کوتاهی در مقابل مسؤولیت: تفاوت میان نسخه‌ها

کوتاهی در مقابل مسؤولیت (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۳۷

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ، ‏۹ ژوئن ۲۰۲۰

جز

جایگزینی متن - 'پیامبر اکرم' به 'پیامبر اکرم'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۷٬۷۵۷

ویرایش

@@ خط ۴۵: / خط ۴۵: @@
 *در مقابل اینان، برخی دیگر از [[مردمان]] قرار دارند، که بُعد مادّی خود را رها کرده و یا در آن کوتاهی می‌کنند، امّا یکسر به بُعد روحی و نفْسی خود پرداخته‌اند. روش اینان نه تنها به روشنی خطاست، که - همان‌گونه که پیش از این به تفصیل باز نمودیم-، اگر به متارکه [[دنیا]]، [[گریز]] از آن و قرارگرفتن در شمار [[رهبانان]] / دنیاگریزان بیانجامد، بدون تردید عملی [[حرام]] به حساب می‌آید<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۰۳.</ref>.
 *[[امام صادق]]{{ع}} می‌فرمایند: "از ما نیست آن کس که دنیایش را به‌خاطر آخرتش ترک کند"<ref>{{متن حدیث| لَيْسَ‌ مِنَّا مَنْ‌ تَرَكَ‌ دُنْيَاهُ‌ لآِخِرَتِهِ‌}}؛ من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص ۱۵۶. </ref>، به‌خوبی نشان‌دهنده [[حرمت]] ترک بُعد مادّی و جسمی، و اعتنای تنها به بُعد روحی و نفْسی [[انسان]] است.
-*برخی از دیگر [[مردمان]] نیز در تضییع [[عمر]] و نابود کردن آن گرم‌پویند و بی‌پروا؛ اینان از فرصت‌های خود هیچ استفاده‌ای نمی‌برند، و [[عمر]] را رها کرده فرصت‌های آن را بدون استفاده از دست می‌دهند؛ در عین حال به گونه‌ای مختصر به [[دین]]، امور [[روحانی]] خویش، منزل و [[جامعه]] خود، و اموری این‌گونه نیز اهتمام می‌نمایند. روش اینان هرچند از روش گروه‌های پیش‌گفته به صواب نزدیک‌تر است، امّا باز یکسر از [[خطا]] برکنار نیست؛ همان‌گونه که کسانی که تنها به [[وظیفه]] خویش در مقابل [[خانواده]] خود اهتمام می‌نمایند، امّا در مقابل [[جامعه]] خود هیچ مسؤولیتی را پذیرا نمی‌باشند، راه به [[خطا]] برده‌اند. [[پیامبر]] اکرمی{{صل}} با اشاره به همینان می‌فرمایند: "هرکس که هر [[روزه]] به امور [[مسلمین]] اهتمام نورزد، خود [[مسلمان]] نیست" <ref>{{متن حدیث| مَنْ أَصْبَحَ لَا يَهْتَمُّ بِأُمُورِ الْمُسْلِمِينَ فَلَيْسَ بِمُسْلِمٍ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص ۱۶۳.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۰۳.</ref>.
+*برخی از دیگر [[مردمان]] نیز در تضییع [[عمر]] و نابود کردن آن گرم‌پویند و بی‌پروا؛ اینان از فرصت‌های خود هیچ استفاده‌ای نمی‌برند، و [[عمر]] را رها کرده فرصت‌های آن را بدون استفاده از دست می‌دهند؛ در عین حال به گونه‌ای مختصر به [[دین]]، امور [[روحانی]] خویش، منزل و [[جامعه]] خود، و اموری این‌گونه نیز اهتمام می‌نمایند. روش اینان هرچند از روش گروه‌های پیش‌گفته به صواب نزدیک‌تر است، امّا باز یکسر از [[خطا]] برکنار نیست؛ همان‌گونه که کسانی که تنها به [[وظیفه]] خویش در مقابل [[خانواده]] خود اهتمام می‌نمایند، امّا در مقابل [[جامعه]] خود هیچ مسؤولیتی را پذیرا نمی‌باشند، راه به [[خطا]] برده‌اند. [[پیامبر اکرم]]ی{{صل}} با اشاره به همینان می‌فرمایند: "هرکس که هر [[روزه]] به امور [[مسلمین]] اهتمام نورزد، خود [[مسلمان]] نیست" <ref>{{متن حدیث| مَنْ أَصْبَحَ لَا يَهْتَمُّ بِأُمُورِ الْمُسْلِمِينَ فَلَيْسَ بِمُسْلِمٍ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص ۱۶۳.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۰۳.</ref>.
 *گروهی دیگر از [[مردمان]]، در مقابل اینانند. این گروه به مسؤولیّت [[اجتماعی]] خود واقفند، امّا نسبت به مسؤولیّت [[خانوادگی]] خود، و نیز مسؤولیّتشان در مقابل [[دوستان]]، [[همسایگان]] و دیگر اعضای [[جامعه]] خویش، سخت بی‌اعتنا می‌باشند. اینان نیز از [[رحمت]] [[حضرت حق]] بدورند؛ چه سنگ‌دلی در آنان متمکّن شده آنان را از حال دیگران غافل ساخته است. آیا اگر کسی به حیوانی گرسنه نپردازد و او را سیر نسازد، سخت‌دل و سنگین‌قلب شمرده نمی‌شود؟، حال [[تکلیف]] آن کسان که از نیازهای [[پدر]]، [[مادر]]، [[همسایه]]، [[خاندان]] و دیگر اعضای [[جامعه]] خود [[غفلت]] می‌ورزد، چگونه است؟!.
 *اینان بدون تردید از [[رحمت]] او - جلَّ وعلا! - بدورند، که خود فرموده است: {{متن قرآن|فَوَيْلٌ لِلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ}}<ref>«بنابراین وای بر سخت‌دلان در یاد خداوند! آنان در گمراهی آشکارند» سوره زمر، آیه ۲۲.</ref>.