بدون خلاصۀ ویرایش
(←مقدمه) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
*در روایتی از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[فاطمه]] محبوبترین [[مردم]] نزد آن [[حضرت]] معرفی شده است. [[خشم]] و [[خشنودی]] [[فاطمه]] همان [[خشم]] و [[خشنودی]] [[پیامبر]]{{صل}} و در نهایت همان [[خشم]] و [[خشنودی]] [[خداوند]] دانسته شده است. بعد از [[رحلت پیامبر]]{{صل}} در پی [[حزن]] و [[اندوه]] شدید [[فاطمه]]{{س}}، [[خداوند متعال]] بهعنوان دلجویی از آن [[حضرت]] مطالبی را بهوسیله [[جبرئیل]] بر او نازل کرد و حضرتش{{س}} آن مطالب را بر [[امام علی]]{{ع}} [[املا]] کردند که این نوشتهها نزد [[اهل بیت]]{{عم}} بهنام [[مصحف فاطمه]]{{س}} یاد میشود. [[شأن]] و مزلت [[حضرت فاطمه زهرا]]{{س}} در [[آیات قرآن کریم]] نیز یاد شده است که میتوان به [[آیات]] زیر مراجعه کرد<ref>سوره آل عمران، آیه ۴۲ و ۱۱۰؛ سوره احزاب، آیه ۶ و ۳۳؛ سوره شوری، آیه ۲۳ و ۵۱؛ سوره سبأ، آیه ۴۷؛ سوره فرقان، آیه ۵۷؛ سوره هود، آیه ۲۹؛ سوره مائده، آیه ۳ و ۶۷؛ سوره توبه، آیه ۱۰۵؛ سوره فاطر، آیه ۳۵؛ سوره عنکبوت، آیه ۴۹؛ سوره بقره، آیه ۳۳، ۳۷ و ۱۴۷؛ سوره انعام، آیه ۹۰ و ۱۱۵؛ سوره زخرف، آیه ۲۸؛ سوره دهر، آیه ۵ و ۹؛ سوره مطففین، آیه ۱۸ و ۲۸؛ سوره واقعه، آیه ۱۰، ۱۱، ۷۷ و ۷۹؛ سوره انسان، آیه ۱۰ و ۱۷؛ سوره اسراء، آیه۳۶؛ سوره حشر، آیه ۶ و ۷؛ سوره انفال، آیه ۱ و ۴۲؛ سوره یوسف، آیه ۱۰۴؛ سوره کوثر، آیه ۱؛ سوره تحریم، آیه ۱۲؛ سوره دخان، آیه ۳۲ و ۱۶۰.</ref> | *در روایتی از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[فاطمه]] محبوبترین [[مردم]] نزد آن [[حضرت]] معرفی شده است. [[خشم]] و [[خشنودی]] [[فاطمه]] همان [[خشم]] و [[خشنودی]] [[پیامبر]]{{صل}} و در نهایت همان [[خشم]] و [[خشنودی]] [[خداوند]] دانسته شده است. بعد از [[رحلت پیامبر]]{{صل}} در پی [[حزن]] و [[اندوه]] شدید [[فاطمه]]{{س}}، [[خداوند متعال]] بهعنوان دلجویی از آن [[حضرت]] مطالبی را بهوسیله [[جبرئیل]] بر او نازل کرد و حضرتش{{س}} آن مطالب را بر [[امام علی]]{{ع}} [[املا]] کردند که این نوشتهها نزد [[اهل بیت]]{{عم}} بهنام [[مصحف فاطمه]]{{س}} یاد میشود. [[شأن]] و مزلت [[حضرت فاطمه زهرا]]{{س}} در [[آیات قرآن کریم]] نیز یاد شده است که میتوان به [[آیات]] زیر مراجعه کرد<ref>سوره آل عمران، آیه ۴۲ و ۱۱۰؛ سوره احزاب، آیه ۶ و ۳۳؛ سوره شوری، آیه ۲۳ و ۵۱؛ سوره سبأ، آیه ۴۷؛ سوره فرقان، آیه ۵۷؛ سوره هود، آیه ۲۹؛ سوره مائده، آیه ۳ و ۶۷؛ سوره توبه، آیه ۱۰۵؛ سوره فاطر، آیه ۳۵؛ سوره عنکبوت، آیه ۴۹؛ سوره بقره، آیه ۳۳، ۳۷ و ۱۴۷؛ سوره انعام، آیه ۹۰ و ۱۱۵؛ سوره زخرف، آیه ۲۸؛ سوره دهر، آیه ۵ و ۹؛ سوره مطففین، آیه ۱۸ و ۲۸؛ سوره واقعه، آیه ۱۰، ۱۱، ۷۷ و ۷۹؛ سوره انسان، آیه ۱۰ و ۱۷؛ سوره اسراء، آیه۳۶؛ سوره حشر، آیه ۶ و ۷؛ سوره انفال، آیه ۱ و ۴۲؛ سوره یوسف، آیه ۱۰۴؛ سوره کوثر، آیه ۱؛ سوره تحریم، آیه ۱۲؛ سوره دخان، آیه ۳۲ و ۱۶۰.</ref> | ||
*[[امام علی]]{{ع}} نیز در سخنان خود به [[منزلت]] بانوی مکرم [[اسلام]] اشاراتی داشتهاند که از جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد: | *[[امام علی]]{{ع}} نیز در سخنان خود به [[منزلت]] بانوی مکرم [[اسلام]] اشاراتی داشتهاند که از جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد: | ||
*'''[[اندوه امام علی]]{{ع}} در [[شهادت]] [[حضرت فاطمه]]{{ع}}:''' [[سلام]] بر تو ای [[رسول خدا]]، سلامی از طرف من و دخترت که هماکنون در جوارت فرود آمده و شتابان به شما رسیده است. ای [[پیامبر خدا]]، [[صبر]] و [[بردباری]] من با از دست دادن [[فاطمه]]{{س}} کم شده و توان خویشداری ندارم، اما برای من که [[سختی]] جدایی تو را دیده و سنگینی [[مصیبت]] تو را کشیدم، [[شکیبایی]] ممکن است. این من بودم که با دست خود تو را در میان [[قبر]] نهادم و هنگام [[رحلت]]، [[جان]] گرامی تو میان سینه و گردنم پرواز کرد "پس همه ما از خداییم و به [[خدا]] باز میگردیم." پس امانتی که به من سپرده بودی برگردانده شد و به صاحبش رسید. از این پس، [[اندوه]] من جاودانه و شبهایم [[شب زندهداری]] است تا آن روز که [[خدا]] [[خانه]] [[زندگی]] تو را بر من برگزیند. | |||
*به زودی دخترت تو را [[آگاه]] خواهد ساخت که [[امت]] تو چگونه در ستمکاری بر او اجتماع کردند. از [[فاطمه]]{{س}} بپرس و احوال اندوهناک ما را از او خبر گیر، که هنوز روزگاری سپری نشده و یاد تو فراموش نگشته است. | |||
*[[سلام]] من به هر دو شما؛ [[سلام]] [[وداع]] کنندهای که از روی [[ناخشنودی]] یا خستهدلی [[سلام]] نمیکند. اگر از [[خدمت]] تو باز میگردم از روی خستگی نیست و اگر در کنار قبرت مینشینم از [[بدگمانی]] بدانچه [[خدا]] [[صابران]] را [[وعده]] داده نخواهد بود<ref>{{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكُمَا سَلَامَ مُوَدِّعٍ لَا قَالٍ وَ لَا سَئِمٍ فَإِنْ أَنْصَرِفْ فَلَا عَنْ مَلَالَةٍ وَ إِنْ أُقِمْ فَلَا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اللَّهُ الصَّابِرِين}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۲۰۲</ref>. | *[[سلام]] من به هر دو شما؛ [[سلام]] [[وداع]] کنندهای که از روی [[ناخشنودی]] یا خستهدلی [[سلام]] نمیکند. اگر از [[خدمت]] تو باز میگردم از روی خستگی نیست و اگر در کنار قبرت مینشینم از [[بدگمانی]] بدانچه [[خدا]] [[صابران]] را [[وعده]] داده نخواهد بود<ref>{{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكُمَا سَلَامَ مُوَدِّعٍ لَا قَالٍ وَ لَا سَئِمٍ فَإِنْ أَنْصَرِفْ فَلَا عَنْ مَلَالَةٍ وَ إِنْ أُقِمْ فَلَا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اللَّهُ الصَّابِرِين}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۲۰۲</ref>. | ||
*در بخش [[نامههای نهج البلاغه]] وصیتی از [[امام علی]]{{ع}} [[نقل]] شده است. در این [[وصیت]] [[حضرت]] [[سرپرستی اموال]] خود را با [[امام حسن]]{{ع}} و پس از وی به [[امام حسین]]{{ع}} واگذار میکند و در خصوص [[علت]] این [[انتخاب]] میفرماید: من [[سرپرستی]] اموالم را به [[پسران فاطمه]] واگذاردم تا [[خشنودی خدا]] و نزدیک شدن به [[رسول الله]]{{صل}} و [[بزرگداشت]] [[حرمت]] او و [[احترام]] پیوند [[خویشاوندی]] [[پیامبر]]{{صل}} را فراهم آورد<ref>{{متن حدیث|وَ إِنِّي إِنَّمَا جَعَلْتُ الْقِيَامَ بِذَلِكَ إِلَى ابْنَيْ فَاطِمَةَ ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ وَ قُرْبَةً إِلَى رَسُولِ اللَّهِ}}؛ نهج البلاغه، نامه ۲</ref>. این جمله نشان دهنده [[احترام]] فوق العاده [[امام]] نسبت به [[همسر]] گرامیاش، فاطمه زهرا{{س}} است. او به [[فرزندان حضرت زهرا]] به چشم [[فرزندان رسول خدا]]{{صل}} مینگریست و به همین [[دلیل]] برای آنان [[جایگاه]] ویژهای نسبت به سایر فرزندانش قائل بود. | *در بخش [[نامههای نهج البلاغه]] وصیتی از [[امام علی]]{{ع}} [[نقل]] شده است. در این [[وصیت]] [[حضرت]] [[سرپرستی اموال]] خود را با [[امام حسن]]{{ع}} و پس از وی به [[امام حسین]]{{ع}} واگذار میکند و در خصوص [[علت]] این [[انتخاب]] میفرماید: من [[سرپرستی]] اموالم را به [[پسران فاطمه]] واگذاردم تا [[خشنودی خدا]] و نزدیک شدن به [[رسول الله]]{{صل}} و [[بزرگداشت]] [[حرمت]] او و [[احترام]] پیوند [[خویشاوندی]] [[پیامبر]]{{صل}} را فراهم آورد<ref>{{متن حدیث|وَ إِنِّي إِنَّمَا جَعَلْتُ الْقِيَامَ بِذَلِكَ إِلَى ابْنَيْ فَاطِمَةَ ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ وَ قُرْبَةً إِلَى رَسُولِ اللَّهِ}}؛ نهج البلاغه، نامه ۲</ref>. | ||
*این جمله نشان دهنده [[احترام]] فوق العاده [[امام]] نسبت به [[همسر]] گرامیاش، فاطمه زهرا{{س}} است. او به [[فرزندان حضرت زهرا]] به چشم [[فرزندان رسول خدا]]{{صل}} مینگریست و به همین [[دلیل]] برای آنان [[جایگاه]] ویژهای نسبت به سایر فرزندانش قائل بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۰۲-۶۰۴.</ref>. | |||
==[[فاطمه]]{{س}}، [[بهترین زن جهان]]== | ==[[فاطمه]]{{س}}، [[بهترین زن جهان]]== | ||
*[[امام]]{{ع}} در [[بیان]] برتریهای [[بنیهاشم]] به موضوع فاطمه زهرا و [[منزلت]] ویژه ایشان اشارت دارد: [[بهترین زن جهان]] از ماست<ref>{{متن حدیث|وَ مِنَّا خَيْرُ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ}}؛ نهج البلاغه، نامه ۲۸</ref> | *[[امام]]{{ع}} در [[بیان]] برتریهای [[بنیهاشم]] به موضوع فاطمه زهرا و [[منزلت]] ویژه ایشان اشارت دارد: | ||
*[[بهترین زن]]، [[حضرت زهرا]]{{س}} است. در [[حدیث]] مشهوری از [[پیامبر]]{{صل}} چنین آمده است: {{متن حدیث| أَنَّكِ سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِين}}<ref>همانا تو ای فاطمه سرور زنان جهانی</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص | *[[بهترین زن جهان]] از ماست<ref>{{متن حدیث|وَ مِنَّا خَيْرُ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ}}؛ نهج البلاغه، نامه ۲۸</ref> | ||
*[[بهترین زن]]، [[حضرت زهرا]]{{س}} است. در [[حدیث]] مشهوری از [[پیامبر]]{{صل}} چنین آمده است: {{متن حدیث| أَنَّكِ سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِين}}<ref>همانا تو ای فاطمه سرور زنان جهانی</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۰۴.</ref>. | |||
*[[قبر]] [[پنهان]] او [[گواه]] نارضایی وی از [[حکومت]] وقت است و وصیتش بر [[دفن]] پنهانی و مخفی بودن [[مدفن]]، مبارزهای مستمر با [[باطل]] و [[سند]] [[مظلومیّت]] او و [[خاندان پیامبر]] است. او [[جوانی]] و [[عمر]] خود را نثار "راه [[ولایت]]" و [[حمایت]] از "[[فرهنگ غدیر]]" کرد و از [[راویان حدیث غدیر]] بود و خطبۀ بلند او در [[مسجد]] [[پیامبر]] در حضور [[خلیفه]] و [[مهاجران]] و [[انصار]]، محاکمۀ [[خلیفه]] و [[انتقاد]] از رجعتهای پدیدآمده در [[امّت]] پس از [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] و [[غصب خلافت]] و [[غصب فدک]] که به [[خطبه فدکیه]] معروف است، نشاندهندۀ [[علم]] و [[فضل]] و [[بینش]] و [[صلابت]] اوست. برای آشنایی با شخصیت این [[کوثر]] جاوید و [[شهید]] [[ولایت]] و نقش او در [[حمایت]] از [[امام علی|امیر المؤمنین]] باید به کتابهای مفصّلتر [[رجوع]] کرد<ref>«فاطمه در آئینۀ کتاب»، از اسماعیل انصاری بیش از دوهزار کتاب دربارۀ حضرت فاطمه را شناسایی و معرّفی کرده است</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۴۵۱.</ref>. | *[[قبر]] [[پنهان]] او [[گواه]] نارضایی وی از [[حکومت]] وقت است و وصیتش بر [[دفن]] پنهانی و مخفی بودن [[مدفن]]، مبارزهای مستمر با [[باطل]] و [[سند]] [[مظلومیّت]] او و [[خاندان پیامبر]] است. او [[جوانی]] و [[عمر]] خود را نثار "راه [[ولایت]]" و [[حمایت]] از "[[فرهنگ غدیر]]" کرد و از [[راویان حدیث غدیر]] بود و خطبۀ بلند او در [[مسجد]] [[پیامبر]] در حضور [[خلیفه]] و [[مهاجران]] و [[انصار]]، محاکمۀ [[خلیفه]] و [[انتقاد]] از رجعتهای پدیدآمده در [[امّت]] پس از [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] و [[غصب خلافت]] و [[غصب فدک]] که به [[خطبه فدکیه]] معروف است، نشاندهندۀ [[علم]] و [[فضل]] و [[بینش]] و [[صلابت]] اوست. برای آشنایی با شخصیت این [[کوثر]] جاوید و [[شهید]] [[ولایت]] و نقش او در [[حمایت]] از [[امام علی|امیر المؤمنین]] باید به کتابهای مفصّلتر [[رجوع]] کرد<ref>«فاطمه در آئینۀ کتاب»، از اسماعیل انصاری بیش از دوهزار کتاب دربارۀ حضرت فاطمه را شناسایی و معرّفی کرده است</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۴۵۱.</ref>. | ||