دنیادوستی در اخلاق اسلامی: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'باقی' به 'باقی'
جز (جایگزینی متن - 'باقی' به 'باقی') |
|||
| خط ۲۲: | خط ۲۲: | ||
#'''منفی بافی:''' اینان به [[مرض]] [[فراموشی]] [[نعمتها]]، و به یاد آوردن مشکلات و نقمتها دچار میشوند. امروزه این [[بیماری]] روحی را "منفیباف" بودن مینامند: {{متن قرآن|وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ}}<ref>«و اگر به انسان بخشایشی از خویش بچشانیم سپس آن را از وی باز گیریم بیگمان نومید و ناسپاس خواهد شد» سوره هود، آیه ۹.</ref>. | #'''منفی بافی:''' اینان به [[مرض]] [[فراموشی]] [[نعمتها]]، و به یاد آوردن مشکلات و نقمتها دچار میشوند. امروزه این [[بیماری]] روحی را "منفیباف" بودن مینامند: {{متن قرآن|وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ}}<ref>«و اگر به انسان بخشایشی از خویش بچشانیم سپس آن را از وی باز گیریم بیگمان نومید و ناسپاس خواهد شد» سوره هود، آیه ۹.</ref>. | ||
#'''[[غفلت]] از [[یاد خدا]]:'''[[دنیا]] پرستان به متاع بیارزش [[دنیا]] که بهدست میآورند شادمان شده، این [[شادمانی]] آنان را از [[یاد خدا]] غافل میسازد: {{متن قرآن|وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ}}<ref>«و اگر پس از رنجی که به او رسیده است آسایشی به وی بچشانیم به یقین خواهد گفت بدیها از من دور شد؛ که او سخت شادمان و خویشتنستای است» سوره هود، آیه ۱۰.</ref>. | #'''[[غفلت]] از [[یاد خدا]]:'''[[دنیا]] پرستان به متاع بیارزش [[دنیا]] که بهدست میآورند شادمان شده، این [[شادمانی]] آنان را از [[یاد خدا]] غافل میسازد: {{متن قرآن|وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ}}<ref>«و اگر پس از رنجی که به او رسیده است آسایشی به وی بچشانیم به یقین خواهد گفت بدیها از من دور شد؛ که او سخت شادمان و خویشتنستای است» سوره هود، آیه ۱۰.</ref>. | ||
#'''[[ظالم]] و [[نادان]] بودن:''' اینان هم ظالماند، و هم [[نادان]]. ظالماند چرا که به [[نفس]] خود [[ظلم]] کرده دنیای فانی را بر [[آخرت]] | #'''[[ظالم]] و [[نادان]] بودن:''' اینان هم ظالماند، و هم [[نادان]]. ظالماند چرا که به [[نفس]] خود [[ظلم]] کرده دنیای فانی را بر [[آخرت]] باقی، و [[ظلمت]] را بر [[نور]] ترجیح میدهند؛ و نادانند چرا که [[قدر]] خود را ندانسته به جای آنکه به ندای [[عرش]] پاسخ دهند. {{متن قرآن|إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا}}<ref>«بیگمان او ستمکارهای نادان است» سوره احزاب، آیه ۷۲.</ref>. | ||
#'''بیوفائی:''' اینان چون به [[حضرت حق]] پشت کرده به [[دنیا]] روی آوردهاند، نمکنشناسند و بیوفا؛ چه [[صاحب]] [[نعمت]] را رها کرده به [[نعمت]] زودگذر او اکتفا کردهاند. | #'''بیوفائی:''' اینان چون به [[حضرت حق]] پشت کرده به [[دنیا]] روی آوردهاند، نمکنشناسند و بیوفا؛ چه [[صاحب]] [[نعمت]] را رها کرده به [[نعمت]] زودگذر او اکتفا کردهاند. | ||
#'''[[دشمنی]] با [[صالحان]]:''' اینان با هر چه در مقابل دنیای پست آنان بایستد، [[دشمنی]] میورزند. این مطلب از [[دشمنی]] با [[اولیاء]] [[خدا]] آغاز، و به [[دشمنی]] با [[انبیاء]]{{عم}}، و سرانجام به [[دشمنی]] با خود [[حضرت حق]] خواهد انجامید. [[قرآن کریم]] بهوضوح بر این مطلب [[گواهی]] داده است: {{متن قرآن|أَوَلَمْ يَرَ الْإِنْسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ}}<ref>«و آیا آدمی ندیده است که ما او را از نطفهای آفریدهایم و ناگاه ستیزهجویی آشکار است؟» سوره یس، آیه ۷۷.</ref> | #'''[[دشمنی]] با [[صالحان]]:''' اینان با هر چه در مقابل دنیای پست آنان بایستد، [[دشمنی]] میورزند. این مطلب از [[دشمنی]] با [[اولیاء]] [[خدا]] آغاز، و به [[دشمنی]] با [[انبیاء]]{{عم}}، و سرانجام به [[دشمنی]] با خود [[حضرت حق]] خواهد انجامید. [[قرآن کریم]] بهوضوح بر این مطلب [[گواهی]] داده است: {{متن قرآن|أَوَلَمْ يَرَ الْإِنْسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ}}<ref>«و آیا آدمی ندیده است که ما او را از نطفهای آفریدهایم و ناگاه ستیزهجویی آشکار است؟» سوره یس، آیه ۷۷.</ref> | ||