محکم و متشابه: تفاوت میان نسخه‌ها

۳۰۶ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۰
خط ۹۵: خط ۹۵:
#آیا [[آیات]] [[متشابه]] قابل [[تفسیر]] هستند یا خیر؟ در صورت مثبت بودن جواب، [[تفسیر]] آنها با ارجاع به [[محکمات]] یا به بیان [[پیامبر]] و [[اهل بیت]]{{عم}} چگونه صورت می‌گیرد؟<ref>[[محمد کاظم شاکر|شاکر، محمد کاظم]]، [[آشنایی با علوم قرآنی (کتاب)|آشنایی با علوم قرآنی]]، ص۱۷۰.</ref>.
#آیا [[آیات]] [[متشابه]] قابل [[تفسیر]] هستند یا خیر؟ در صورت مثبت بودن جواب، [[تفسیر]] آنها با ارجاع به [[محکمات]] یا به بیان [[پیامبر]] و [[اهل بیت]]{{عم}} چگونه صورت می‌گیرد؟<ref>[[محمد کاظم شاکر|شاکر، محمد کاظم]]، [[آشنایی با علوم قرآنی (کتاب)|آشنایی با علوم قرآنی]]، ص۱۷۰.</ref>.


==حکمت وجود متشابهات در قرآن==
==[[حکمت]] وجود [[متشابهات]] در [[قرآن]]==
*تصریح قرآن به وجود آیات متشابه از سویی و قابلیت داشتن این دسته از آیات برای استفاده سوء افراد منحرف و بیماردل برای ایجاد فتنه در بین مردم از سوی دیگر، اشکالاتی را پیش روی مفسران قرآن قرار داده است که برخی از این اشکالات به شرح زیر است:
*تصریح [[قرآن]] به وجود [[آیات]] [[متشابه]] از سویی و قابلیت داشتن این دسته از [[آیات]] برای استفاده سوء افراد [[منحرف]] و بیماردل برای ایجاد [[فتنه]] در بین [[مردم]] از سوی دیگر، اشکالاتی را پیش روی [[مفسران]] [[قرآن]] قرار داده است که برخی از این اشکالات به شرح زیر است:
*با این‌که ادعا می‌‌شود قرآن قول فصل است؛ یعنی، کلامی است که حق و باطل را از یکدیگر جدا می‌‌سازد، وجود متشابهات در آن، خود عاملی برای آمیختگی حق و باطل است. از این رو، مذاهبِ حق و باطل همگی برای اثبات حقانیت خود به آیات قرآن تمسک می‌جویند. اگر همه آیات قرآن روشن و واضح بود و این متشابهات را نداشت، منحرفان و پیروان مذاهب باطل نمی‌‌توانستند در زیر نقاب قرآن از موجودیت خود دفاع کنند. این مسئله به صورت‌های دیگری نیز مطرح شده است؛ برای نمونه گفته شده است: با این‌که قرآن نور و روشنایی و سخن حق و آشکار است و برای هدایت عموم مردم آمده است، چرا برخی از آیات آن به گونه‌ای متشابه و پیچیده است که موجب استفاده نادرست فتنه‌انگیزها می‌‌شود؟ همچنین گفته شده است: قرآن به مقتضای حکمت نازل شده است و مقتضای حکمت این است که کلام به گونه‌ای القا شود که مراد واقعی از ظاهر آن به دست آید؛ بنا بر این، تشابه بر خلاف حکمت است؛ چرا که تشابه موجب التباس و اشتباه و در نتیجه گمراهی مخاطبان است و این امر از نظر عقلی قبیح است. حال چگونه می‌‌توان وجود متشابهات را که زمینه‌ساز این گمراهی هستند، مطابق حکمت دانست؟ از سوی دیگر مطابق سخن قرآن، آیات متشابه دستاویزی برای اهل باطل در گمراه کردن مردم است، پس آیا جایز است متکلم حکیم به گونه‌ای سخن گوید که اهل باطل به آن تمسک کنند؟
*با اینکه ادعا می‌‌شود [[قرآن]] قول فصل است؛ یعنی، [[کلامی]] است که [[حق و باطل]] را از یکدیگر جدا می‌‌سازد، وجود [[متشابهات]] در آن، خود عاملی برای آمیختگی [[حق و باطل]] است. از این رو، مذاهبِ [[حق و باطل]] همگی برای [[اثبات]] [[حقانیت]] خود به [[آیات قرآن]] [[تمسک]] می‌جویند. اگر همه [[آیات قرآن]] روشن و واضح بود و این [[متشابهات]] را نداشت، [[منحرفان]] و [[پیروان]] [[مذاهب]] [[باطل]] نمی‌‌توانستند در زیر نقاب [[قرآن]] از موجودیت خود [[دفاع]] کنند. این مسئله به صورت‌های دیگری نیز مطرح شده است؛ برای نمونه گفته شده است: با اینکه [[قرآن]] [[نور]] و [[روشنایی]] و سخن [[حق]] و [[آشکار]] است و برای [[هدایت]] عموم [[مردم]] آمده است، چرا برخی از [[آیات]] آن به گونه‌ای [[متشابه]] و پیچیده است که موجب استفاده [[نادرست]] فتنه‌انگیزها می‌‌شود؟ همچنین گفته شده است: [[قرآن]] به مقتضای [[حکمت]] نازل شده است و مقتضای [[حکمت]] این است که [[کلام]] به گونه‌ای [[القا]] شود که مراد واقعی از ظاهر آن به دست آید؛ بنا بر این، تشابه بر خلاف [[حکمت]] است؛ چرا که تشابه موجب التباس و [[اشتباه]] و در نتیجه [[گمراهی]] مخاطبان است و این امر از نظر [[عقلی]] [[قبیح]] است. حال چگونه می‌‌توان وجود [[متشابهات]] را که [[زمینه‌ساز]] این [[گمراهی]] هستند، مطابق [[حکمت]] دانست؟ از سوی دیگر مطابق سخن [[قرآن]]، [[آیات]] [[متشابه]] دستاویزی برای [[اهل باطل]] در [[گمراه کردن]] [[مردم]] است، پس آیا جایز است [[متکلم]] [[حکیم]] به گونه‌ای سخن گوید که [[اهل باطل]] به آن [[تمسک]] کنند؟
*در گذشته، بیش‌تر مفسِّران و دانشمندان علوم قرآنی، با این پیش‌فرض که محکم بودن تمام قرآن امکان‌پذیر بوده است و گویی خداوند از روی عمد خواسته تا همه قرآن محکم نباشد، پرسش‌هایی مانند پرسش‌های بالا را مطرح کرده و در نهایت به این نتیجه رسیده‌اند که حکمت یا حکمت‌هایی تشابه، شماری از آیات را به وجود آورده است. موارد زیر برخی از وجوهی است که در کتب تفسیر و علوم قرآنی در توجیه وجود متشابهات در قرآن ذکر شده است. لازم به ذکر است که اگرچه برخی از این وجوه، به تعبیر [[علامه طباطبایی]]، بسیار سخیف به نظر می‌‌آید، اما بیان آن برای آشنایی با سیر اندیشه اندیشمندان این حوزه، خالی از لطف نخواهد بود<ref>[[محمد کاظم شاکر|شاکر، محمد کاظم]]، [[آشنایی با علوم قرآنی (کتاب)|آشنایی با علوم قرآنی]]، ص۱۷۴ - ۱۷۵.</ref>.
*در گذشته، بیش‌تر مفسِّران و [[دانشمندان]] [[علوم قرآنی]]، با این پیش‌فرض که محکم بودن تمام [[قرآن]] امکان‌پذیر بوده است و گویی [[خداوند]] از روی عمد خواسته تا همه [[قرآن]] محکم نباشد، پرسش‌هایی مانند پرسش‌های بالا را مطرح کرده و در نهایت به این نتیجه رسیده‌اند که [[حکمت]] یا حکمت‌هایی تشابه، شماری از [[آیات]] را به وجود آورده است. موارد زیر برخی از وجوهی است که در کتب [[تفسیر]] و [[علوم قرآنی]] در توجیه وجود [[متشابهات]] در [[قرآن]] ذکر شده است. لازم به ذکر است که اگرچه برخی از این وجوه، به تعبیر [[علامه طباطبایی]]، بسیار سخیف به نظر می‌‌آید، اما بیان آن برای آشنایی با سیر [[اندیشه]] [[اندیشمندان]] این حوزه، خالی از [[لطف]] نخواهد بود<ref>[[محمد کاظم شاکر|شاکر، محمد کاظم]]، [[آشنایی با علوم قرآنی (کتاب)|آشنایی با علوم قرآنی]]، ص۱۷۴ - ۱۷۵.</ref>.


==دیدگاه‌های مختلف پیرامون حکمت وجود متشابهات در قرآن==
==دیدگاه‌های مختلف پیرامون حکمت وجود متشابهات در قرآن==
۱۱۵٬۲۸۷

ویرایش