان آنها [[حدیث صحیح]] السند<ref>محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۲۸۴، ح ۱۵۹۴ و، ص ۲۹۲، ح ۱۵۹۹.</ref> نیز موجود است، [[ذکر]] شده است که با توجه به جهانی و همه جانبه بودن و گستردگی بینظیر [[قیام]]، شگفت به نظر میآید.
| |
| *این۳۱۳ تن، به تعبیری، [[گنجهای نهفته]] و [[پنهان]] و یا نقباییاند<ref>محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۲۳۱، ح ۱۵۳۸.</ref> که به عنوان [[فرماندهان]] نظامی ارشد و یا [[کارگزارن]] بزرگ [[حکومتی]]، در اولین مرحلۀ [[قیام]]، [[ندای آسمانی]] [[امام]]{{ع}} را لبیک میگویند<ref>ر.ک: محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۳۶۸ - ۳۷۱.</ref>. ایشان بین [[رکن و مقام]] با [[حضرت]] [[بیعت]] میکنند<ref>ر.ک: سلیمیان، خدامراد،فرهنگنامه مهدویت، ص۴۰.</ref>. این دسته، مجاهدانی مانند [[مالک اشتر]] و [[ابو دجانه انصاری]] و یا وزیرانی مانند [[مؤمن]] [[خاندان]] [[فرعون]] و [[یوشع]] [[وصی]] [[حضرت موسی]]{{ع}} هستند<ref>محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۲۳۳، ح ۱۵۴۲ و ۱۵۴۳.</ref> که [[فرماندهی]] صدها و گاه هزاران نفر را به عهده دارند. در این صورت، صفات والا و گاه خارقالعادهای که [[یاوران امام مهدی]]{{ع}} به آنها توصیف شدهاند، ناظر به همین عدۀ اندک و [[یاران]] ویژه و خاص [[امام مهدی]]{{ع}} هستند<ref>ر.ک: محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۳۶۸ ـ ۳۷۱.</ref>.
| |
| *[[امام صادق]]{{ع}} به یکی از [[شاگردان]] مخصوص خود به نام [[مفضل بن عمر]] فرمود: «وقتی که [[امام]] [[قائم]] از سوی [[خدا]] اجازه [[خروج]] و [[ظهور]] بگیرد، [[خدا]] را به اسم اکبر در لغت [[عبرانی]] بخواند و ۳۱۳ نفر از اصحابش که از افراد نخستین در مورد قبول [[ولایت امام]] هستند، مانند پارههای [[ابر]] پاییزی به سوی او میشتابند»<ref>{{متن حدیث|إِذَا أُذِنَ الْإِمَامُ دَعَا اللَّهَ بِاسْمِهِ الْعِبْرَانِیِّ فَأُتِیحَتْ لَهُ صَحَابَتُهُ الثَّلَاثُمِائَةِ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ قَزَعٌ کَقَزَعِ الْخَرِیف}}؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۸.</ref>.
| |
| *یکی از [[اصحاب امام]] [[باقر]]{{ع}} میگوید: در [[مسجد الحرام]] در حضور [[امام باقر]]{{ع}} بودم، آن [[حضرت]] دستم را گرفت و فرمود: «به زودی [[خداوند متعال]] ۳۱۳ نفر را در همین [[مسجد]] حاضر کند. همراه آنان شمشیرهایی است که بر هر شمشیری نام شخص و نام [[پدر]] و اوصاف و نسبتش نوشته شده و سپس به [[دستور امام]]، شخصی اعلام میکند: این [[مهدی]]{{ع}} همچون [[داود]] و [[سلیمان]] [[قضاوت]] و [[حکم]] میکند و [[گواهی]] نمیخواهد»<ref>حرعاملی، محمد بن حسن، اثبات الهدی، ج ۷، ص ۹۰.</ref>. همچنین فرمودند: «[[امام]] [[قائم]] دارای ۳۱۳ [[یاور]] است»<ref>{{متن حدیث|أَصْحَابُ الْقَائِمِ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا}}؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۷۰.</ref>.
| |
| *[[امام سجاد]]{{ع}} میفرماید: «وقتی در ابتدای امر [[مردم]] جمع میشوند تا [[حضرت]] را به [[قتل]] برسانند، این ۳۱۳ نفر قهرمانانه در نهایت [[فداکاری]] از آن [[حضرت]] [[دفاع]] کنند و آنان را درراه رسیدن به [[هدف]] شومشان ناکام میگذارند»<ref>{{متن حدیث|فَیَقُومُونَ إِلَیْهِ لِیَقْتُلُوهُ فَیَقُومُ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ یُنِیفُ عَلَی الثَّلَاثِمِائَةِ فَیَمْنَعُونَهُ مِنْهُ خَمْسُونَ مِنْ أَهْلِ الْکُوفَةِ وَ سَائِرُهُمْ مِنْ أَفْنَاءِ النَّاسِ لَا یَعْرِفُ بَعْضُهُمْ بَعْضاً اجْتَمَعُوا عَلَی غَیْرِ مِیعَادٍ}}؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۶.</ref>. این نشان میدهد که آنان در حدی از [[ایثار]] و [[فداکاری]] و [[شجاعت]] و سلحشوری هستند که در برابر آن همه [[دشمن]] مردانه میایستند و [[امام]] را از گزند آنان مصون نگه میدارند<ref>ر.ک: طاهری، حبیبالله، سیمای آفتاب، ص ۲۳۵ ـ ۲۳۸.</ref>.
| |
| *باتوجه به روایتی از [[امام صادق]]{{ع}} که فرمودند: {{متن حدیث|کَأَنِّی أَنْظُرُ إِلَی الْقَائِمِ عَلَی مِنْبَرِ الْکُوفَةِ وَ حَوْلَهُ أَصْحَابُهُ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا عِدَّةَ أَهْلِ بَدْرٍ وَ هُمْ أَصْحَابُ الْأَلْوِیَةِ وَ هُمْ حُکَّامُ اللَّهِ فِی أَرْضِهِ عَلَی خَلْقِهِ}}<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۶.</ref>، شاید بتوان [[حدس]] زد در هنگام برقراری [[حکومت واحد جهانی]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} تمامی [[جهان]] به ۳۱۳ ایالت و استان تقسیم میشود که در هر یک از آن ایالتها یکی از مردان بزرگ [[رهبری]] را به عهده میگیرند و همگان جزء [[کارگزاران]] و [[حاکمان]] [[حضرت مهدی]] هستند<ref>ر.ک: طاهری، حبیبالله، سیمای آفتاب، ص ۲۳۵ ـ ۲۳۸.</ref>.
| |
| ===[[یاران عام]]===
| |
| *در برخی از [[روایات]]<ref>محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۲۹۳، ح ۱۵۹۸.</ref> تعداد [[اصحاب امام]]{{ع}} ده هزار یا [[دوازده]] و یا پانزده هزار نفر<ref>محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۲۹۵، ح ۱۶۰۱ و، ح ۱۶۰۲.</ref> دانسته شده است. این [[روایات]] ناظر به توده و عموم [[سپاهیان]] [[امام]]{{ع}} است. این عده اگرچه پس از [[پیوستن]] طبقه نخست و [[سیصد و سیزده]] پیشقدم در این باره، به [[امام]]{{ع}} ملحق شدهاند، اما جلوتر از دیگران هستند و وجود آنها برای علنی کردن [[نهضت]] و [[خروج]] از [[مکه]] لازم است و از این رو، ایشان را نیز از [[یاوران امام]] میشماریم.
| |
| *مطابق با برخی [[احادیث]]، ۳۱۳ تن، حداقل نیروی لازم برای حرکت گسترده و [[قیام جهانی]] [[قائم]]{{ع}} است و این بدان معناست که [[امام مهدی]]{{ع}} مانند هر پیشوای پیشرو، در هر جا و هر لحظه بر [[پیروان]] خود میافزاید و [[مشتاقان]] بیشتری را به زیر [[پرچم]] [[توحید]] فرا میخواند. در این حرکت توفنده و برقآسا، [[امام]]{{ع}} بر سر راهش در [[کوفه]]، هفتاد هزار [[یاور]] [[راستین]] ([[صدیق]]) را با خود همراه میکند. [[امام]]{{ع}} از میان [[یاران]] اولیه و اصلی و نیز [[مؤمنان ناب]] که [[رجعت]] نموده و با او همراه شدهاند، [[فرمانده]] و [[حاکم]] بر میگزیند و بر خیل [[یاران]] خود میگمارد<ref>ر.ک: محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۳۶۸ ـ ۳۷۱.</ref>.
| |
| ==ویژگیهای [[یاران خاص]]==
| |
| *برای [[شناخت]] [[یاران خاص امام مهدی]]{{ع}}، ویژگیهای برای ایشان در [[روایات]] [[ذکر]] شده است که برخی از آنها عبارتند از اینکه این [[یاران]] بیشتر [[جوان]] و به ندرت کهنسالاند و در [[قوت]] [[بدن]] مانند [[چهل]] مرد و در [[قوت روح]]، دلهایشان مانند پارههای پولاد و جگرشان جگر شیر است. در عرصه [[نبرد]]، [[دلاور]] و [[شجاع]] و سهمناک و در پیشگاه [[خداوند]] شبزندهدارند. ایشان درندگان [[زمین]] و [[آسمان]] را نیز به [[اطاعت]] در میآورند؛ اما خود در برابر [[امام]]{{ع}} از برده در برابر مالکش فرمانبردارترند. در یک [[کلام]]، ایشان همان [[اولیای الهی]] بی [[خوف]] و [[حزن]] و گنجهای [[نهان]] [[خدا]] در [[زمین]] اویند که با ولی اعظم [[خدا]]، [[پیمان]] [[جان]] میبندند<ref>ر.ک: محمدی ریشهری، محمد، دانشنامهٔ امام مهدی، ج۸، ص ۳۶۸ ـ ۳۷۱.</ref>.
| |
| *در مجموع ویژگیهای خاصی که در [[روایات]] برای آنان ذکر شده عبارت است از:
| |
| # [[امام عصر]] در [[انتظار]] آنان به سر میبرد؛
| |
| #از اقصی نقاط عالم جمع میشوند؛
| |
| #نخستین بیعتکنندگان با [[امام]] زمانند؛
| |
| #مدافعان مخصوص و حافظان ویژه [[امام]] زمانند؛
| |
| #پرچمداران و [[حاکمان]] روی زمیناند؛
| |
| #همچون پارههای ابرهای متراکم هستند؛
| |
| #آنان همان [[امت]] معدودهای هستند که برای [[دشمنان]] [[عذاب]] و نقمتاند؛
| |
| #کسانی هستند که در یک [[ساعت]] از اطراف عالم به محضر [[امام زمان]] میرسند؛
| |
| #آنان ارکان و پایههای خللناپذیر و [[پشتیبان]] محکم [[حکومت]] [[مهدی]]{{ع}} هستند؛
| |
| #با نام و [[نسب]] و نام [[پدر]] در نزد [[اولیای دین]] معروفند؛
| |
| #به [[دلیل]] اینکه [[دست خدا]] [[بالا سر]] آنهاست، همیشه [[پیروز]] و ثابت قدماند.
| |
| *به هر حال، از [[روایات]] استفاده میشود اینان [[یاران]] جانباز و [[مخلص]] و [[آگاه]] و [[متعهد]] و [[محبوب]] خود [[حضرت ولی عصر]]{{ع}} هستند<ref>ر.ک: طاهری، حبیبالله، سیمای آفتاب، ص ۲۳۵ ـ ۲۳۸.</ref>.
| |
|
| |
|
| ==پانویس== | | ==پانویس== |
| {{یادآوری پانویس}} | | {{یادآوری پانویس}} |
| {{پانویس2}} | | {{پانویس2}} |
